iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Οι ορθόδοξοι ερημίτες εμποδίζουν τον διάβολο να καταλάβει το πνευματικό πεδίο ολόκληρου του κόσμου, όχι επειδή αντιστέκονται, όσο γιατί συνεχώς προσεύχονται στον Κύριο για να μας προστατεύσει από το κακό… το καλύτερο για μας είναι να παραδώσουμε τη ζωή μας, το μέλλον μας στα χέρια του Κυρίου. Αυτός εΐναι που προγραμματίζει και γνωρίζει τι θα γίνει με εμάς. Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

ΘΑΔΔΑΙΟς Ava Tadej Vitovnicki4974604788_98cd16c6cb_oΆγιοι Αρίσταρχος, Πούδης ή Ρούφος και Τρόφιμος ο εκ γενετής τυφλός του Ευαγγελίου, συνεργάτης απ. Παύλου και μαθητής του αγίου Ιωσήφ Αριμαθαίας, Απόστολοι εκ των Εβδομήκοντα (80) [σύναξι 4/1]
Άγιος Αρδαλίων ο Μίμος (305-311)
Κυριάκος επίσκοπος Ιεροσολύμων μετά της μητρός του Άννης μάρτυρος (363)
Αζάτ ο ευνούχος και οι συν αυτώ 1.000 μάρτυρες στην Περσία (14/4 καί 17/4, 4ος αἰ.)
Αγία Μάρτυς Θωμαΐς η σώφρων, η εν Αλεξανδρεία Αιγύπτου (476)
Άγιοι Αντώνιος, Ιωάννης οι αυτάδελφοι και Ευστάθιος οι Μάρτυρες εν Βίλνα της Λιθουανίας (1347)
Άγιος Δημήτριος- Μήτρος ο Πελοποννήσιος εν Τριπόλει μαρτυρήσας (1803 )
Σέργιος Τροφίμωφ νεομάρτυς και άλλος 1 σύν αυτό νεομάρτυς στην Nizhny Novgorod Ρωσίας (1918)
Αναστασία (Shevelenko) μοναχή του Karaganda (1977)
Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα, ο πνευματικός των Σέρβων (2003)
Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βιλένσκ

Εορτάζει στις 14 Απριλίου

Είμαστε στα χέρια του Θεού!
Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα_Elder Thaddeus of Vitovnica_Старец Фаддей Витовницкий_Отац Тадеј Штрбуловић_1910048.bΕρώτηση:
Ποιο είναι το σημαντικότερο πράγμα για την πνευματική ζωή ενός ανθρώπου;
Απάντηση:
Το να κρατήσουμε στην καρδιά μας την ειρήνη.
Μην αφήσετε αυτήν την ειρήνη να διαταραχθεί για κανένα λόγο. Η ειρήνη πρέπει να βασιλεύει στην καρδιά μας- η ειρήνη και η ησυχία. Η Αγία Γραφή μας διδάσκει ότι “η βασιλεία του Θεού εστί… δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω” (Ρωμ. 14:17). Το πρώτο σκαλοπάτι στο δρόμο προς την κοινωνία με τον Θεό είναι το ολοκληρωτικό δόσιμο του εαυτού μας σ’ Εκείνον. Κατόπιν αυτού, είναι η ενέργεια του Θεού που ενεργεί μέσα μας.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία σε αυτόν τον κόσμο από την εσωτερική γαλήνη….

Για να διαφυλάξει κανείς την ψυχική του γαλήνη πρέπει να απομακρύνει από τον εαυτό του τις σκοτεινές σκέψεις. Πρέπει να φροντίζουμε να έχουμε χαρούμενη διάθεση και όχι στενάχωρη. Μόνο, αν σταματήσουμε να κατηγορούμε τους άλλους θα αποκτήσουμε ψυχική γαλήνη.

Πρέπει να ταπεινωθούμε και να επανιδρύσουμε μέσα μας μια σωστή σχέση με όλους τους συνανθρώπους μας. Το βασικό ζήτημα είναι να γίνουμε ένα με τον Κύριο· κατόπιν Εκείνος θα μας διδάξει πώς να αγαπήσουμε τον συνάνθρωπό μας, διότι εμείς δεν γνωρίζουμε πώς.

Βάλτε έναν ταπεινό και πράο άνθρωπο στον Άδη κι εκείνος θα δείτε ότι δεν θα διαμαρτυρηθεί.

Ένας υπερήφανος άνθρωπος δεν είναι ποτέ ευχαριστημένος¨ όλα τον ενοχλούν κι ακολουθεί το δικό του θέλημα. Πρέπει να δείχνουμε υπακοή στο θέλημα του Θεού για να μάθουμε την ταπεινοφροσύνη και την πραότητα, όσο είμαστε ακόμα σ’ αυτή εδώ τη ζωή, όσο υπάρχει ακόμα καιρός. Μια καρδιά που είναι γεμάτη αγάπη, δεν σκέφτεται τον εαυτό της αλλά τους άλλους. Προσεύχεται για καθετί ζωντανό και για ολόκληρο τον κόσμο.

Όταν μια ψυχή παραμένει ταπεινή, ο Κύριος την φωτίζει ολοένα και περισσότερο. Η ταπείνωση είναι θεϊκή περιουσία, είναι η τελειότητα της χριστιανικής ζωής.

Μεγάλοι πειρασμοί (δεινά) προηγούνται ή έπονται του καλού που μας δίνει ο Κύριος. Αυτό συμβαίνει ώστε η ψυχή να μη γεμίσει με υπερηφάνεια.

Πρέπει να εναποθέσουμε τα πάντα στον Κύριο. Αυτός θα φροντίσει τα πάντα στον κόσμο.

Οι Άγιοι Πατέρες όλα τα αφήνουν στον Θεό. Είναι ευχαριστημένοι και όταν ο Κύριος τους πραγματοποιεί κάποια επιθυμία και όταν δεν τους την πραγματοποιεί. Εμείς αυτό, με τίποτε δεν μπορούμε να το καταλάβουμε, γιατί συνεχώς θέλουμε να περνάει το δικό μας, θέλουμε να πραγματοποιείται το θέλημα μας. Παρόλο πού προσευχόμαστε στον Κύριο: «Πάτερ ημών… γενηθήτω το θέλημα σου» πάλι σκεφτόμαστε πώς το καλύτερο είναι όλα να γίνουν όπως τα θέλουμε εμείς.

Πρέπει να μάθετε ν’ αγαπάτε τα μικρά πράγματα. Να προσπαθείτε πάντοτε να είστε λιτοί και απέριττοι σε όλα. Όταν η ψυχή είναι ώριμη, ο Θεός θα της δώσει ειρήνη. Ο Κύριος προσβλέπει σε μας και ευαρεστείται όταν λαχταρούμε την ειρήνη Του. Μέχρι να έρθει η ώρα που η ψυχή θα είναι αρκούντως ώριμη ώστε να δεχτεί τον Κύριο. Εκείνος μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις θα της επιτρέπει να δει και να νοιώσει την πανταχού παρουσία Του και το πλήρωμά Του σε κάθε τι. Αυτές είναι στιγμές απερίγραπτης χαράς. Αλλά κατόπιν ο Κύριος αποκρύπτεται από μας και πάλι, προκειμένου να Τον ποθήσουμε και να Τον αναζητήσουμε με όλη μας την καρδιά».

«Ο,τιδήποτε και εάν κάνεις, πάντοτε σιωπηλα να επαναλαμβάνεις τα λόγια, «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλόν!». «Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω της ολοκληρωτικής παράδοσής μου στο θέλημα του Θεού και του ειλικρινούς πόθου μου για Εκείνον, με φώτισε η χάρις του Θεού γεννώντας μέσα μου ένα απερίγραπτο αίσθημα χαράς και ειρήνης. Άκουγα εντός της καρδιάς μου τον λόγο, «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλον». Προσπάθησα να θυμηθώ κάποια περιστατικά του παρελθόντος, και δεν μπορούσα. Όλοι μου οι λογισμοί ήταν σε κατάσταση ειρήνης, και ένα αίσθημα άφατης χαράς και πόθου βασίλευε σ᾿ όλο μου το είναι. Αυτή είναι η κατάσταση των αγγέλων και των αγίων, κατάσταση πλήρους και τέλειας Χάριτος. Μόνον εκείνοι που έχουν βιώσει τη δωρεά της Χάριτος κατανοούν την κατάσταση των αγγέλων και των αγίων, τους οποίους καθοδηγεί το Άγιο Πνεύμα. Νόμιζα ότι όλοι οι μοναχοί, ιερείς, επίσκοποι είχαν τη δωρεά της αδάπανης Χάριτος και -θα το πιστέψετε;- έχω περάσει τόσα χρόνια μεταξύ μοναχών και ιερέων, και έχω γνωρίσει έναν μόνο μοναχό που είχε αυτό το δώρο. Έναν μόνο! Ωστόσο, μεταξύ των λαϊκών ανθρώπων που ζουν με τις οικογένειές τους, συνάντησα πολλούς που έχουν δεχθεί αυτή τη δωρεά της Χάριτος».

***

Γίνε και ‘συ σαν τα πουλιά…!
ψάλλουν συνέχεια εγκώμια στον Κύριο. Είναι πάντοτε χαρούμενα.

Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα_Elder Thaddeus of Vitovnica_Старец Фаддей Витовницкий_свети Тадеј Витовнички_MirotociveIkone_VelikΌλοι συμπεριφέρονται λες και πρόκειται να ζήσουν για πάντα. Μοιάζει πραγματικά ότι το τέλος είναι πολύ κοντά.
Τα ζώα διαθέτουν χαρά ζωής, αλλά τους την αφαιρούμε. Εκείνα διαθέτουν χαρά κι εμείς διαθέτουμε τόσα πολλά περισσότερα μαζί με τη χαρά, κι όμως δεν είμαστε ποτέ ευχαριστημένοι. Τα ζώα δεν ανησυχούν ποτέ για το αύριο, δεν σωρεύουν τροφή στους σιτοβολώνες και τις αποθήκες, κι ωστόσο ο Κύριος πάντοτε τα ταΐζει. Εκείνα τσιμπολογούν ένα κλαράκι εδώ, ένα σποράκι παραπέρα, βρίσκουν καταφύγιο σε μια τρύπα ή σε κάποιο λαγούμι, κι είναι γεμάτα ευγνωμοσύνη απέναντι στον Θεό. Δεν συμβαίνει το ίδιο με μας τους ανθρώπους.
Τα πουλιά ψάλλουν συνέχεια εγκώμια στον Κύριο. Ξεκινούν το τραγούδι τους νωρίς, στις τρεις τα χαράματα και δεν σταματούν πριν τις εννιά. Στις εννιά ησυχάζουν λιγάκι- τότε είναι που βγαίνουν να ζητήσουν τροφή για τα μικρά τους. Κατόπιν, αρχίζουν και πάλι τους ύμνους. Κανείς δεν τους λέει να υμνούν- απλώς το κάνουν. Κι εμείς; Εμείς είμαστε πάντοτε κατσούφηδες και κατηφείς∙ δεν έχουμε ποτέ διάθεση για τραγούδι ή για οτιδήποτε άλλο. Πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των πουλιών. Είναι πάντοτε χαρούμενα ενώ εμείς ενοχλούμαστε πάντοτε από κάτι. Τί είναι αυτό που μας ενοχλεί; Τίποτα στην πραγματικότητα… Έτσι δεν είναι;
Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας, Βίος και Διδαχές του γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα, Περί λογισμών, σελ 73, 175 εκδόσεις Εν πλω, 2012.

‘Ελεγε ο πατήρ Θαδδαίος: “Όλα γίνονται πιο εύκολα όταν αντιμετωπίζουμε  την ζωή με χαμόγελο. Όταν μας βομβαρδίζουν και μας πολεμούν να χαμογελούμε και έτσι θα βγαίνουν τα δηλητήρια από τον οργανισμό μας”.
Να τραγουδάτε ακόμα και όταν είστε λυπημένοι ειδικά θρησκευτικά τραγούδια, γιατί αυτά ηρεμούν τα νεύρα μας”.

Όποτε τα προβλήματα πέφτουν πάνω μου σαν άχθος δυσβάσταχτο κι εγώ προσπαθώ να σηκώσω όλες τις μέριμνες του μοναστηριού και της αδελφότητας μόνος μου, συσσωρεύω μπελάδες σε μένα και την αδελφότητα. Ακόμα και το ευκολότερο έργο επιτελείται με τεράστια δυσκολία. Όταν όμως εναποθέτω τον εαυτό μου, την αδελφότητα και καθετί άλλο στον Κύριο, τότε ακόμα και τα δυσκολότερα έργα επιτελούνται με ευκολία. Δεν υπάρχει πίεση και βασιλεύει ειρήνη στην αδελφότητα…

Ο Κύριος κάλεσε τον καθένα από μας στην ύπαρξη με ένα συγκεκριμένο στόχο και σχέδιο. Και το παραμικρό χορταράκι αυτού του πλανήτη έχει ένα είδος αποστολής εδώ στη γη. Και πόσο αληθεύει αυτό για τα ανθρώπινα όντα! Ωστόσο, εμείς διαταράσσουμε ενίοτε και εμποδίζουμε το σχέδιο του Θεού. Έχουμε την ελευθερία είτε να αποδεχτούμε το θέλημά Του είτε να το απορρίψουμε˙ ο Θεός που είναι αγάπη, δεν θέλει να άρει αυτή την ελευθερία από μας. Μάς δόθηκε απόλυτη ελευθερία, αλλά εμείς, πάνω στην τρέλα μας, ποθούμε συχνά άχρηστα πράγματα.

***

Άγγελος παρηγορεί και φανερώνει το θέλημα του Θεού
στον μελλοθάνατο π. Θαδδαίο

Το 1943, οι Γερμανοί τον συνέλαβαν [τον π. Θαδδαίο] και πάλι, αυτή τη φορά στην πόλη Πέτροβατς, χωρίς να είναι γνωστές οι κατηγορίες. Τον έριξαν στη φυλακή μαζί με δύο λαθρέμπορους καπνού. Οι γερμανικές αρχές τον καταδίκασαν σε θάνατο, αφού το όνομά του βρισκόταν ήδη στους φακέλους τους από την προηγούμενη σύλληψη στο Βελιγράδι.

Καθώς ξάπλωσε στο στενό κρεβάτι της φυλακής, ο π. Θαδδαίος ήταν πεπεισμένος ότι ποτέ δεν θα γευόταν ξανά την ελευθερία. «Σκεφτόμουν ότι ποτέ δεν θα κατάφερνα να βγω ζωντανός από εκεί. ‘Το τέλος της ζωής μου έφτασε’, σκεφτόμουν, ‘Θεέ μου, Θεέ μου…’».
Και καθώς αυτές οι μαύρες σκέψεις τον βασάνιζαν, ο Θεός έξαφνα τον έβγαλε απ’ την απελπισία με ένα θαυμαστό όραμα. «Βρισκόμουν εκεί, πιο απελπισμένος από ποτέ, ξαπλωμένος σ’ έναν πάγκο και σκεπτόμενος, «δεν υπάρχει ελπίδα εδώ μέσα».

Εντελώς ξαφνικά, ένας ψηλός στρατιώτης εμφανίστηκε από το πουθενά. Στο στήθος του μπορούσες να δεις φαρδιές χρυσές λωρίδες, δεμένες σε σχήμα σταυρού. Είχε κάτι πάνω απ’ το μέτωπό του. Δεν ήταν περικεφαλαία αλλά είχε ένα όμορφο λοφίο.
Η στολή του ήταν σαν να είχε βγει από κάποια τοιχογραφία. Ήταν ωραίος άντρας, ψηλός. Δεν είχα ξαναδεί τίποτα σαν αυτόν σ’ ολόκληρη την ζωή μου! Κρατούσε στα χέρια του ένα ειλητάριο και με κοιτούσε. Και ήξερα -ήταν ξεκάθαρο σαν ηλιόλουστη μέρα- ότι αυτός ήταν άγγελος που ο Θεός είχε στείλει για να με παρηγορήσει!
Ξεδίπλωσε το ειλητάριο και μου το έδωσε. Επάνω του ήταν αποτυπωμένος ο χάρτης της Σερβίας. Μου είπε: «Κοίταξε! Μην φοβάσαι, μην τρομοκρατείσαι, γιατί είναι ακόμα πολλοί εκείνοι που πρέπει να παρηγορήσεις και να ενθαρρύνεις. Καταλαβαίνεις; ».

Κοίταξα γύρω μου για να δω εάν οι άλλοι δύο φυλακισμένοι στο κελί μου είχαν ακούσει κάτι από αυτή τη συζήτηση. Δεν ήξερα τότε ότι μπορούσε κανείς να επικοινωνήσει με πνευματικά όντα στις σκέψεις του. Οι σκέψεις των όντων αυτών αντηχούν στο μυαλό. Έστρεψα πάλι το βλέμμα μου σε αυτόν, αλλά είχε εξαφανιστεί. Τότε μόλις συνειδητοποίησα ότι είχα δει ουράνιο όραμα, που ο Θεός με είχε αξιώσει να αντικρύσω για να με παρηγορήσει και να μου κάνει γνωστό το θέλημά Του για τη ζωή μου σε αυτόν τον κόσμο. Ήταν το έτος 1943…
Ο Θεός μίλησε στον π. Θαδδαίο μέσω του αγγέλου Του σε μια απ’ τις δυσκολότερες στιγμές της ζωής του, όταν αντίκρισε τον θάνατο κατά πρόσωπο. Με αυτό τον τρόπο, του έγινε γνωστή η οδός που επρόκειτο να ακολουθήσει, τα διακόνημα που έμελλε να φέρει εις πέρας και ο σταυρός που έπρεπε να σηκώσει: να παρηγορεί και να δυναμώνει τον λαό του Θεού δια του Ευαγγελίου του Χριστού, μέχρι την τελευταία του πνοή.
Στις ναζιστικές φυλακές, ο Ιερομόναχος Θαδδαίος υπέφερε ως ομολογητής στο ομαδικό μαρτύριο του κλήρου και των μοναχών της Σέρβικης Εκκλησίας. Στις 5 Μαρτίου του 1943, έχοντας εκτίσει ποινές στις φυλακές του Πέτροβατς και του Ποζάρεβατς, φυλακίστηκε στη Μονή Βοζλόβιτσα. Εκεί γνώρισε τον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς Επίσκοπο Οχρίδας. Σύμφωνα με τον Ιερομόναχο Βασίλειο (Κόστιτς), που είχε επίσης φυλακιστεί στη Βοζλόβιτσα, ο π. Θαδδαίος έφτασε σε αυτό το μοναστήρι εντελώς εξαντλημένος και γεμάτος ψείρες, αλλά όταν συνήλθε, τέλεσε την Θεία Λειτουργία με τον άγιο Νικόλαο και άλλους ιερείς, στις 13 Μαρτίου 1943.
Από το βιβλίο “Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας, Βίος και διδαχές του γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα” των εκδόσεων Εν Πλω.

***

Ερώτηση: Μπορούμε να γνωρίζουμε το μέλλον μας; Τι να σκεφτόμαστε όσον άφορα το μέλλον μας;

Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα_Elder Thaddeus of Vitovnica_Старец Фаддей Витовницкий_свети Тадеј Витовнички_tlfk_nae5qIΠατήρ Θαδδαίος: Εμείς οι άνθρωποι δεν ξέρουμε τι θα μας συμβεί ούτε το επόμενο λεπτό. Δεν γνωρίζουμε τι θα μας συμβεί γενικώς. Το μέλλον μας, δεν εξαρτάται από εμάς. 
Εμείς προγραμματίζουμε τη ζωή μας, η ζωή όμως δεν εξαρτάται από εμάς. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να ελευθερώσουμε τον εαυτό μας από τέτοιες σκέψεις.
Παρόλο πού κάνουμε σχέδια διάφορα γιά τη ζωή μας, το καλύτερο για μας είναι να παραδώσουμε τη ζωή μας, το μέλλον μας στα χέρια του Κυρίου. Αυτός εΐναι που προγραμματίζει και γνωρίζει τι θα γίνει με εμάς.
Εμείς πρέπει να ελευθερωθούμε από τέτοιου είδους σκέψεις και από τέτοιου είδους ερωτήσεις όπως: Τί θα γίνει; Πώς θα γίνει; 
Πρέπει να είμαστε ελεύθεροι, εντελώς αφημένοι στα χέρια του Κυρίου.

Σήμερα οι άνθρωποι ψάχνουν την ηρεμία, την ησυχία, την ελευθερία. Αναζητούν την ελευθερία μέσω των απολαύσεων και πιστεύουν πως μέσα σ’ αυτή την ελευθερία υπάρχουν όλες οι απαντήσεις, όλα τα μυστικά, όλη η αλήθεια.
Δυστυχώς πολύ συχνά αυτή ακριβώς η ελευθερία είναι σκλαβιά. Και έτσι οι άνθρωποι, ενώ αναζητούν την ελευθερία καταλήγουν να είναι σκλάβοι. 

Ακόμη και όταν έχουν τα πάντα: χρήματα, πλούτη και πάλι δεν είναι ελεύθεροι. Εΐναι υπηρέτες των υλικών αγαθών, σκλάβοι χωρίς ησυχία και γαλήνη.
Ακόμη και όταν νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, να πάνε όπου θέλουν ακόμη και τότε δεν είναι ελεύθεροι.

Η ελευθερία του Κυρίου, είναι εκείνη η ελευθερία που απελευθερώνει τον άνθρωπο από την τυραννία των σκέψεων. Ο άνθρωπος έχει ησυχία μόνον όταν δέν τον τυραννούν κακές σκέψεις. Ο τέτοιου είδους άνθρωπος συνεχώς προσεύχεται. Περιμένει το καλό και όλες τις ελπίδες του τις αφήνει στον Κύριο. Ενεργεί σύμφωνα με τη συνείδηση του, αγωνίζεται και προσπαθεί για το καλύτερο…

Και φυσικά να μην είμαστε από την πλευρά των αδίκων. Ούτε να πολεμάμε κανένα με τις σκέψεις μας. Ειδικά με τις σκέψεις μας να μην πολεμάμε κανένα…. Όταν κάποιος μας προσβάλλει να μην το παίρνουμε κατάκαρδα. Τώρα μας προσβάλλει ο ένας, άλλη φορά θα μας προσβάλλει άλλος. Αύριο ποιος ξέρει ποιος θα μας στενοχωρήσει… Δεν πρέπει συνέχεια εμείς να δίνουμε προσοχή σ’ αυτές τις προσβολές… 
Αυτές τις προσβολές πρέπει να τις νικήσουμε με την ησυχία μας, δεν πρέπει να τις παίρνουμε κατάκαρδα. Να μην βάζουμε αυτά τα λόγια στην καρδιά μας. 

Στην ουσία βέβαια ο άνθρωπος μόνος του δεν μπορεί να κατακτήσει κάτι τέτοιο. Ο Κύριος είναι που ενεργεί και φροντίζει. Ο Κύριος προστατεύει την ησυχία μας όταν Του προσευχόμαστε συνέχεια…
από το βιβλίο: Πνευματικές συζητήσεις, γέροντος Θαδδαίου, εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη

***

Η ψυχή πού αφέθηκε στο θέλημα του Θεού τίποτε δεν φοβάται. Δεν φοβάται ούτε τις απειλές, ούτε τούς ληστές και για όλα όσα του συμβαίνουν λέει: Έτσι ήταν το θέλημα του Θεού.

«… Ο Κύριος είναι πανταχού Παρών και τίποτα δεν συμβαίνει δίχως το θέλημά Του ή την παραχώρησή Του, είτε σ’ αυτή τη ζωή είτε στην αιωνιότητα. Όταν αποδεχόμαστε αυτή την ιδέα, καθετί καθίσταται ευκολότερο. Αν ο Θεός μας επέτρεπε να κάνουμε τα πάντα με τον τρόπο που εμείς επιθυμούμε και όποτε το επιθυμούμε, τότε αυτό θα οδηγούσε με βεβαιότητα στην καταστροφή. Ούτε να φανταστεί δεν μπορεί κανείς το χάος που θα προέκυπτε. Ο Θεός μας υπενθυμίζει με διάφορους τρόπους την παρουσία Του. Εμείς ωστόσο, τη λησμονούμε σύντομα, ειδικά όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά για μας. Λησμονούμε ότι είμαστε εδώ για μικρό μονάχα χρονικό διάστημα, και νομίζουμε ότι θα είμαστε για πάντα· όταν όμως μας βρίσκουν αναποδιές, κλαίμε, «Έλεος, Κύριε!», αναφωνούμε. Γι’ αυτό και πρέπει να προσπαθήσουμε σκληρά να αλλάξουμε τον χαρακτήρα μας προς το καλύτερο».

***

Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα_Elder Thaddeus of Vitovnica_Старец Фаддей Витовницкий_Отац Тадеј Штрбуловић_15555Ορίστε, ακούστε τί σημαίνει μετάνοια. Μετάνοια σημαίνει το να στραφούμε απόλυτα με όλη την καρδιά μας, με όλο το μυαλό μας και με τα συναισθήματα μας, με τις σκέψεις μας, και με όλη την ύπαρξη μας γενικά προς το καλό.
Ας ενωθείτε λοιπόν με τον Γονέα σας, με τον Δημιουργό σας με μια αγάπη χωρίς τέλος.
Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να προσευχόμαστε αδιάκοπα, να παρακαλάμε συνεχώς την Παναγία Μάννα μας, να μεσολαβήσει για μας, πού είμαστε χωρίς δύναμη. Είναι αναγκαίο να αγαπάμε τον Κύριο τόσο δυνατά, όπως τον αγαπάει η Παναγία Μάννα και οι άγγελοι και οι άγιοι….
Σε αυτή την περίπτωση θα είμαστε και εμείς μακάριοι και ευλογημένοι, και εδώ στην γη και στον ουρανό. Επειδή ο Θεός είναι αγάπη, είναι ειρήνη, είναι και χαρά. Επειδή ο Θεός γεμίζει κάθε δημιούργημα, το όποιο τον ψάχνει με όλη την καρδιά του.

Η ζωή στον πλανήτη γη φανερώνεται με τις σκέψεις και γι’ αυτό το λόγο με όποιες σκέψεις απασχολούμε το μυαλό μας, τέτοια είναι και η ζωή μας. Αν οι σκέψεις μας είναι ήσυχες, γεμάτες αγάπη, γεμάτες καλοσύνη, σίγουρα έρχεται σε μας η γαλήνη, η ειρήνη, η ησυχία.
Αν όμως οι σκέψεις μας είναι αρνητικές, τότε δεν έχουμε ησυχία.
Επειδή είμαστε μικρά όντα, πρέπει ασταμάτητα να ζητάμε, να ψάχνουμε βοήθεια από τον Δημιουργό μας να μας βοηθήσει, να μας δώσει δύναμη και ευλογία.

«… Λαχταράμε τον Θεό στην καρδιά μας, αλλά Του εναντιωνόμαστε με τους λογισμούς μας. Η εναντίωσή μας δεν μπορεί να βλάψει τον Θεό, διότι είναι Παντοδύναμος, αλλά σίγουρα μπορεί να βλάψει εμάς. Οι λογισμοί, οι διαθέσεις και οι επιθυμίες μας ανοίγουν δρόμο στη ζωή μας. Οι λογισμοί μας καθρεφτίζουν ολόκληρη τη ζωή μας.

***

«Το σημείο εκκίνησής μας είναι πάντοτε εσφαλμένο. Αντί να ξεκινούμε με τον εαυτό μας, εμείς θέλουμε πάντοτε να αλλάξουμε πρώτα τους άλλους και τελευταίους εμάς. Αν ο καθένας ξεκινούσε πρώτα με τον εαυτό του, θα είχαμε παντού τριγύρω ειρήνη! Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ότι κανείς δεν μπορεί να βλάψει τον άνθρωπο εκείνο που δεν βλάπτει τον εαυτό του – ούτε κι ο ίδιος ο διάβολος. Βλέπετε; Εμείς είμαστε οι αρχιτέκτονες, οι μοναδικοί αρχιτέκτονες, του μέλλοντός μας».

Με τους λογισμούς του ο άνθρωπος αναστατώνει ενίοτε την τάξη της Δημιουργίας. Έτσι καταστράφηκαν οι πρώτοι άνθρωποι -με έναν κατακλυσμό- εξαιτίας των κακών λογισμών και προθέσεών τους. Αυτό αληθεύει ακόμα και σήμερα – οι λογισμοί μας είναι κακοί και γι’ αυτό δεν αποκομίζουμε καλή καρποφορία. Πρέπει να αλλάξουμε. Καθένας μας πρέπει να αλλάξει, αλλά είναι κρίμα που δεν έχουμε παραδείγματα να μας καθοδηγήσουν, ούτε στις οικογένειές μας ούτε στην κοινωνία μας. Βλέπετε συνεπώς πως έχουν τα πράγματα. Όταν καλλιεργούμε κακές σκέψεις, γινόμαστε κακοί. Ίσως εμείς να νομίζουμε ότι είμαστε καλοί, αλλά το κακό είναι εντός μας. Δεν έχουμε τη δύναμη να του αντισταθούμε. Και γνωρίζουμε ως χριστιανοί ότι δεν πρέπει καν να σκεφτόμαστε το κακό, πόσο μάλλον να το διαπράττουμε.

«Πιστεύουμε συχνά ότι το κακό βρίσκεται «κάπου εκεί έξω». Αν όμως δεν υπήρχε ήδη το κακό που φωλιάζει μέσα μας, το κακό «εκεί έξω» δεν θα είχε τη δύναμη να μας αγγίξει. Το κακό είναι μέσα μας. Δεν είναι όμως αυτό το κακό που ευθύνεται. Εμείς ευθυνόμαστε που το αφήνουμε να διεισδύει στην καρδιά μας και που διαταράσσουμε την ειρήνη μας. Είναι σαν να μας απειλεί κάποιος ή να προσπαθεί να μας πείσει να κάνουμε κάτι κακό. Ας κάνει ο,τι θέλει – δικό του είναι το θέλημα. Ας κάνει αυτός τη δουλειά του κι εμείς τη δική μας, που είναι να διατηρήσουμε την εσώτερή μας ειρήνη».

Βρισκόμαστε σε μία αποκαλυπτική κατάσταση… Ο Θεός τα τελευταία εκατό χρόνια επέτρεψε να προχωρήσει η τεχνολογία.
Περισσότερο από όλα τις τελευταίες δεκαετίες προοδεύει η τεχνολογία. Οι άλλες επιστήμες λίγο προοδεύουν. Μένουν περίπου στα ίδια. Η τεχνολογία προοδεύει, επειδή πρέπει να ολοκληρωθεί και να φτάσει ο καιρός….

Τώρα όλα μας είναι πιο ξεκάθαρα. Μας είναι απόλυτα ξεκάθαρο εκείνο, πού ο απόστολος Ιωάννης λέει για μάς’ «οι λοιποί των ανθρώπων, οι ουκ απεκτάνθησαν εν ταις πληγαίς ταύταις, ου μετενόησαν εκ των έργων των χειρών αυτών» (Άποκ. Ιωάννου 9, 20). Για πολλά χρόνια σκεφτόμουν τί σημαίνει αυτό; Τί ήθελε να πει με αυτό; Πώς δεν μετάνιωσαν οι άνθρωποι για τα έργα των χεριών τους; Και τώρα μας είναι απολύτως φανερό.
Τα έργα των χεριών μας δημιούργησαν πολλά και διάφορα, αλλά το χειρότερο από όλα είναι, πώς τα τελευταία εκατό χρόνια δηλητηρίασαν τα πάντα, δηλαδή τον αέρα, το νερό και την γη. Όλα!…

Και τώρα ορίστε, ας θυμηθούμε τα λόγια του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου: «Και δεν μετάνιωσαν οι άνθρωποι για τα έργα των χεριών τους». Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει πώς τα έργα των ανθρώπινων χεριών χάλασαν την ζωή με τα διάφορα δηλητήρια, πού εξέπεμψαν στον αέρα πού αναπνέουμε και στο νερό πού πίνουμε.

***

Ερώτηση καθηγητή Ζ.Σ.:
Πάτερ, μήπως θεωρείτε πώς ήδη ζούμε σε καιρούς πού βρίσκονται κοντά στην Αποκάλυψη, όπως την περιέγραψε ο άγιος απόστολος ο Ιωάννης ο Θεολόγος;

Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα_Elder Thaddeus of Vitovnica_Старец Фаддей Витовницкий_свети Тадеј Витовнички_IMG_20150801_105118 -Απάντηση πατρός Θαδδαίου:
Και εσείς από μόνοι σας βλέπετε ότι βρισκόμαστε σε μία αποκαλυπτική κατάσταση. Ένας επιστήμονας μας, μου έφερε πριν από λίγο καιρό το βιβλίο του πού είχε τον τίτλο «ο πολιτισμός και ο πλανήτης μας βρίσκεται σε κίνδυνο».
Αυτός ο επιστήμονας έλεγε ότι, εάν δεν αλλάξει κάτι σύντομα στην ανθρώπινη συνείδηση και συμπεριφορά απέναντι στη φύση, το πρώτο μεγάλο πρόβλημα πού θα έχουμε θα είναι το νερό πού πίνουμε. Αν δεν αλλάξει κάτι στους ανθρώπους, θα πρέπει σε λίγο να αγοράζουμε νερό σε μπουκάλια. Μέχρι πριν από λίγο καιρό μόνο οι Γάλλοι είχανε καλό νερό στην Ευρώπη. Αν δεν σταματήσει ο άνθρωπος να δηλητηριάζει τα ποτάμια και τις θάλασσες, όλο το νερό θα είναι σε λίγο δηλητηριασμένο. Όμως ερωτώ: θα υπάρχει δυνατότητα να καθαρίσουμε το νερό από τα τόσα δηλητήρια; Τα μικρόβια μπορούν να απομακρυνθούν με εμβόλια αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να καθαρίσουμε το μολυσμένο νερό για να μπορούμε να το πιούμε!
Να, πώς περιγραφεί τους αποκαλυπτικούς καιρούς ο άγιος Νείλος ο Αγιορείτης: Ο άγιος Νείλος ο Αγιορείτης περιγράφει την γενική κατάσταση, πού θα επικρατήσει τους τελευταίους καιρούς. Αυτός ο άγιος είναι σαν να έζησε σήμερα στα χρόνια μας.

Περιγράφει πώς ο αντίχριστος θα γεννηθεί με εξωσωματική σύλληψη. Εξωσωματική σύλληψη όμως υπάρχει μόνο τα τελευταία χρόνια. Δεν υπήρχε όταν έζησε αυτός ο άγιος. Γιατί αυτός ο άγιος ο Νείλος ο Αγιορείτης έζησε τον 17ο αιώνα. Στη συνέχεια ο άγιος ο Νείλος λέει ότι η εικόνα του αντίχριστου θα έχει επιρροή στα ανθρώπινα συναισθήματα. Πολλοί άνθρωποι θα τον εμπιστευθούν… Σήμερα δεν βλέπουμε πώς υπάρχει η τηλεόραση με εικόνες πού μιλάνε; Σήμερα όλα είναι πιο ξεκάθαρα.

Η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε και μίλησε σε πολλούς ανθρώπους σε πρόσφατες εποχές. Είπε ότι μεσιτεύει στον Υιό της για μας, αλλά εμείς δεν μετανοούμε.
Μας συμβούλευσε σε πολλές περιπτώσεις να μετανοήσουμε, διότι ο καιρός περνάει κι έρχονται δύσκολες μέρες για τους χριστιανούς. Μας λέει ότι πρέπει να μετανοήσουμε, έτσι ώστε να μην έχουμε την ίδια τύχη με εκείνους που απομακρύνθηκαν από τον Θεό. Οι χριστιανοί είμαστε πράγματι πολύ τυχεροί που έχουμε την Υπεραγία Θεοτόκο να πρεσβεύει για μας ενώπιον του θρόνου του Θεό.

Κάποτε που ήμουν σε πολύ δύσκολη κατάσταση, είδα σε όραμα τον Σωτήρα να μου λέει ότι πρέπει να προσπέσω στην Υπεραγία Μητέρα Του, διότι εκείνη είναι η προστάτις των μοναχών… Κι έτσι, πρέπει πάντοτε να προσπίπτουμε στον Κύριο και την Υπεραγία Θεοτόκο. Πρέπει να προσευχόμαστε να μας αξιώσει να Τον αγαπήσουμε όπως Τον αγαπούν η Υπεραγία Θεοτόκος, οι άγγελοι και οι Άγιοι. Ο παντοδύναμος Κύριος μπορεί σίγουρα να μας βοηθήσει σ᾿ αυτό… Εύχομαι να προσεύχεστε όλοι σας στον Κύριο να σας αξιώσει να Τον αγαπήσετε κατ᾿ αυτό τον τρόπο. Έτσι θα νιώσετε ειρήνη, ηρεμία στην καρδιά σας, διότι θα έχετε δώσει την καρδιά σας σ᾿ Εκείνον που είναι άπειρος και που μπορεί να σας χαρίσει απεριόριστη αγάπη και ειρήνη.

Ένας άνθρωπος της ύλης δεν μπορεί να καταλάβει έναν πνευματικό άνθρωπο. Ό,τι λέει ένας πνευματικός άνθρωπος αποτελεί για τον άνθρωπο της ύλης μια φαντασία, διότι η ουράνια λογική είναι ολότελα διαφορετική από τη λογική του κόσμου τούτου… οι υοί του φωτός έχουν κληθεί να λάμψουν με τη ζωή τους όσο περισσότερο μπορούν, ώστε να σκορπίσουν το φως παντού. Διότι ο Κύριος είπε, «Πυρ ήλθον βαλείν επί την γην, και τι θέλω ει ήδη ανήφθη!» (Λουκ. 12: 49). Αυτό το πυρ είναι η θεία αγάπη. Εμείς οι χριστιανοί έχουμε κληθεί να σκορπίσουμε στη γη την ατμόσφαιρα του ουρανού, την αιωνιότητα, την αγάπη, την ειρήνη, την αλήθεια και την ηρεμία.
Από τα βιβλία: Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα – «Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας», Εκδόσεις “Εν πλώ”, 2012
και Γέροντος Θαδδαίου Βιτόβνιτσας, Πνευματικές Συζητήσεις, Εκδόσεις ” Ορθόδοξος Κυψέλη ”, 2014

***

Οι μουσουλμάνοι είναι το μαστίγιο των Χριστιανών.

Ο Κύριος ήδη από τον έκτο κιόλας αιώνα ήθελε να περιορίσει την διάρκεια ζωής σ’ αυτόν τον κόσμο αλλά λόγω της προσευχής της Παναγίας και τριών άλλων ψυχών, παρέτεινε την διάρκεια της ζωής των ανθρώπων σέ αυτόν τον κόσμο. Δεν μας άφησε όμως χωρίς τιμωρία.
Επέτρεψε να εμφανιστεί ο Μωχάμετ. Οι μουσουλμάνοι είναι το μαστίγιο των Χριστιανών. Ο Κύριος επέτρεψε ο παράνομος γιός, οι Άραβες, να κυνηγούν τον νόμιμο γιό, το νέο Ισραήλ. Ο Κύριος θα μπορούσε αμέσως να το σταματήσει αυτό. Ο Κύριος γεννήθηκε στην Παλαιστίνη όπως και η Παναγία Μητέρα και οι Απόστολοι.
Η Μικρά Ασία είναι γεμάτη από Αγίους. Εκεί βρίσκεται ο Άγιος Γρηγόριος, ο Θεολόγος. Άραγε δεν έχουν παρακαλέσει όλοι οι Άγιοι τον Κύριο να ξαναγίνει η Μικρά Ασία Χριστιανική;
Η πρόνοια όμως του Θεού επιτρέπει να επικρατεί αυτή η κατάσταση εκεί.
Σήμερα είμαστε περισσότερο Χριστιανοί στα χαρτιά. Έχουμε το χαρτί ότι βαπτιστήκαμε, στην πραγματικότητα όμως δεν είμαστε Χριστιανοί. Δεν είμαστε Χριστιανοί με τα έργα μας. Πολύ συχνά είμαστε χειρότεροι και από τούς άθεους και από τους πολυθεϊστές. Γι’ αυτό τον λόγο ακόμη τρώμε ξύλο.
Από το βιβλίο: Γέροντος Θαδδαίου Βιτόβνιτσας- Πνευματικές Συζητήσεις , σ. 146-147,εκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη

Το 1992-1993 έλεγε ο πατήρ Θαδδαίος: «Ο Κύριος επιτρέπει σε έναν λαό να έρθουν δυσκολίες για να γίνει αυτός ο λαός καλύτερος».
Εμείς οι Σέρβοι αλλά και κάθε λαός πού έχει προβλήματα πρέπει να έχουμε μεταξύ μας ενότητα. Κάθε λαός πού έχει δυσκολίες πρέπει να ενώνει τις θετικές σκέψεις του. Να παραμένει ενωμένος, γιατί τίποτε στη συνέχεια δεν μπορεί να τον χτυπήσει. Το πρόβλημα είναι ότι εμείς είμαστε χωρισμένοι σέ περισσότερα από εκατό κόμματα. Δεν έχουμε μεταξύ μας ενότητα. Αν θα έχουμε αρμονία σκέψεων, όλοι οι εχθροί μας θα μας αφήσουν ήσυχους. Θα είμαστε σαν εκείνα τα παιδιά, τους τρεις Παίδας, πού τα έριξαν στον φούρνο και βγήκαν χωρίς να καούν καθόλου!
Στο κράτος της πρώην Γιουγκοσλαβίας έζησαν πολλοί λαοί, κανείς όμως δεν προσέβαλε τόσο τον Κύριο όσο ο Σερβικός λαός. Και όμως, επειδή είμαστε απόγονοι βασιλιάδων πού άγιασαν πρέπει να μετανιώσουμε για όλα αυτά.

***

Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα_Elder Thaddeus of Vitovnica_Старец Фаддей Витовницкий_свети Тадеј Витовнички__ВитовничкиΤο κακό προσπαθεί να κυριαρχήσει τους ανθρώπους με κάθε τρόπο.

Ο πατέρας είπε ότι έρχονται φοβερά χρόνια, χωρίς να υπολογίζει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά πρόσθεσε ότι ο χρόνος μας είναι πιο φοβερός σε σχέση με το παρελθόν. Πολλές πιέσεις γίνονται αισθητές σε όλο τον κόσμο.

Εμείς οι Ορθόδοξοι απειλούμαστε ιδιαίτερα, αφού το κακό απευθύνεται κυρίως σε εμάς.

Στη Δύση, η επιβολή σφραγίδας στους ανθρώπους έχει ήδη αρχίσει.

Οι τέκτονες είναι παρόντες παντού.
Έχουν δικό τους λαό στην κυβέρνηση όλων των κρατών, σε άλλα σημαντικά μέρη, ακόμα και στην εκκλησία. Οι τέκτονες προετοιμάζονται να υποτάξουν ολόκληρο τον κόσμο με τη δύναμη των Ηνωμένων Εθνών, υπό την ηγεσία ενός ατόμου, τον αντίχριστο, τον οποίο θέλει να πάρει τη θέση του προέδρου των Ηνωμένων Εθνών.
Οι ορθόδοξοι ερημίτες εμποδίζουν τον διάβολο να καταλάβει το πνευματικό πεδίο ολόκληρου του κόσμου, όχι επειδή αντιστέκονται, όσο γιατί συνεχώς προσεύχονται στον Κύριο για να μας προστατεύσει από το κακό.
Ειδικά κατά το 1993, ο αντίκτυπος αυτός έγινε ακόμη πιο σαφής.

Ο πατέρας μου είπε ότι ο διάβολος έχει ήδη απελευθερωθεί.
Ως αποτέλεσμα, η οικονομία όλων των κρατών θα καταστραφεί, καθώς τα χρήματα για την οικονομία είναι τα ίδια με το αίμα για ένα άτομο.
Όλα αυτά θα οδηγήσουν σε ένα πρωτοφανές χάος. Από αυτό το χάος ο αντίχριστος θα βγει για να «σώσει» τον κόσμο.
“Όταν ακούτε ότι η οικονομική κρίση έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, τότε πρέπει να ξέρετε ότι η έλευσή του είναι κοντά”.
Από το βιβλίο: Γέροντος Θαδδαίου Βιτόβνιτσας- Πνευματικές Συζητήσεις, εκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη

Δεν είχα κανέναν στον κόσμο, εκτός απ’ τον Θεό. Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα
https://iconandlight.wordpress.com/2017/05/11/%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CF%80-%CF%84/

Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού δεν έχει σκοτούρες. Γέροντα Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα
https://iconandlight.wordpress.com/2014/05/29/%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%B5%CE%BF/

Γίνε και ‘συ σαν τα πουλιά…! ψάλλουν συνέχεια εγκώμια στον Κύριο. Είναι πάντοτε χαρούμενα. Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα
https://iconandlight.wordpress.com/2019/10/30/%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%85-%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%AC-%CF%88%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD/

Ο φθόνος είναι η σφραγίδα του Αντίχριστου στην καρδιά του ανθρώπου. Γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιστα
https://iconandlight.wordpress.com/2014/03/16/%ce%bf-%cf%86%ce%b8%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%cf%83%cf%86%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b4%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83/

Η τελειότητα της χριστιανικής ζωής έγκειται στην τέλεια ησυχία, στην τέλεια ειρήνη. Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα
https://iconandlight.wordpress.com/2014/03/20/%CE%AE-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%AE%CF%82-%CE%AD%CE%B3/

Η μετάνοια είναι μία αλλαγή βίου. Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα
https://iconandlight.wordpress.com/2015/02/24/%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%AE-%CE%B2%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD/

Άγιος Θαδδαίος της Βιτόβνιτσας – Βιντεοσκόπιση του 1995

Συζήτηση με τον Άγιο Θαδδαίο της Βιτόβνιτσας

Απολυτίκιον
ήχος γ’.

Απόστολοι άγιοι, πρεσβεύσατε τω ελεήμονι Θεώ ίνα πταισμάτων αφεσιν, παράσχῃ ταις ψυχαις ημών.

Απολυτίκιον Ήχος πλ. δ’

Εν σοι Πάτερ, ακριβώς διεσώθη το κατ’ εικόνα· λαβών γαρ τον Σταυρόν, ηκολούθησας τω Χριστώ, και πράττων εδίδασκες, υπεροράν μεν σαρκός, παρέρχεται γαρ· επιμελείσθαι δε ψυχής, πράγματος αθανάτου· διό και μετά Αγγέλων συναγάλλεται, όσιε πατήρ ημών Θαδδαίε, το πνεύμα σου.

Μόνο με τον Θεό είμαστε τέλειοι

Απίστευτη χαρά η προσευχή


Ο Αββάς Ισαάκ ο Σύρος κρύβει ένα µεγάλο θησαυρό. Ανοίξετέ τον, διαβάσετέ τον πλουτίσατε πνευµατικά…, Να διαβάζετε ένα φύλλο την ηµέραν, να βλέπεσθε σαν σε καθρέφτη. Εκεί μέσα θα βλέπεις τον εαυτόν σου. Γέροντας Ιερώνυµος της Αιγίνης – άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ισαάκ Σύρος_ St. Isaac of Syria_ Св. Исаак Сирин_DSC_7570ΦΥΣΆγιος Ισαάκ ο Σύρος, ο μέγας ησυχαστής (7ος αι.)
Όσιος Εφραίμ ο Σύρος (373)
Όσιος Παλλάδιος Eπίσκοπος Ελενουπόλεως (4ος αι.)
Όσιος Ιάκωβος ο Ασκητής εν Παλαιστίνη
 Εφραίμ του Νοβοτόρχοκ εκ Ρωσίας (1053)
Εφραίμ εκ Κιέβου επίσκοπος Περαιασλάβλ (περίπου 1098)
 Γεώργιος Μάρτυς  (1015) αδελφός του Εφραίμ του Νοβοτόρχοκ
Χάρις μάρτυς
Μνήμη πάντων των ερημιτών

Εορτάζουν στις 28 Ιανουαρίου

Στίχ. Ισαάκ τον Όσιον χρεών γεραίρειν,
·Ωσπερ δι· αυτού μυούμενοι τα κρείττω.
Εικάδι όγδοάτη Ισαάκ άφθιτον κλέος ύδω.

«Υπέρ πάντα την σιωπήν αγάπησον». Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

Ισαάκ ο Σύρος_ St. Isaac of Syria_ Св. Исаак Сирин__4948487363Κάποτε πάλι, έλεγε ο άγιος Γέροντας Παΐσιος ότι, μελετώντας τον Αββά Ισαάκ έμεινε σε μία φράση του στοχαζόμενος και προσευχόμενος για δύο ολόκληρες ώρες.

Ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης προτρέπει όχι μόνο τους προχωρημένους ησυχαστές να μελετούν τον αββά Ισαάκ αλλά και τους αρχάριους. Γράφει σχετικά: «Πολύ θα σε βοηθήσει ο Αββάς Ισαάκ διότι και το βαθύτερο νόημα της ζωής δίνει να καταλάβει κανείς και κάθε είδους μικρό ή μεγάλο κόμπλεξ και εάν έχει ο άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό, τον βοηθάει για να τα διώξει. Η ολίγη μελέτη στον Αββά Ισαάκ αλλοιώνει την ψυχή με τις πολλές της βιταμίνες». Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Επιστολές, εκδ. Ιερ.Ησυχαστηρίου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή 1994, σελ. 69.

Κάθε πρόταση των πατερικών κειμένων δεν κρύβει ένα αλλά πολλά νοήματα, και καθένας τα καταλαβαίνει ανάλογα με την πνευματική του κατάσταση. Καλό είναι να διαβάζη κανείς κείμενο και όχι μετάφραση, επειδή ο μεταφραστής ερμηνεύει το πρωτότυπο ανάλογα με την δική του πνευματικότητα. Πάντως, για να κατανοήση κανείς τους Πατέρες, πρέπει να σφίξη τον εαυτό του, να συγκεντρώση τον νού του και να ζη πνευματικά, γιατί το πνεύμα των Πατέρων γίνεται αντιληπτό μόνο με το πνεύμα. Ειδικά οι Ασκητικοί Λόγοι του Αββά Ισαάκ του Σύρου πολύ βοηθούν, αλλά χρειάζεται να τους μελετάη λίγο – λίγο, για να αφομοιώνη την τροφή. Από το βιβλίο Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου – Πνευματική αφύπνιση, Λόγοι Β’

«Αν πήγαινε κανείς στο Ψυχιατρείο και διάβαζε στους ασθενείς τον Αββά Ισαάκ, θα γίνονταν καλά όσοι πιστεύουν στον Θεό, γιατί θα γνώριζαν το βαθύτερο νόημα της ζωής».

«Μια μέρα με ρώτησε ο παπα-Τύχων: – Εσύ παιδί μου, τι βιβλία διαβάζεις; Του απάντησα: – Αββά Ισαάκ. – Πά, πά , πά , παιδί μου, αυτός ο άγιος είναι μεγάλος! Ούτε έναν ψύλλο δεν σκότωνε ο Αββάς Ισαάκ. Ήθελε με αυτό που είπε να τονίση την μεγάλη πνευματική ευαισθησία του Αγίου». [Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου, Αγιορείται Πατέρες και αγιορείτικα, εκδ. Ιερ.Ησυχαστηρίου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή 1993, σελ. 32.]

Έλεγε ότι το βιβλίο του Αββά Ισαάκ αξίζει όσο ολόκληρη πατερική βιβλιοθήκη. Στο βιβλίο (των ασκητικών του Αγίου Ισαάκ) που διάβαζε, κάτω από την εικόνα του Αγίου, που κρατά στο χέρι του ένα φτερό και γράφει, σημείωσε: «Αββά μου, δος μου την πέννα σου να υπογραμμίσω ολόκληρο το βιβλίο σου». (Αξίζει δηλαδή να υπογραμμισθή ολόκληρο το κείμενο». (Ιερομονάχου Ισαάκ, βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου σελ. 248).

Στο µηναίο του Ιανουαρίου στις 28, που εορτάζεται ο Άγιος Εφραίµ ο Σύρος πρόσθεσε τα εξής: «…και Ισαάκ του µεγάλου ησυχαστού και πολύ αδικηµένου».Ισαάκ του µεγάλου ησυχαστού και πολύ αδικηµένουавтограф старца ПаисияΗ αγάπη του Οσίου Γέροντος Ιερωνύμου της Αιγίνης για τον Αββά Ισαάκ

Ο Άγιος Γέροντας της Αίγινας Ιερώνυμος ο Καππαδόκης συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά: «Να μην περάσει μέρα χωρίς να διαβάσεις έστω και μια σελίδα από τον αββά Ισαάκ. Εγώ πολύ τον αγαπώ τον ευλογημένο, γέροντά μου τον έχω, έστω ένα φύλλο την ημέρα.
Εκεί θα βλέπεστε σαν σε καθρέφτη.
Είναι καθρέφτης ο Ισαάκ. Να βλέπετε δηλ. που βρίσκεσθε.
Επίσης, είναι το θερμόμετρο ο Ισαάκ.
Εκεί μέσα θα βλέπεις τον εαυτόν σου.
Εις τον Ισαάκ θα βλέπεις τους λογισμούς σου: τι μελετούν; Τα πόδια σου που βαδίζουν; Φως τα μάτια σου αν βλέπουν.
Στον Ισαάκ, θα βρεις πολλούς και σωστούς τρόπους, απλανείς, δια να βοηθηθείς πνευματικά.
Του Ισαάκ του Σύρου τους Λόγους, μετά τις δέκα φορές πού θα τους διάβασης, τότε θα καταλάβεις την αξία τους!»

«Ο Ισαάκ ο Σύρος κρύβει ένα µεγάλο θησαυρό. Ανοίξετέ τον, διαβάσετέ τον πλουτίσατε πνευµατικά… Αν δεν έχεις Ισαάκ Σύρο, και αν δεν έχεις λεφτά να τον αγοράσης, να πάρης µια τσάντα και να βγης να ζητήσης χρηµατα και να τον πάρης… Όταν το διαβάζης και χαίρεσαι και ελέγχεσαι… Να διαβάζετε ένα φύλλο την ηµέραν, να βλέπεσθε σαν σε καθρέφτη».

«Να μην περάσει μέρα χωρίς να διαβάσεις έστω και μια σελίδα από τον αββά Ισαάκ. Εγώ πολύ τον αγαπώ τον ευλογημένο, γέροντά μου τον έχω. Και σε ό, τι διαβάζεις, να εγκύπτεις και να λέγεις μέσα σου: Εγώ το πράττω αυτό; Έτσι θα παρακινείσαι από την ανάγνωση να μεταβαίνεις εις την πράξιν».

***

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος_ St. Isaac of Syria_ Св. Исаак Сирин_Λεπουρα23334767Γράφει ο μακαριστός κυρ Φώτης Κόντογλους για τον αββά Ισαάκ τον Σύρο:
“…Aς μη σιμώση κανένας σε τούτη την ατίμητη κιβωτό μ’ ελαφρύν λογισμό, αλλά με φόβο και με τρόμο. Γιατί αλλοιώς, άδικα θα θελήση να δροσιστή απ’ αυτή την αγιασμένη βρύση όποιος έχει τη γέψη του χαλασμένη από τα θολά και φαρμακερά πιοτά του κόσμου.
“Για τον άγιο Iσαάκ μπορεί να πη κανένας πως η Σοφία κάθισε σαν μέλισσα χρυσή απάνω στο στόμα του. Όχι η σοφία των σοφών, η μάταια κ’ η σαστισμένη, αλλ’ η αμάραντη, η πηγή της αφθαρσίας, που ελευθερώνει αληθινά όποιον την κατέχει…
“K’ επειδή το Πνεύμα το Άγιο μιλά με το στόμα του, τα λόγια του είναι εξαίσια στο κάλλος, από θείον οίστρον πυρπολημένα. Για τούτο, μ’ όλο που γράφει τόσα πολλά ο τρισμακάριος, απομένει μέσα στο πνεύμα μας μια ιερή σιωπή, σαν να μη μίλησε κανένας, παρά σαν να ακούμε ένα μακρινό αντιλάλημα κάποιας θάλασσας που δεν τη βλέπουμε…
“Tο μάτι του βλέπει τον ήλιο χωρίς να θαμπώση. Σαν αητός εξαίσιος βγαίνει μέσ’ από τα σύννεφα και πετά ατάραχος απάνω από τα μελανά βουνά, αγναντεύοντας το βαθύ πέλαγος, σε καιρό που εμείς καθόμαστε μέσα σ’ ένα στενοπήγαδο, και κράζουμε να μας ελεήση…

***

Η γλυκύτατη μελωδία των λόγων Του Θεού (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

1. Διηγούνται για ένα πουλί που το λένε σειρήνα, ότι όποιος ακούσει τη μελωδική φωνή του, τόσο πολύ αιχμαλωτίζεται, ώστε το ακολουθεί στην έρημο και ξεχνάει εξαιτίας του και τις ανάγκες της ίδιας του της ζωής και, στερούμενος τα απαραίτητα, πέφτει και πεθαίνει. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στην ψυχή. Όταν δηλ. εμπέσει μέσα της η ουράνια γλυκύτητα, τότε, από τη γλυκιά μελωδία των λόγων του Θεού, που τα αισθανόμαστε στο νου μας, ολόκληρη η ύπαρξή μας ακολουθεί το δρόμο της μελωδίας αυτής, με αποτέλεσμα να ξεχάσει τις σωματικές ανάγκες αυτής της ζωής, και ακόμη, να χάσει και την όρεξη για φαγητό, και να υψωθεί, από τούτη τη ζωή, προς το Θεό. (287).
(Από το βιβλίο: “Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαάκ του Σύρου”. Ερμηνευτική απόδοση – επιμέλεια, Κωνσταντίνου Χρ. Καρακόλη, Δρος Θεολογίας, Φιλολόγου. Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη.)

***

Ισαάκ ο Σύρος_ St. Isaac of Syria_ Св. Исаак Сирин_15631497389_74dbe56d08_kΝα διαβάζεις τα ευαγγέλια και τους διδασκάλους και Πατέρες της Εκκλησίας σε έρημο και ήσυχο τόπο, και να ελευθερωθείς από την πολλή φροντίδα του σώματος και από την ταραχή των κοσμικών πραγμάτων, για να γευθεί η ψυχή σου, με την επιμονή της, τη γλυκύτητα από την κατανόησή τους.
Αυτή η γλυκύτητα είναι ανώτερη από κάθε τι που μπορούμε να αισθανθούμε με τις αισθήσεις μας.

Όποιος αγαπά την ευχή, αγαπά και τη μοναξιά, διότι εκεί βρίσκει το Χριστό να συνομιλήσει. Περισσότερο απ’ όλα αγάπησε τη σιωπή. Από τη σιωπή γεννάται η ηδονή στην καρδιά και το πλήθος των δακρύων. Η σιωπή μόνη υπερβαίνει όλες τις άλλες εργασίες της μοναχικής πολιτείας!… Εάν φυλάξεις τη γλώσσα σου, εισέρχεσαι στη χαρά του Αγίου Πνεύματος. Αν δεν έχεις καθαρή καρδιά, έχε τουλάχιστο καθαρό στόμα!…

Όσο πλησιάζεις και προοδεύεις στην πορεία σου, τόσο οι εναντίον σου πειρασμοί πληθύνονται. Διότι ο Θεός οδηγεί τη ψυχή στις θλίψεις των δοκιμασιών κατά το μέτρο της Χάριτος που παραχωρεί.
Ο Θεός δεν χορηγεί ένα μεγάλο χάρισμα χωρίς μια μεγάλη δοκιμασία. Ο Θεός, κατά τη σοφία Του, που βρίσκεται πέρα από την κατανόηση των πλασμάτων Του, όρισε τα δώρα Του να παραχωρούνται ανάλογα με τους πειρασμούς. Επειδή χωρίς δοκιμασίες δεν φαίνεται η Πρόνοια του Θεού και δεν μπορείς να αποκτήσεις παρρησία μπροστά στον Θεό, ούτε να μάθεις τη σοφία του Πνεύματος.
Ας νιώθουμε, λοιπόν, ευγνωμοσύνη και αγάπη για όσα η άφατη φιλανθρωπία του Θεού μας χάρισε και συνεχίζει να μας χαρίζει.

Ο πορευόμενος στο δρόμο του Θεού πρέπει να τον ευχαριστεί για όλες τις θλίψεις που τον βρίσκουν… Μην αποφεύγεις τις θλίψεις, διότι βοηθούμενος απ’ αυτές μαθαίνεις καλά την αλήθεια και την αγάπη του Θεού. Και μη φοβηθείς τους πειρασμούς, διότι μέσα από αυτούς βρίσκεις θησαυρό.

Μοναδική χαρά κι ευχαρίστηση του ταπεινού είναι η απόλαυση του Δεσπότου Χριστού (=Θεία Κοινωνία) και η Θεία συνομιλία με την ευχή και μελέτη των Θείων Γραφών!..

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει, ότι υπάρχει ναός της θείας χάρης εκείνος που θυμάται πάντα τον Θεό, και μεριμνά για την κρίση του•

Τ’ αγριοπούλι που λέγεται ερωδιός, φραίνεται και χαίρεται, όπως λένε οι σοφοί, όταν χωρισθεί από τα μέρη πούνε κατοικημένα, και πάγει σ’ έρημον τόπο και κάνει τη φωληά του μοναχό του έτσι κ’ η ψυχή του ασκητή, δέχεται την ουράνια χαρά όταν ξεμακρύνει από τους ανθρώπους και πάγει να κατοικήσει στη χώρα της ησυχίας και καρτερά εκεί πέρα πότε θάρθει η ώρα για να φύγει από τούτον τον κόσμο.

Όποιος γευθεί τη γλυκύτητα της ησυχίας, αποφεύγει τις συνομιλίες με τους ανθρώπους…
Η σιωπή και η προσευχή μας εξομοιώνουν με τους αγγέλους!…

Ποιό φίλο απόκτησες στον Ουρανό, για να σε υποδεχθεί, όταν φύγεις απ’ αυτόν τον κόσμο; Σε ποιού το χωράφι δούλεψες, για να σου πληρώσει το μισθό σου; Κλάψε πολύ, για ν’ αναπαυθεί σε σένα το Αγιο Πνεύμα, καθαρίζοντας το ρύπο της καρδιάς.
Φίλους έχε τους φοβούμενους το Θεό. Κρύβε από κάθε άνθρωπο τα μυστικά σου και τους πολέμους σου!…
Εάν φορτώσεις όλες τις μέριμνές σου στο Θεό, που φυσικά φροντίζει και για σένα, τότε θα δείς τα θαυμάσια του Θεού!…

Ο αληθινά ταπεινός περιμένει σιωπώντας το έλεος του Θεού, του Οποίου η αρετή επιβάλλει σιωπή σ’ όλα τα αγγελικά τάγματα, λέγοντας, “Κύριε γεννηθήτω επ’ εμοί το Πανάγιον Σου θέλημα”.

Ο ταπεινός δε διακρίνεται ανάμεσα στους ανθρώπους. Δε θέλει να βλέπεται, ούτε να γνωρίζεται από τους άλλους. Όσο κρύβεται και αποχωρίζεται από τον κόσμο, τόσο πλησιάζει το Θεό!…

Ο ταπεινός δε θέλει συναθροίσεις και ταραχές και φωνές και φροντίδες και ηδονικές τροφές. Επιθυμεί φτώχεια, αμεριμνησία, ειρήνη, επιείκεια και ευλάβεια. Είναι συμπαθής, σώφρων, ολιγόλογος, δε θυμώνει, υποφέρει και υπομένει, εντρέπεται, ευλαβείται τους πάντες και δε θέλει να μαθαίνει τα του κόσμου!…

Τον ταπεινό τον αγαπά ο Χριστός και αγαπάται απ’ όλους. Αγαπά όλους και όλοι τον επιθυμούν. Ο σοφός και ο δάσκαλος σιωπούν μπροστά στον ταπεινό και τον προσέχουν όλοι. Είναι βραχύλογος. Οι λόγοι του είναι γλυκείς “υπέρ μέλι και κηρίον” και από όλους ως Θεός θεωρείται ακομη και αν είναι αμαθής και στη μορφή ευκαταφρόνητος. Όποιος καταφρονεί τον ταπεινό βλασφημεί τον ίδιο το Θεό. Τα θηρία ημερεύουν μπροστά του, διότι οσφραίνονται σ’ αυτόν την ευωδία του Αδάμ!..

Ποιός δεν αγαπά τον ταπεινό και τον πράο, εκτός από τους καταλαλούντες και υπερήφανους!…

Η τελειότητα της ταπείνωσης είναι να μπορείς να υποστείς με χαρά, εξευτελισμούς και κάθε ψευδή κατηγορία.

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος_ St. Isaac of Syria_ Св. Исаак Сирин-ι.ν.αγιας Σκεπης-Κατουνια Λιμνης ΕυβοιαςDSC_7528Δέξου να καταφρονηθής, αλλά να μη καταφρόνησης• να αδικηθής, αλλά να μη αδικήσης. Να μη έλθης σε δικαστήριο με κανένα, αλλά αν κατακριθής, υπόμεινε, έστω κι αν δεν είσαι ένοχος.
Μίκρυνε τον εαυτό σου μπροστά σε όλους τους ανθρώπους και θα υψωθείς πάνω απ’ όλους τους άρχοντας τούτου του κόσμου. Ταπείνωσε τον εαυτό σου και θα δεις την δόξα του Θεού εντός σου. Αν έχεις την ταπείνωση στην καρδιά σου, εκεί στην καρδιά σου φανερώνει ο Θεός την δόξα Του.

Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του αμαρτωλό και ευτελή και ευκαταφρόνητο.

Είναι δυνατό να γίνει ταπεινός ο άνθρωπος; Ναι, με τη δύναμη των Αχράντων Μυστηρίων, που τελειοποιούν, όπως οι μακάριοι Απόστολοι “εν γλώσσαις πυρίναις” την Πεντηκοστή και με την τελειότητα όλων των αρετών!..

Μακάριος όποιος εγνώρισε τις αδυναμίες του, που είναι το θεμέλιο κάθε αρετής!..

Ω άνθρωπε, εσύ που νομίζεις, ότι με τον ζήλο σου θεραπεύεις τα ξένα σφάλματα, διώχνεις την υγεία από την ψυχή σου• αν αληθινά επιθυμείς να θεραπεύσεις τους ασθενείς στην ψυχή, γνώριζε καλά, ότι οι ασθενείς και οι άρρωστοι στην ψυχή χρειάζονται περισσότερο συμπάθεια παρά επίπληξη• και πάλι, όταν εσύ δεν έχεις συμπάθεια προς τους άλλους, προξενείς στον εαυτό σου μεγάλη ψυχική βλάβη.

Η αρχή της σοφίας του Θεού είναι η επιείκεια και η πραότητα, η οποία (σοφία) υποφέρει τις ασθένειες των ανθρώπων, και αυτό είναι κατόρθωμα γενναίας και μεγάλης ψυχής• διότι λέει ο απόστολος Παύλος, εσείς οι δυνατοί να βαστάζετε τις ασθένειες των αδυνάτων, και να διορθώνετε τον φταίκτη με πνεύμα πραότητας• από τους καρπούς του πνεύματος λαμβάνει ο απόστολος την ειρήνη και την υπομονή.

Έλεγξε με τη δύναμη των αρετών σου αυτούς που σου αντιλέγουν και μη με την πιθανολογία των λόγων σου. Και με την πραότητα και τη γαλήνη των χειλέων σου κατασίγασε των απειθών την αναίδεια. ΄Ελεγξε τους ακόλαστους με την ευγένεια της συμπεριφοράς σου και τους αναίσχυντους κατά τις αισθήσεις, με το συγκράτημα των οφθαλμών σου.

Ο έλεγχος, που γίνεται από φθόνο, είναι σαν φαρμακερό βέλος.
Ο έπαινος του πανούργου είναι κρυμμένη παγίδα. Μπροστά στον υψηλόφρονα και φθονερό άνθρωπο να μιλάς με προφύλαξη• διότι ενώ εσύ ακόμη μιλάς, εκείνος εξηγεί τα λόγια σου όπως θέλει αυτός, και παίρνει αφορμή από αυτά, και κάνει στη συνέχεια και τους άλλους να παρερμηνεύουν τα λόγια σου• επειδή μεταβάλλει την έννοια των λόγων σου σύμφωνα με τα αίτια της αρρώστιας του.

Η αμοιβή δε δίνεται στον άνθρωπο για την αρετή του, αλλά για την ταπείνωση του. Χωρίς την ταπείνωση όλα είναι μάταια!…

Όταν ταπεινωθεί η καρδιά, την περικυκλώνει το έλεος του Θεού και πληρούται χαράς και ευφροσύνης. Τότε δεν προσεύχεται με βία, αλλά με χαρά!..

Ο Θεός αγαπά τόσο πολύ τους ταπεινούς, όπως τα Σεραφείμ!..
Από το βιβλίο: Αγιορείτου Μοναχού, 475 Αποφθέγματα του θεοπνεύστου Αγίου Ισαάκ του Σύρου, Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη”.Ισαάκ ο Σύρος_ St. Isaac of Syria_ Св. Исаак Сирин_isaak_o_syrosIMG_0163TItlePageΆγιος Ισαάκ ο Σύρος, όποιος είναι ξένος της ειρήνης, αυτός είναι ξένος και της χαράς• Λόγος ΝΗ΄: Περί της βλάβης από τον ανόητο ζήλο..
https://iconandlight.wordpress.com/2019/01/27/%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%AC%CE%BA-%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BE%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82/

Το κλειδί της καρδιάς είναι η αγάπη. Αββάς Ισαάκ ο Σύρος
https://iconandlight.wordpress.com/2018/01/27/19873/

Η συνάντηση του Οσίου Εφραίμ του Σύρου με τον Μέγα Βασίλειο την ημέρα της εορτής των Θεοφανείων – των Φώτων.
https://iconandlight.wordpress.com/2020/01/12/38035/

Με τη χαρά του Αγίου Πνεύματος, οι στενοχώριες και οι θλίψεις αυτής της ζωής γίνονται γλυκύτερες από το μέλι! Αββάς Ισαάκ ο Σύρος
https://iconandlight.wordpress.com/2017/10/21/19912/

Δίψα Θεού , Άγιος Ισαάκ ο Σύρος
https://iconandlight.wordpress.com/2015/01/27/%CE%B4%CE%AF%CF%88%CE%B1-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CF%8D-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%AC%CE%BA-%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82/

Ὅποιος βρῆκε τὴν ἀγάπη…γίνεται ἀθάνατος. Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σύρος
https://iconandlight.wordpress.com/2013/12/04/%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B2%CF%81%CE%AE%CE%BA%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7-%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84/

Ισαάκ ο Σύρος_ St. Isaac of Syria_ Св. Исаак Сирин_A-67-St-Isaac-Above-allΑπολυτίκιον Οσίου Ισαάκ Σύρου. Ήχος γ’ Θείας πίστεως

Καταγώγιον θεογνωσίας αγιότητος και θεωρίας των μοναστών οδηγός ακριβέστατος, κατευθύνεις ηδύνης εκάστοτε, τους σπουδαστάς των σων λόγων θεόσοφε, Ισαάκ Σύρε Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, φωτίσαι αγιάσαι τας ψυχάς ημών.

Έτερον Απολυτίκιον του Οσίου Ισαάκ του Σύρου.
(Αθανασίου Σιμωνοπετρίτου)
Ήχος δ´. Ο υψωθείς.

Της μετανοίας την χριστόρειθρον γλώτταν, της κατανύξεως και πένθους εργάτην, διδάσκαλον θεόπνευστον χορού των μοναστών, ᾿Ισαάκ τον πάνσοφον, ικετεύσωμεν πόθω, όπως άπερ γεγραφεν εν τη βίβλω εις πράξιν, μεταποιήσωμεν προθύμως αδελφοί, και αιωνίας ζωής απολαύσωμεν.

Απολυτίκιον Οσίου Ισαάκ Σύρου.
(Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Αρετών ταις ακτίσι καταλαμπόμενος, της εν Χριστώ πολιτείας φωστήρ πολύφωτος, θεοφόρε Ισαάκ ώφθης εν Πνεύματι, και κατευθύνεις ασφαλώς, σωτηρίας προς οδόν, διδάγμασι θεοπνεύστοις, τους ευφημούντας σε Πάτερ, ως του Χριστού θείον θεράποντα.

Απολυτίκιον του Οσίου Παλλαδίου.
Ήχος πλ. α´. Τον συνάναρχον Λόγον.

Των Γραφών των Αγίων χειμάρρουν γνώσεως, τον ασκητήν τον θεόπνουν και συνεργόν ακλινή Ιωάννου Χρυσορρήμονος τιμήσωμεν ύμνοις Παλλάδιον σεπτόν, ταπεινώσεως φανόν και κάλαμον ευσεβείας, Ελενουπόλεως εύχος ημίν Χριστόν τον ιλεούμενον.

Ήχος πλ. δ·. Ω του παραδόξου θαύματος!

Πάτερ Ισαάκ θεσπέσιε, δι· ησυχίας πολλής, πρός ουράνιον έρωτα, τον νουν σου επτέρωσας, σεαυτόν αρνησάμενος· και θεωρίαις θείαις και πράξεσιν, ημάς παιδεύεις προς τελειότητα· όθεν τιμώμέν σε, ως σοφόν διδάσκαλον, και οδηγόν, την αγίαν μνήμην σου, πανηγυρίζοντες.

Ήχος δ’·. Έδωκας σημείωσιν.

Βίβλος η των λόγων σου, οία λειμών ευωδέστατος, διδαχών σου τοις άνθεσιν, ευφραίνει μακάριε, ημών τας αισθήσεις, τας της διανοίας, καί δυσωδίαν των παθών, και ακηδίας εκ των ψυχών ημών, διώκει θείω Πνεύματι· σύ γαρ βιώσας ως άγγελος, κατευθύνεις τον νουν ημών, Ισαάκ προς τα κρείττονα.

Προσευχή Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Κύριε, Συ μόνο γνωρίζεις ότι η ψυχή μας Εσένα διψά σαν την άνυδρη γη και Εσένα ποθεί.
Στάξε στην καρδιά μας μια σταγόνα από την θεία σου χάρη και άναψε μέσα σ’ αυτήν την φλόγα της αγάπης Σου. Κρούσε στην δεκάχορδη κινύρα μας μέλη κατανυκτικά και ευφρόσυνα. Συ που άνοιξες τα μάτια του τυφλού άνοιξε τα μάτια της διανοίας μας να κατανοεί την ομορφιά της Δόξης Σου. Συ που έδωσες νερό στην έρημο σ’ ένα λαό απειθή και φιλόνικο, δώσε μας κατάνυξη και δάκρυα στα μάτια για να δακρύζουμε κάθε ημέρα της ζωής μας με ταπείνωση, αγάπη και καθαρή καρδιά.
Ας προσεγγίσει η δέησή μας την αγάπη Σου να μας χαρίσει τον άγιο σπόρο της αληθείας σου για να σου προσφέρουμε δεμάτια πλήρη κατανύξεως και δοξολογίας.
Εισάκουσον Κύριε της προσευχής των δούλων σου , δια πρεσβειών της Θεοτόκου και πάντων των αγίων Σου, ο επί πάντων ευλογητός εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν.


Δεν υπάρχει δύναμη ικανή να κατεδαφίσει το έργο του Θεού. Ο Πύργος της Βαβέλ δεν είναι το μοναδικό κτίσμα στην ιστορία που κατέπεσε. Πολλοί πύργοι που οικοδόμησαν ιδιώτες, με την επιθυμία να κυβερνήσουν τα πλάσματα του Θεού, το λαό του Θεού, να γίνουν δηλαδή μικροί θεοί, σκορπίστηκαν κι έγιναν καπνός. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Γέννηση του Ιησού Χριστού_ Рождество Христово_ Nativity of Christ-135533.pΜην Δεκέμβριος έχων ημέρας λα’.
Η ημέρα έχει ώρας θ’, και η νυξ ώρας ιε’.

Προφήτης Ναούμ (7ος αιώνας π.Χ.)
Ονήσιμος, Αρχιεπίσκοπος Εφέσου (περ. 107–17)
Ανανίας και Σολόχων Αρχιεπισκόποι Εφέσου. (δείτε επίσης: 2 Δεκεμβρίου)
Ιερομάρτυς Ανανίας της Περσίας (345)
Πορφύριος, Πατριάρχης Αντιοχείας (404-413)
Δίκαιος Φιλάρετος ο Ελεήμων, της Αμνίας Παφλαγονίας της Μικράς Ασίας (792)
Αντώνιος ο Νέος, ο εν Ολύμπω Κίου στη Βιθυνία (865)
Θεόκλητος Αρχιεπίσκοπος Σπάρτης και Λακεδαιμονίας (870)
Διόδωρος και Μαριανός, και οι συμμάρτυρες εν Ρώμη υπό τον Νουμεριανό (περίπου 283)
Λούκιος, Ρογάτος, Κασσιανός και Κανδίδα, μάρτυρες εν Ρώμη.
Ουρσίκινος της Μπρέσια, στην Ιταλία, έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Σάρδικης (347)
Ιερομάρτυς Ευάσιος, πρωτοεπίσκοπος Άστις του Πιεμόντε της Ιταλίας, μαρτύρησε επί Ιουλιανού του Αποστάτη (περίπου 362)
Λεόντιος του Fréjus, στην Προβηγκία Γαλλίας, μεγάλος φίλος του Αγίου Ιωάννη Κασσιανού (περίπου 432)
Ελίγιος (Eloi, Eloy), Επίσκοπος Noyon (Νεθ.) (660)
Βιτάλιος Σιντόρενκο, διά Χριστόν σαλός και ομολογητής, ιδρυτής και ηγούμενος πολλών κρυφών Μονών, στην Τιφλίδα (=Tbilisi) Γεωργίας, από Krasnodar Ρωσίας (1992))

Εορτάζουν την 1 Δεκεμβρίου

Στίχοι
Ναούμ, τον Ελκεσαίον εκπεπνευκότα,
Έλκει πόθος με σμυρνίσαι σμύρνη λόγου.
Πρώτη εκ βιότοιο Δεκεμβρίου ώχετο Ναούμ.

Oρών προς Aντώνιον ούτος τον Mέγαν,
Kαι τοις τρόποις όμοιος ασκών ωράθη.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΝΑΟΥΜ
Άγιος Νικόλαος Βελιμιροβιτς

Ο Ναούμ ήταν από τη φυλή του Συμεών από ένα μέρος που λέγεται Ελκός στα βάθη της Ιορδανίας. Έζησε περίπου επτακόσια χρόνια πριν από τον Χριστό και προφήτεψε την καταστροφή της Νινευή περίπου διακόσια χρόνια μετά τον Προφήτη Ιωνά. Λόγω του κηρύγματος του Ιωνά, οι Νινευίτες μετανόησαν και ο Θεός τους έσωσε και δεν τους κατάστρεψε. Με τον καιρό όμως ξέχασαν το έλεος του Θεού και πάλι διεφθάρησαν. Ο Προφήτης Ναούμ προφήτευσε την καταστροφή τους και αφού δεν υπήρχε μετάνοια, ο Θεός δεν τους λυπήθηκε. Ολόκληρη η πόλη καταστράφηκε από σεισμό, πλημμύρα και πυρκαγιά, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον γνωστή η τοποθεσία της. Ο Άγιος Ναούμ έζησε σαράντα πέντε χρόνια και αναπαύθηκε εν Κυρίω, αφήνοντάς μας ένα μικρό βιβλίο με τις αληθινές προφητείες του .

Το όνομα Ναούμ, ειναι εβραϊκό και στα ελληνικά θα πη παρηγορια ἤ ανάπαυση

Ναούμ Προφήτης -Prophet Nahum-f%cf%86%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%82-prophet-nahum-nahum-prophetΤο βιβλίο της προφητείας του αποτελείται από τρία μικρά κεφάλαια και αφορά την τύχη της πόλης Νινευή.

Κεφάλαιο πρώτο

Ο Προφήτης υπενθυμίζει την πριν από εκατό χρόνια προφητεία του Ιωνά για τη Νινεβή και κηρύττει ότι η οργή του Θεού εκδηλώνεται στον κόσμο μαζί με το έλεός του· «εκδικών Κύριος», αλλά και «Κύριος μακρόθυμος».

Ο Θεός είναι ζηλότυπος σύζυγος της Ιουδαίας. Τόση δηλαδή είναι η μυστική αγάπη Του προς τον Ισραήλ ώστε θέλει να έχει την αποκλειστικότητα στην καρδιά του.
Την Νινευή ο Κύριος την υπέμεινε για πολλά χρόνια δείχνοντας έτσι την μακροθυμία Του. περίμενε την μετάνοιά της, όμως μάταια. Ο Δίκαιος και Παντοδύναμος Θεός που ενώπιόν Του κάθε τι τρέμει, και κανείς δεν μπορεί να Του αντισταθεί, θα καταστρέψει την πάλαι ποτέ κραταιά Ασσυριακή αυτοκρατορία. Η δε καταστροφή της θα είναι ριζική και ανεπανόρθωτη. Οι Νινευίτες για χρόνια καταδυνάστευαν την Ιουδαία. Η αμαρτία τους αυτή θα είναι και η αιτία της καταστροφής της.

Κεφάλαιο δεύτερο

Μέγας στρατός οδεύει κατά της Νινευή. Η είδηση αυτή ακούγεται ως χαρμόσυνη είδηση στα αυτιά των Ιουδαίων διότι πλέον δεν θα φοβούνται πιθανότητα της Ασσυριακής εισβολής..
Πανικόβλητοι οι άρχοντες της Νινευή ετοιμάζονται για να αμυνθούν. Όμως τίποτε και κανείς δεν μπορεί να αποτρέψει το τραγικό τους τέλος. Οι εχθροί θα εισβάλλουν στην πόλη τους, τους περισσότερους θα τους φονεύσουν ενώ κάποιους θα τους οδηγήσουν αιχμάλωτους και ταπεινωμένους.

Στην Νινευή για χρόνια είχαν συγκεντρωθεί αμύθητοι θησαυροί από τις αρπαγές και τις κλεψιές που είχαν επιτύχει εναντίον άλλων βασιλείων. Τίποτα όμως δεν θα μείνει, οι εισβολείς δεν θα αφήσουν τίποτα που να μην το λεηλατήσουν. Πράγματι· οι αρχαιολόγοι κατά τις ανασκαφές της Νινευή δεν βρήκαν κανένα ίχνος πλούτου από τους περιβόητους θησαυρούς της Νινευή.

Κεφάλαιο τρίτο

Ο Προφήτης προβλέποντας την επικείμενη καταστροφή της Νινευή, την ονομάζει πόλη αιμάτων· «Ω πόλις αιμάτων, όλη ψευδής, αδικίας πλήρης».

Η Νινευή ήταν περίφημη για την σκληρότητα των κατοίκων της και τους φόνους που διέπρατταν. Δεν υπήρχε κανένα στοιχείο ηθικής στους κατοίκους της.
Όμως το τέλος τους έφτασε, ο εχθρός σύντομα θα εισβάλλει, τόσοι θα είναι αυτοί που θα φονευθούν, ώστε οι εισβολείς θα σκοντάφτουν πάνω στα πτώματα των φονευθέντων Νινευιτών.

Το πιο τραγικό όμως απ’ όλα θα είναι ότι κανείς δεν θα λυπηθεί, κανείς δεν θα συμπονέσει, κανείς δεν θα θελήσει να βοηθήσει, ή έστω να παρηγορήσει του Νινευίτες, διότι όλοι ήταν δυσαρεστημένοι μ’ αυτούς.

«Χριστὸς Κύριος τοις υπομένουσιν αυτόν εν ημέρα θλίψεως και γινώσκων τους ευλαβουμένους αυτόν και εν κατακλυσμοίς πορείας συντέλειαν ποιήσεται τους επεγειρομένους, και τους εχθρούς αυτού διώξεται σκότος» (Ναούμ, Α΄ 7-8). Δηλαδή, ο Κύριος είναι ευεργετικός για εκείνους που μένουν κοντά Του στις ημέρες των θλίψεών τους. Γνωρίζει ο Κύριος και περιβάλλει με συμπάθεια εκείνους που Τον σέβονται. Εναντίον όμως των αμαρτωλών, που αλαζονικά με κάθε είδους αμαρτία εγείρονται εναντίον Του, θα ορμήσει σαν κατακλυσμός για να τους εξαφανίσει τελείως. Θα καταδιώξει τους εχθρούς Του και θα τους κυριεύσει το σκοτάδι του θανάτου.

https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Naoum/Naoum.htm

***

Γέννηση του Ιησού Χριστού_ Рождество Христово_ Nativity of Christ-icon112252_8660134380229257224_nΕκατό χρόνια πριν από το Ναούμ, με εντολή του Θεού κήρυξε μετάνοια στη Νινεβή ο προφήτης Ιωνάς. Τότε, επειδή μετανόησαν οι Νινεβίτες, η πόλη δεν καταστράφηκε, αλλά τώρα, λίγα χρόνια μετά την προφητεία του Ναούμ, η Νινεβή καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Βαβυλώνιους. Η Νινεβή ήταν η πρωτεύουσα των Ασσυρίων, μία πόλη τότε με ένα εκατομμύριο κατοίκους και με μία από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες βιβλιοθήκες του αρχαίου κόσμου…

Στα δύσκολα χρόνια του ισραηλιτικού λαού, ο Θεός κάλεσε ωρισμένους ανθρώπους, που τους έστειλε να κηρύξουν στο λαό μετάνοια και επιστροφή… Οι Προφήτες βλέπουν εξωκόσμια οράματα και κρίνουν τα ιστορικά γεγονότα της εποχής των και την πολιτική και κοινωνική κατάσταση του Ισραήλ από τη σκοπιά του θείου νόμου. Η γλώσσα τους είναι συμβολική και η αλήθεια μες από τις προφητείες βγαίνει αινιγματική, περιμένοντας έναν καιρό στα κατοπινά χρόνια, για να ξεδιαλυθή. Ο Προφήτης δεν εξηγεί, αλλά σημαίνει και προμηνάει ο,τι θα βρη την εκπλήρωσή του στο πρόσωπο και το έργο του Μεσσία. Το Άγιον Πνεύμα λαλεί στις Γραφές «διά των Προφητών» και προμηνάει «τα εις Χριστόν παθήματα και τας μετά ταύτα δόξας». Η προφητεία του Ναούμ τις παραμονές της καταστροφής της Νινευή είναι η κραυγή των βασανισμένων του κόσμου για δικαιοσύνη. Αμήν.
Διονύσιος Ψαριανός (Μητροπολίτης Σερβίων καί Κοζάνης)

***

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ἰησοῦς Χριστὸς_Jesus-Christ_Иисус-Христос-Byzantine Orthodox Icon5_christ-the-new-adam_bΕκείνος που πιστεύει πως ο κόσμος αυτός είναι ένα από τα θαύματα του Θεού, όπως κι ο ίδιος, ερευνά πάντα τους τρόπους της θείας πρόνοιας, παρατηρώντας με δέος την άπειρη σειρά των θαυμάτων. Τέτοιος άνθρωπος μπορεί να μιλήσει όπως ο απόστολος Παύλος: «Εγώ εφύτευσα, Απολλώ επότισεν, αλλ’ ο Θεός ηύξανεν· ώστε ούτε ο φυτεύων εστί τι ούτε ο ποτίζων, αλλ’ ο αυξάνων Θεός» (Α’ Κορ. γ’ 6-7). Κάποια ανάλογη σκέψη εκφράζεται με μια παροιμία που υπάρχει σε πολλούς λαούς: «Ο άνθρωπος προτείνει, μα ο Θεός ρυθμίζει».

Ο άνθρωπος προτείνει σχέδια, ο Θεός τ’ αποδέχεται ή τ’ απορρίπτει. Ο άνθρωπος κάνει σκέψεις, λέει λόγια και πράττει έργα· ο Θεός είτε τα υιοθετεί είτε όχι. Τί υιοθετεί ο Θεός; Αυτά που είναι δικά Του, που προέρχονται από Εκείνον. Ό,τι δεν είναι δικό Του, δεν προέρχεται από Εκείνον, το απορρίπτει. «Εάν μη Κύριος οικοδομήση οίκον, εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες» (Ψαλμ. ρκστ’ 1). Όταν οι «οικοδομούντες» οικοδομούν στο όνομα του Θεού, θα φτιάξουν παλάτι, ακόμα κι αν τα χέρια τους είναι αδύνατα και τα υλικά τους φτωχά. Αν όμως οι οικοδομούντες χτίζουν στο δικό τους όνομα, αδιαφορώντας για το Θεό, το έργο των χεριών τους θα πέσει, όπως έγινε με τον πύργο της Βαβέλ.

Ο Πύργος της Βαβέλ δεν είναι το μοναδικό κτίσμα στην ιστορία που κατέπεσε. Υπήρχαν και πάρα πολλοί άλλοι πύργοι, που οικοδομήθηκαν από εγκόσμιους κυβερνήτες, στην επιθυμία τους να μαζέψουν όλα τα έθνη κάτω από μια οροφή – τη δική τους – και κάτω από ένα χέρι – το δικό τους. Πολλοί πύργοι πλούτου, δόξας και μεγαλείου που οικοδόμησαν ιδιώτες, με την επιθυμία να κυβερνήσουν τα πλάσματα του Θεού, το λαό του Θεού, να γίνουν δηλαδή μικροί θεοί, σκορπίστηκαν κι έγιναν καπνός. Οι πύργοι που έχτισαν όμως οι απόστολοι κι οι άγιοι, καθώς κι άλλοι θεάρεστοι άνθρωποι, δεν σκορπίστηκαν. Πολλές βασιλείες που δημιούργησε η ματαιότητα των ανθρώπων, έπεσαν και διαλύθηκαν σαν σκιά. Η αποστολική Εκκλησία όμως ζει ως σήμερα και θα στέκεται όρθια πάνω στους τάφους πολλών από τις σημερινές βασιλείες. Τα παλάτια του Ρωμαίου Καίσαρα, που πολέμησε την Εκκλησία, έγιναν στάχτη. Τα χριστιανικά σπήλαια κι οι κατακόμβες όμως παραμένουν μέχρι σήμερα. Εκατοντάδες βασιλιάδες κι αυτοκράτορες κυριάρχησαν στη Συρία, στην Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Τα μόνα που έχουν απομείνει από τα μαρμάρινα παλάτια τους είναι μερικές μαρμαρένιες πλάκες σε μουσεία. Τα μοναστήρια και τα ησυχαστήρια όμως που έχτισαν την ίδια εποχή άνθρωποι της προσευχής και ερημίτες μέσα σε χαράδρες και σε αμμουδερές ερήμους, στέκονται όρθια μέχρι σήμερα κι αναδίδουν την ευωδία των προσευχών και του θυμιάματος που ανεβαίνει στο Θεό εδώ και δεκαέξι ή δεκαεπτά αιώνες. Δεν υπάρχει δύναμη ικανή να κατεδαφίσει το έργο του Θεού. Τα ειδωλολατρικά παλάτια κι οι πόλεις καταστρέφονται, τα παραπήγματα του Θεού όμως παραμένουν όρθια. Αυτό που κρατά το δάχτυλο του Θεού στέκεται πιο σταθερά από εκείνο που κρατά ο Άτλας στους ώμους του.

(Απόσπασμα από το βιβλίο «ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟ Β’ – ΟΜΙΛΙΕΣ Ε’ Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Κυριακή Α’ Λουκᾶ: Ἡ μεγάλη ψαριά », Επιμέλεια – Μετάφραση: Πέτρος Μπότσης, Αθήνα 2013)

***

Ο Γέροντας Βιτάλιος (Σιδόρενκο):

Βιτάλιος (Sidorenko) της Γεωργίας_Vitaly (Sidorenko) of Glinsk and Tbilisi-Схиархимандрит Виталий (Сидоренко)d7HvQMXdIEEΟ θαυμάσιος αυτός άνθρωπος, πυρπολήθηκε από την αγάπη προς τον Θεό και περισσότερο από όλα προσπαθούσε να υπηρετεί μόνο Εκείνον, στον οποίο έδωσε όλο τον εαυτό του.
Με την γεμάτη αυταπάρνηση αγάπη του δούλευε αυτός στα χωράφια του Κυρίου και καλλιεργούσε τα λεπτά βλαστάρια των πολύτιμων ανθρώπινων ψυχών, προστατεύοντάς τα από τον μεσημεριανό καύσωνα, με την σκιά του και από την χειμωνιάτικη παγωνιά, με την ζεστασιά της αναπνοής του.

Η ταπείνωση ήταν η κυριώτερη αρετή του, την οποία ο πατήρ Βιτάλιος άκρως απέκτησε, και η αρετή αυτή προκαλούσε θαυμασμό και έκπληξη στο περιβάλλον του Γέροντα. Γι’ αυτήν μάλλον και εδόθηκε σ’ αυτόν η χάρη του Αγίου Πνεύματος, για την οποία απόδειξη είναι η γεμάτη αυταπάρνηση αγάπη του προς τον Θεό και τους ανθρώπους. Είναι αδύνατο να καθορίσει κανείς εξακριβωμένα πόσες ακόμα άλλες αρετές έκρυβε μέσα του αυτό το δοχείο του Αγίου Πνεύματος. Αυτό είναι γνωστό μόνο σ’ Εκείνον, στον Οποίον αφιέρωσε όλη την ζωή του. Ο πατήρ Βιτάλιος Τον ακολούθησε, κρατώντας τον σταυρό του.

Ο πολυέλεος Θεός μας, θέλοντας την σωτηρία κάθε ψυχής και ξεσκεπάζοντας την δολιότητα της ψεύτικης ταπείνωσης άφησε κάποιους ανθρώπους στην πονηρή σκέψη τους να καταστρέψουν τον νεαρό ασκητή. Οι ζηλόφθονοι τον χτύπησαν στο κεφάλι του, τον έβαλαν σε ένα μεγάλο τσουβάλι και κρυφά, καλυπτόμενοι από το σκοτάδι, τον πέταξαν σε μια άβυσσο. Πέρασε λίγη ώρα και στην μονή ήρθαν, κάποιοι κυνηγοί κουβαλώντας μαζί τους καταπληγωμένο αλλά ζωντανό τον μάρτυρά μας. Όταν ο Γέροντας συνήλθε του ζήτησαν να δείξει τους δράστες. Αυτός όμως απάντησε ότι δεν θυμάται τα πρόσωπά τους. Η συμπεριφορά του συγκίνησε βαθιά τους κακούργους και αυτοί μετάνοιωσαν πραγματικά και άρχισαν μια ενάρετη ζωή….

«Σ᾿ όλη την ζωή μας πρέπει να μαθαίνουμε την ταπείνωση»

«Όλους να αγαπάς, όλους να έχεις σαν αγίους, να κατακρίνεις τον εαυτό σου και με δάκρυα να εργάζεσαι το θέλημα του Κυρίου μας».

Γέροντας Βιτάλιος (Sidorenko) της Γεωργίας, για τα δεινά του κόσμου φταίει ο καθένας μας, φταίνε οι αμαρτίες μας.
https://iconandlight.wordpress.com/2020/11/30/%ce%b3%ce%ad%cf%81%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%b2%ce%b9%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b9%ce%bf%cf%82-sidorenko-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1/

Απολυτίκιον
Ήχος β’.

Του Προφήτου σου Ναούμ την μνήμην, Κύριε εορτάζοντες, δι᾽ αυτού σε δυσωπούμεν· Σώσον τας ψυχάς ημών.

Έτερον Απολυτίκιον
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.

Νόμω έλαμψας, προαναγγέλλων, τας της χάριτος, Ναούμ Προφήτα, ομωνύμως παρακλήσεις εν Πνεύματι· δι’ ων ο Λόγος ουσίαν την βρότειον, επιφανείς τοις ανθρώποις κατηύφρανεν όθεν πρέσβευε, Τριάδι τη πανοικτίρμονι, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Απολυτίκιον
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείας πίστεως περιουσία, διεσκόρπισας τοις δεομένοις τον προσιόντα σοι πλούτον, Φιλάρετε· και ευσπλαχνία κοσμήσας τον βίον σου, τον χορηγόν του ελέους εδόξασας· Ον ικέτευε δοθήναι τοις ευφημούσι σε ρανίδα οικτιρμών και θείον έλεος.

Κοντάκιον
Ήχος δ’. Επεφάνης σήμερον.

Ως πυρσός ακοίμητος Ναούμ Προφήτα, φρυκτωρείς εν πέρασι, δι’ αινιγμάτων ιερών, την των μελλόντων αλήθειαν, ων τας εκβάσεις ορώντες τιμώμέν σε.

Κάθισμα
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.

Αμιγή χαρακτήρων των κάτω ένδοξε, συ τον νούν κεκτημένος, του θείου Πνεύματος, καθαρώτατον Ναούμ δοχείον γέγονας, τας ελλάμψεις τας αυτού, εισδεχόμενος λαμπρώς, και πάσι διαπορθμεύων· διό σε εκδυσωπούμεν, υπέρ ειρήνης του κόσμου πρέσβευε.

Μεγαλυνάριον

Φρόνημα ουράνιον αισχηκώς, ουρανίου δόξης, εχρημάτισας θεωρός,βίω τε τον λόγον, Ναούμ επισημαίνων· διό σε ως Προφήτην, θείον γεραίρομεν.

Χαίροις των πενήτων ο προμηθεύς, και των δυστυχούντων, αντιλήπτωρ και βοηθός· χαίροις ο εν οίκτω, τον Λόγον θεραπεύσας, Φιλάρετε τρισμάκαρ, Δικαίων σύσκηνε.


Ο Άγιός μας, ει και άπνους ζει, ζει, ζει! Είναι μεγάλο ιατρείο ο Άγιος Γεράσιμος, στην Κεφαλλονιά ο Θεός έβαλε αυτό το ρόδο, που ευωδιάζει αιωνιότητα, που ευωδιάζει Χριστό. Σας εύχομαι αυτή η ευωδία του Αγίου Λειψάνου, που μεταφέρεται εις αιώνας, ευωδία Αγίου Πνεύματος, σε μια εποχή σαν τη δική μας, με τόσα προβλήματα, με τόσο πόνο και μέσα μας και γύρω μας, να σας συνοδεύει και να σας χαρίζει Χριστό… παρηγοριά, ελπίδα, κουράγιο… Μητρ. Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκάς

Γεράσιμος Κεφαλληνίας_St Gerasimus of Kefalonia_Св. Герасим Кефалонийский_koimisisΆγιος Γεράσιμος ο νέος ασκητής, ο εν Κεφαλληνία (1579) ανακομιδή Ιερών λειψάνων του (1581)
Άγιος Αρτέμιος ο Μεγαλομάρτυρας (326)
Οσία Ματρώνα η Χιοπολίτιδα, η θαυματουργή (1462)
Αγίες Εβόρη και Ενόη της Περσίας ( 341)
Άγιοι Ζεβινάς, Γερμανός, Νικηφόρος και Αντωνίνος εν Καισαρεία Παλαιστίνης (308), Μαναθώ η παρθένος της Σκυθοπόλεως (286-305)
Άγιος Βασίλειος επίσκοπος Τραπεζούντας (αρχές 10ου αιων.)
Άγιος Αρτέμιος της Βερκολα (1545)
Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Οσίου Γρηγορίου Καλλίδη
Άγιος Ιωνάς της Μαντζουρίας (1925)

Εορτάζουν στις 20 Οκτωβρίου

«Τεκνία ειρηνεύετε εν εαυτοίς και μη τα υψηλά φρονείτε»

Μακαριστός Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκάς

Είναι μεγάλο ιατρείο ο Άγιος Γεράσιμος. Αυτός ο άνθρωπος που ήτανε άοικος, που ήτανε πάμπτωχος, που ήταν ρακενδύτης, έγινε τόσο πλούσιος πνευματικά. Έρχονται οι άνθρωποι τόσους αιώνες τώρα σε έναν άνθρωπο που ήτανε πάμπλουτος και έγινε επαίτης. Τα πάντα εγκατέλειψε. Έτσι όμως είναι οι Άγιοι της Εκκλησίας, «οι μηδέν έχοντες και τα πάντα κατέχοντες. Οι πτωχοί όντες, πολλούς γαρ πλουτίζοντες». Και έρχεται εδώ ο κόσμος, που έχει χρήματα, που έχει δύναμη, που έχει εξουσία και ζητιανεύει από τον Άγιο μια σταγόνα υγεία, μια σταγόνα παρηγοριά, μια σταγόνα χαμόγελο. Έχω δει πολλές φορές εκεί που ανοίγουμε την λάρνακα, να εκλιπαρούν οι άνθρωποι για υγεία, για δύναμη στη ζωή τους, για κουράγιο, για να σηκώσει ο καθένας το μαρτύριο που κουβαλά. Και παρέχει ο Άγιος σε κάθε πονεμένο, σε κάθε προδομένο, χιλιοπροδομένο … όπως είναι ο άνθρωπος σήμερα. Χαρίζει ο Άγιος, χαρίζει ιάματα, χαρίζει παρηγοριά, χαρίζει ελπίδα, χαρίζει κουράγιο.

***

Γεράσιμος Κεφαλληνίας_St Gerasimus of Kefalonia_Св. Герасим Кефалонийский_GERASIMOSΟ Άγιος Γεράσιμος εκρύβετο, όλη η ζωή του ήταν ένα κρυφτό, εκρύβη τόσο πολύ από τους ανθρώπους, έζησε σε σπήλαια, στην αφάνεια, σε εσχάτη ταπείνωση και εδώ ακριβώς ο Θεός τον υπερύψωσε. Έχουνε γραφτεί περίπου 26 ακολουθίες, όπου δείχνει ο Θεός ότι “πας ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται”.  Σε μια ακολουθία  λέει ο υμνογράφος:

Τι σε νυν προσείπω, Γεράσιμε, Ουρανόν, ότι την δόξαν διηγήσω του Θεού;
Ποταμόν, ότι ηρδεύσω πάσαν άγονον ψυχήν;
Ναμάτων ζωηρρύτων πηγήν άφθονον και κήπον ευωδέστατον και πάγκαλον
της αρετής και της χάριτος, ην εκ Θεού πιστώς είληφας;
Ικέτευε του σωθήναι τας ψυχάς ημών”.

Αφού ο υμνογράφος απορεί τι να πει, νιώθει κανείς φοβερά αμήχανα να μιλήσει για τον Άγιο.

Ήτανε πλούσιος, ήτανε μορφωμένος, ήταν νέος, ψηλός, όμορφος, και όπως λέει η ακολουθία έγινε μεγαλέμπορος κάνοντας όμως άλλης μορφής εμπόριο. Αντήλλαξε τα επίγεια με τα ουράνια και όλα αυτά που είχε τα έφερε στα πόδια του Χριστού και έτσι με την μονάδα μπροστά, που είναι ο Χριστός, τα πολλαπλασίασε τόσο πολύ, ώστε μέχρι σήμερα ευεργετεί και προσφέρει. Έσωσε τον εαυτό του και συνεχίζει να σώζει αμέτρητες ψυχές. Έφυγε από το σπίτι του και εγκατέλειψε όλα αυτά τα πλούτη, αφού αγάπησε το Χριστό υπέρ το χρυσό, και πατρίδα, και χρήματα, και περιουσία, και ύπαρξη για να ακολουθήσει την πολύ δύσκολη οδό της αγιότητος και τοπικά και πιο πολύ τροπικά. [ ….]

Αυτός ο άνθρωπος δεν ήτανε τσοπάνης, ούτε αγροίκος, ούτε χωρικός. Ήταν αρχοντόπουλο, πριγκιπόπουλο. Το σπίτι που γεννήθηκε υπάρχει μέχρι σήμερα, στα Τρίκαλα Κορινθίας, είναι σωστό ανάκτορο, μέχρι σήμερα, μέχρι την εποχή μας. Και εντυπωσιάζεται κανείς πώς αυτό το παιδί από το ανάκτορο βρισκόταν μες στα σπήλαια. Όλη η ζωή του ήταν η πιο αυστηρή μορφή ασκητού, σπηλαιώτης ασκητής,, που αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος αυτός είχε κάποια άλλη δύναμη, ήταν χριστοφόρος, θεοφόρος, τριαδοφόρος και γι αυτό έζησε εκεί… Αν είσαι τσοπάνης και μαθημένος στην ύπαιθρο το να ζήσεις στο σπήλαιο δεν είναι τρομερό. Αν όμως είσαι σε αρχοντικό και πας και ζεις στο σπήλαιο, τότε κάτι άλλο συμβαίνει. Ποιος σε καθοδηγεί και σε ενισχύει;

***

Όταν ο π. Γεράσιμος συλλειτούργησε με τον Άγιο Γεράσιμο

Αγρυπνία στο μοναστήρι στον Άγιο Γεράσιμο του Αγίου Λαζάρου. ο π. Γεράσιμος ήταν μόνος στο ιερό, οι άλλοι ιερείς ήρθαν αργότερα.
Σε μια στιγμή, δίπλα μου η κ. Ελεωνόρα Χαρίτου γυρίζει και με ρωτάει:
«Πόσους ιερείς βλέπεις στο ιερό;»
«Έναν, τον π. Γεράσιμο.»
«Τώρα δεν βλέπεις έναν ψηλότερο από τον π. Γεράσιμο, δεν τον βλέπεις στην Ωραία Πύλη, να τώρα μας ευλογάει;»
Η καρδιά της πήγαινε να σπάσει, υπήρξε στο χώρο μας κινητικότητα και βγήκε ο Θόδωρος Μεσσάρης από το ιερό, ήρθε κοντά μας και είπε:
« Ο π. Γεράσιμος ζητάει να μην λέτε τίποτα!»
…. Και έπειτα διάβασε το Ευαγγέλιο με τρόπο συγκλονιστικό και σε συγκεκριμένη στιγμή ανέβασε ψηλά την ωραία φωνή του και ακούστηκε:
«έγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή. ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται• καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα …»
Στο δε κήρυγμά του γύρισε με φωνή τρεμάμενη από συγκίνηση στον Άγιο Γεράσιμο και είπε:
«Ο Άγιός μας, ο Άγιός μας, ει και άπνους φαίνεται ζει, ζει, ζει!» (Διήγηση πνευματικου τέκνου π. Γερασιμου)

***

Γεράσιμος Κεφαλληνίας_St Gerasimus of Kefalonia_Св. Герасим Кефалонийский_normal_gerasimos4…..Υπάρχει εκεί στη Βουλγαρία μια κοιλάδα που λέγεται “Κοιλάδα των Ρόδων”. Όπως εμείς εδώ έχουμε τα λιοστάσια και τους αμπελώνες, εκεί έχουν πολλούς ροδώνες. Και το βράδυ που γυρίζουν στα σπίτια τους οι ροδοσυλλέκτες, τα ρούχα τους ευωδιάζουν από το άρωμα των ρόδων που συλλέγουνε.
Και στην Κεφαλλονιά ο Θεός έβαλε αυτό το ρόδο, που λέγεται Άγιος Γεράσιμος, που ευωδιάζει αιωνιότητα, που ευωδιάζει Χριστό.
Σας εύχομαι αυτή η ευωδία του Αγίου Λειψάνου, που μεταφέρεται εις αιώνας, που είναι ευωδία διαχρονική, ευωδία Αγίου Πνεύματος, ευωδία Χριστού, σε μια εποχή σαν τη δική μας, με τόσα προβλήματα, με τόσο πόνο και μέσα μας και γύρω μας, με τόσες δυσκολίες, με τόσα αδιέξοδα πάσης μορφής, ηθικά, οικονομικά, εθνικά, οικογενειακά, προσωπικά, αυτή η ευωδία να σας συνοδεύει και να σας χαρίζει Χριστό, να σας χαρίζει ελπίδα, να σας χαρίζει χαμόγελο.
π. Γεράσιμος Φωκάς

***

Άγιος Πορφύριος – Μαρτυρία π. Δανιήλ Γούβαλη

Μια φορά πήγα στο κελί του. Ήταν 19 Οκτωβρίου, αργά το απόγευμα. Τον διέκοψα χωρίς να το θέλω, γιατί «βρισκόταν» εκείνη την ώρα στην Κεφαλονιά, όπου τελούνταν ο πανηγυρικός Εσπερινός στον Άγιο Γεράσιμο. Έβλεπε, όπως μου είπε, τους ιερείς τους επισκόπους, κόσμο αναρίθμητο και άκουγε τις ψαλμωδίες. Μου περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια τι γινόταν εκείνη την ώρα στον Άγιο Γεράσιμο της Κεφαλονιάς.

Μια άλλη φορά τηλεφώνησε στις Βρυξέλλες, όπου υπηρετούσε στο εκεί πολεμικό ναυτικό, σ’ ένα υποβρύχιο του ΝΑΤΟ, ένα πνευματικό του τέκνο. Και του είπε ότι στο σημείο όπου κυκλοφορούσαν με το υποβρύχιο, κάτω από τη θάλασσα, βρισκόταν ένας ύφαλος και ότι έπρεπε να προσέξουν. Έλεγξε πράγματι αυτός ο αξιωματικός στο σημείο που του είχε υποδείξει ο γέροντας, εντόπισε τον ύφαλο και έδωσε οδηγίες να μην ξαναπεράσουν από εκεί. (από τον αρχιμανδρίτη Δανιήλ Γούβαλη, Αποσπάσματα από το βιβλίο του Κλείτου Ιωαννίδη : «Ο ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ. Μαρτυρίες και εμπειρίες».)

Ο Άγιος Πορφύριος συνομιλεί με τον Άγιο Γεράσιμο

Γεράσιμος Κεφαλληνίας_St Gerasimus of Kefalonia_Св. Герасим Кефалонийский_Agios-Gerasimos-Kefallinias-05Την ημέρα της εορτής του αγίου Γερασίμου ο Παππούλης ευρίσκετο κλινήρης, λόγω των πολλών ασθενειών του.

Ξαφνικά παρουσιάζεται ενώπιόν του, ολόσωμος, ο Άγιος Γεράσιμος! Οπότε, ο πατήρ Πορφύριος, που προηγουμένως δεν ήταν σε θέση να γυρίσει από το άλλο πλευρό, εξαιτίας των ισχυρών πόνων και της τρομερής σωματικής του αδυναμίας, εκτινάσσεται επάνω με τέτοια ευλυγισία και δύναμη, που θα την ζήλευε και ο καλύτερος παγκόσμιος πρωταθλητής, και με ιδιαίτερο σεβασμό, άρχισε να υποκλίνεται, να σταυροκοπιέται, να προσκυνά και να συνομιλεί, τετ-α-τέτ, με τον αγαπημένο του Άγιο Γεράσιμο, για πολλή ώρα.
Μια από τις γυναίκες, η οποία την ώρα εκείνη εκτελούσε την εθελοντική της «βάρδια», προς εξυπηρέτηση του Παππούλη, παρακολουθούσε άναυδη και σιωπηλή από απόσταση ολίγων μέτρων, όλα τα διαδραματισθέντα, χωρίς να μπορεί να δώσει καμμία εξήγηση! Γιατί έβλεπε τον Παππούλη να προβαίνει σε όλες τις προηγούμενες ενέργειες, αλλά δεν έβλεπε τον αποδέκτη των ενεργειών αυτών! Και έβλεπε και άκουγε τον Παππούλη, αλλά ούτε έβλεπε, ούτε άκουγε τον συνομιλητή του, που δεν ήταν άλλος από τον Άγιο Γεράσιμο, και κυριολεκτικά, είχε σαστίσει!

Όταν, ο πατήρ Πορφύριος, τελείωσε την… συνομιλία με τον θαυματουργό και προστάτη του άγιο Γεράσιμο, εφανέρωσε και διηγήθηκε τα πάντα στην έκπληκτη γυναίκα και της έδωσε εντολή να μην αποκαλύψει τίποτε απ’ όσα είδε και άκουσε, πριν αυτός κοιμηθεί τον ύπνον του Δικαίου!
Από το Βιβλίο ¨ Ανθολόγιον Θαυμάτων¨¨ Έκδοσις Ιερού γυναικείου Ησυχαστηρίου ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

***

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

– Γέροντα, μπορεί ο Άγιος Σπυρίδων να ζήτησε από τον Θεό να μείνη άφθαρτο το Λείψανό του;

– Όχι, πώς μπορεί να γίνη αυτό; Οι Άγιοι δεν ζητούν τέτοια πράγματα. Ο Θεός οικονόμησε να μείνη άφθαρτο το Λείψανο, για να βοηθιούνται οι άνθρωποι. Και βλέπετε πως τα έχει οικονομήσει ο Θεός! Επειδή η Κέρκυρα, η Κεφαλλονιά και η Ζάκυνθος είναι κοντά στην Ιταλία και εύκολα οι άνθρωποι θα μπορούσαν να παρασυρθούν από τον Καθολικισμό, έβαλε φράγμα εκεί πέρα τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Άγιο Γεράσιμο και τον Άγιο Διονύσιο.
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Στ΄, Περί Προσευχής, έκδ. Ιερόν Ησυχαστήριον “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2012, σελ. 110.

Αφηγείται ο Άγιος Παΐσιος:

Kάποτε, ένας Αγιοπαυλίτης Μοναχός είχε πάει στον Άγιο Γεράσιμο στην Κεφαλληνία. Την ώρα της Θείας Λειτουργίας έμεινε μέσα στο Ιερό και έκανε κομποσχοίνι-έλεγε νοερώς την ευχή Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού ελέησον ημάς -ενώ έξω έψαλλαν. Είχαν δε φέρει στην εκκλησία και έναν δαιμονισμένο, για να θεραπευθεί από τον Άγιο Γεράσιμο. Ενώ λοιπόν έλεγε την ευχή ο Μοναχός μέσα από το ιερό, το δαιμόνιο έξω καιγόταν και φώναζε:

Μη τραβάς αυτό το σχοινί , ρε καλόγηρε, γιατί με καίει. Το άκουσε αυτό και ο Ιερεύς και λέει στον μοναχό: -Κάνε αδελφέ μου κομποσχοίνι όσο μπορείς, για να ελευθερωθεί το πλάσμα του Θεού από το δαίμονα. Τότε ο δαίμονας οργισμένος φώναξε :
-Ρε παλιόπαπα, τί του λες να τραβάει το σχοινί; Με καίει! Τότε ο μοναχός με περισσότερο πόνο έκανε κομποσχοίνι και ο βασανισμένος άνθρωπος απαλλάχτηκε από το δαιμόνιο.

***

Η ιστορία για το μεγάλο θαύμα του μακαριστού επισκόπου Ιωνά.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ιωνᾶς Μαντζουρίας _СвИона Ханькоуский, Чудотворец, епископ, Маньчжурский__000856Στην πόλη Μαντζουρία, στα σύνορα της ρωσικής Σιβηρίας και της Κίνας, όπου έζησε και πέθανε ο επίσκοπος Ιωνάς, ζούσε μία ρώσικη οικογένεια: Ο άντρας, που ήταν υπάλληλος στον ανατολικό σιδηρόδρομο, η γυναίκα του και ο γιός τους. Από τη στιγμή που ο πατέρας ήταν στη δούλεψη των κομμουνιστών, η οικογένεια αυτή δεν ενδιαφερόταν για την πίστη αλλά ούτε και για την εκκλησία. Όμως ο γιός τους αρρώστησε και ασθενούσε για πολλούς μήνες. Τα πόδια του είχαν παραλύσει και ήταν σαν κομμένα. Οι γονείς έκαναν ό,τι μπορούσαν, πληρώνοντας γιατρούς και χρησιμοποιώντας φάρμακα. Όμως τίποτα δεν βοήθησε. Τ’ αγόρι πήγαινε απ’ το κακό στο χειρότερο. Κάλεσαν και Ρώσους και Ιάπωνες γιατρούς, χρησιμοποίησαν ακτίνες Χ και όλα τα μέσα που μπορούσαν, αλλά τίποτα δε βοήθησε. Οι γονείς Απελπισμένοι ανέμεναν το θάνατο του παιδιού τους. Μέχρι την 7η Οκτωβρίου του έτους 1925. Εκείνη την ημέρα εκοιμήθη ο επίσκοπος Ιωνάς. Λόγω του θανάτου του πολυαγαπημένου της επισκόπου ολόκληρη η πόλη ήταν αναστατωμένη. Η μητέρα φρόντισε το άρρωστο παιδί της στο κρεβάτι, το σκέπασε και βγήκε για κάποια δουλειά στη πόλη. Όταν επέστρεψε στο σπίτι, το παράλυτο αγόρι, ο γιός της, βγήκε χοροπηδώντας απ’ το δωμάτιό του φωνάζοντας χαρούμενα: «Μαμά, κοίτα, έγινα καλά!». Η μητέρα μόλις που μπορούσε να πιστέψει στα μάτια της. Αγκάλιασε το γιό της, τον φίλησε κλαίγοντας από χαρά και τον ρώτησε, πώς έγινε καλά έτσι ξαφνικά; Το αγόρι της απάντησε: «Όταν βγήκες εσύ, εγώ κοιμήθηκα. Και στ’ όνειρο μου παρουσιάστηκε ένας καλός άνθρωπος με άμφια ιερέα και με ρώτησε: «Γιατί είσαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι;». Εγώ του απάντησα ότι τα πόδια μου δεν είναι καλά και ότι δεν μπορώ να κινηθώ. Τότε αυτός ο άνθρωπος μου είπε: «Ορίστε τα δικά μου πόδια, πάρ’ τα και πήγαινε, μια κι εγώ δεν τα χρειάζομαι πια». Η μητέρα ρώτησε λεπτομερώς το παιδί, πώς ήταν εκείνος ο άνθρωπος; Και το παιδί τον περιέγραψε. Την επόμενη μέρα, η μητέρα πήρε το παιδί και πήγε στην εξόδιο ακολουθία του μακαριστού επίσκοπου Ιωνά. Όταν το παιδί είδε το πρόσωπο του κεκοιμημένου δεσπότη, φώναξε: «Μαμά, αυτός είναι εκείνος ο άνθρωπος που ήρθε στ’ όνειρό μου και μου έδωσε τα δικά του πόδια!».
(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Εμμανουήλ», εκδ. Χρόες.)

Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς αναφέρει το πιο κάτω θαύμα του αγίου Ιωνά σε ένα του κήρυγμα :
Το ίδιο βράδυ, ένα δεκάχρονο αγόρι με το όνομα Νικόλαος Ντεργκατσεφ, που ήταν ανάπηρο από μια φλεγμονή των αρθρώσεων των γονάτων του και δεν μπορούσε να περπατήσει, ούτε καν να σταθεί, είδε ένα όνειρο. ‘’ Είδε έναν ιεράρχη σε λευκό φως και του είπε: ‘’Να ,πάρε τα πόδια μου. Εγώ δεν τα χρειάζομαι πια, και δώσε μου τα δικά σου’’. Ξύπνησε και ως εκ θαύματος ήταν υγιής. Από μια φωτογραφία που είδε αργότερα κατάλαβε ότι ήταν στο όνειρο του ο επίσκοπος Ιωνάς, ο οποίος απεβίωσε το ίδιο βράδυ, στις 7/20 Οκτωβρίου το 1925.
(Από το βιβλίο «Τα κηρύγματα,” από τον Άγιο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς)

Η θαυμαστή συνάντηση του Αγίου Μακαρίου Νοταρά με τον συγγενή του Άγιο Γεράσιμο τον εν Κεφαλληνία και η Προσευχή του Αγίου Γερασίμου που έσωσε την Ευρώπη από το Ισλάμ
https://iconandlight.wordpress.com/2020/10/19/52794/

Άγιος Ιωνάς της Μαντζουρίας, ο στοργικός πατέρας των παιδιών
https://iconandlight.wordpress.com/2016/10/20/%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b9%cf%89%ce%bd%ce%ac%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b6%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%ba/

Απολυτίκιον Αγίου Γερασίμου Κεφαλληνίας. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.

Των ορθοδόξων προστάτην και εν σώματι άγγελον και θαυματουργόν Θεοφόρον νεοφανέντα ημίν, επαινέσωμεν πιστοί Θείον Γεράσιμον, ότι αξίως παρά Θεού, απείληφεν ιαμάτων την αένναον χάριν, ρώννυσι τους νοσούντας, δαιμονώντας ιάται, διό και τοις τιμώσιν αυτόν βρύει ιάματα.

Απολυτίκιοv
Ήχος δ’ Ταχύ προκατάλαβε

Ο Μάρτυς σου, Κύριε, εν τη αθλήσει αυτού, το στέφος εκομίσατο της αφθαρσίας, εκ σού τού Θεού ημών, έχων γάρ την ισχύν σου, τούς τυράννους καθείλεν, έθραυσε και δαιμόνων, τα ανίσχυρα θράση. Αυτού ταις ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών.

Απολυτίκιοv Ἦχος γ’. Την ωραιότητα

Χριστού τοις ίχνεσιν, ακολουθήσασα, κόσμου τερπνότητα, Οσία έλιπες, και εμιμήσω εν σαρκί, Αγγέλων την πολιτείαν, όθεν ταίς τού Πνεύματος, δωρεαίς κατεφαίδρυνας, την ενεγκαμένην σε, νήσον Χίον πανεύφημε, διό χαρμονικώς εκβοά σοι, χαίροις Ματρώνα πανολβία.

Δόξα… Του Αγίου Γερασίμου. Ήχος πλ. β΄.

Πόθω θείω και έρωτι, τρωθείς την ψυχήν ιερώς Γεράσιμε πανθαύμαστε τον των γεννητόρων πόθον απώσω, και συγγενών και φίλων σαυτόν αποχωρίσας, εμάκρυνας φυγαδεύων, τόπον εκ τόπου αμειβόμενος· και δη εκ πολλών ενθέου βίου παραδειγμάτων, το της αρετής, μέλι ως εξ ανθέων, οία τις σοφή συλλεξάμενος μέλισσα, εν τη σαυτού ψυχή, ως εν σίμβλω νοητώ εναπέθηκας· διό σε ο Χριστός θαυμάτων ενεργείαις εδόξασεν εν γη και της χαράς των εκλεκτών εν ουρανώ κατηξίωσεν· ης και ημάς μιμητάς του σου βίου γενομένου, αξιωθήναι πρέσβευε, τους ετησίως τελούντας την μνήμην σου.

Ήχος πλ. α’. Χαίροις ασκητικών αληθώς.

Χαίροις Κεφαλληνίας στερρόν, Θεού προνοία, και εδραίον κραταίωμα, ο μύστης ομού και φύλαξ, και αντιλήπτωρ θερμός, παρέχων πάσι, την βοήθειαν· αεί γαρ πλουτούμέν σε εν κινδύνοις υπέρμαχον, επίκουρόν σε συμπαθή εν ταίς θλίψεσι, περιστάσεων του λοιμού ημάς σώζοντα, Φρούρει ούν δυσωπούμέν σε, Γεράσιμε Όσιε, την νήσον ταύτην και πάντας, τους εκτελούντας την μνήμην σου, εκ πάσης ανάγκης, και Χριστόν αεί δυσώπει, υπέρ της ποίμνης σου.

Πλούτος και θησαυρός αρετών, και αγάπης θείος μύστης γεγένησαι, δοξάζων μόχθοις και πόνοις τον εν υψίστοις Θεόν· ευκλεώς διό σε αντεδόξασε, θαυμάτων φαιδρότητι στεφοδότης ο πάνσοφος, πηγήν τοις πάσι, καθιστών σε ακένωτον, τα ιάματα, του παρέχειν τοις χρήζουσιν, δαίμονας εκδιώκειν τε, Γεράσιμε Όσιε, και σου το πάνσεπτον σκήνος, εις ευωδίας απόλαυσιν, πιστοίς παρασχείν τε, πρεσβευτήν σε και προστάτην και αντιλήπτορα.Γεράσιμος Κεφαλληνίας_St Gerasimus of Kefalonia_Св. Герасим Кефалонийский_2 (2)Γεράσιμος Κεφαλληνίας_St Gerasimus of Kefalonia_Св. Герасим Кефалонийский_aghios_Gerasimos_monastery


Κύριε, Εσύ είσαι η ισχύς μας! Βοήθησέ μας να υπομείνουμε έως τέλος με ακλόνητη πίστη, βέβαιοι ότι είσαι δίπλα μας. – Η υπομονή είναι η υψηλότερη αρετή της εποχής μας, Σταρίτσα Λιούμπουσκα η δια Χριστόν Σαλή του Σουσάνινο

Επταβηματίζουσα Παναγία_Αννα_Byzantine Orthodox icon-290_dionisiatΔημήτριος ο φιλόσοφος, Ευανθία η σύζυγός του και Δημητριανός ο υιός τους, μάρτυρες στη Σκέψις Ελλησπόντου Μ. Ασίας, μετά του Αγ. Κορνηλίου του Εκατόνταρχου ( 1ος αἰ.)
Θεοδώρα η εν Αλεξανδρεία (491)
Θεοδώρα της Βάστας, οσιομάρτυς στη Βάστα της Μεγαλουπόλεως Ακαρδίας Πελοποννήσου (10ος αἰ.)
Παφνούτιος ο ομολογητής, επίσκοπος Θηβαΐδος Αιγύπτου (4ος αἰ.)
Ευφρόσυνος ο μάγειρας στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου (9ος αἰ.)
Αρσένιος και ο μαθητής του Ηλίας ο σπηλαιώτης από το Ρήγιο Καλαβρίας Ιταλίας (960)
Σέργιος και Γερμανός της Μονής Νήσων Valaam Ρωσίας (11ος αἰ.) [ανακομιδή λειψάνων ]
Μάτουσκα Λιούμπουσκα (=Αγάπη) η δια Χριστόν Σαλή του Σουσάνινο της Αγίας Πετρουπόλεως (старицы Любушки Сусанинской) (1997), πνευματική κόρη του Αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα (-1949)

Εορτάζουν στις 11 Σεπτεμβρίου 

«Αυτός που υπομένει μέχρι το τέλος του θα σωθεί»Η υπομονή των θλίψεων είναι η υψηλότερη αρετή της εποχής μας, έλεγε η Σταρίτσα Λιούμπουσκα η δια Χριστόν Σαλή του Σουσάνινο

Ομιλία
για την υπομονή μέχρι τέλους
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

“ο δε υπομείνας εις τέλος σωθήσεται» (Ματθαίος 24:13).

Παναγία Οδηγητρια_Panagia _Hodeghetria or Directress_Икона Божией Матери ОдигитрияVirgin_Psychosostria_Ohrid14th_centuryΩ Κύριε πανθαύμαστε, Συ όλα τα υπέμεινες, τα πάντα, ως το τέλος. Γι’ αυτό είσαι όχι μόνο ευλογητός Κύριος, αλλά η Πηγή της ευλογίας ανά τους αιώνες, για όλους τους ανθρώπους που επιθυμούν τη σωτηρία τους.
Οι απόστολοι υπέμειναν τα πάντα ως το τέλος και εισήλθαν στην μακαρία αιωνιότητα. Οι άγιοι εκουσίως υπέμειναν τις δυσκολίες και τα ποικίλα βάσανα ως το τέλος και έτσι δοξάστηκαν, στον ουρανό και στη γη. Οι μάρτυρες υπέμειναν πρόθυμα όλους τους πόνους ως το τέλος και έτσι έγιναν οι υιοί της υιοθεσίας, συγκληρονόμοι της Βασιλείας του Χριστού.

Κάθε ιδρυτής ενός νέου οργανισμού στρατολογεί γύρω του οπαδούς που τον ακολουθούν, με την υπόσχεση καλών καρπών και πολλών απολαύσεων, αλλά σκόπιμα σιωπά σχετικά με τις δυσκολίες και τους κόπους που οδηγούν σε αυτούς τους καρπούς και τις απολαύσεις. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος που είπε όλη την αλήθεια στους πιστούς Του, τόσο τη πικρη όσο και τη γλυκιά όψη της αλήθειας! Δεν υποσχέθηκε καρπούς χωρίς κόπους, ούτε δόξα χωρίς πόνο, ούτε τελεία ανάπαυση χωρίς ανάβαση σε ακανθώδες μονοπάτι, ούτε νίκη χωρίς αγώνα, ούτε απόλαυση χωρίς πικρία, ούτε τη Βασιλεία χωρίς δάκρυα και αυταπάρνηση.

Παρότι ο Κύριος μας απαρίθμησε τις πολλές δυσκολίες που θα βρουν όσοι Τον ακολουθούν πιστά, στο τέλος δεν τους αφήνει χωρίς παρηγοριά. Δίνει νόημα στον πόνο τους και δεν τους αφήνει στο σκοτάδι. Ο Κύριος λέει, «Αυτός που υπομένει μέχρι το τέλος θα σωθεί.” Αυτός ο Ίδιος έχει αποκαλύψει ποια ευλογία αναμένει όσους υπομείνουν μέχρι τέλος! Αυτή η ευλογία μαρτυρείται μέχρι σήμερα και συνεχίζει να μαρτυρείται από πολλούς αγίους οι οποίοι, είτε εμφανίστηκαν ενδόξως από τον άλλον κόσμο στους πιστούς, είτε εν σώματι ηρπάγησαν και είδαν τη δόξα και μακαριότητα που αναμένει όσους παραμείνουν μέχρι τέλους πιστοί και απερίτρεπτοι στην αρετή!

Ω Κύριε, Εσύ είσαι η ισχύς μας! Βοήθησέ μας να υπομείνουμε έως τέλος με ακλόνητη πίστη, βέβαιοι ότι είσαι δίπλα μας.

Ότι Σοι πρέπει πάσα δόξα τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς: Ο Πρόλογος της Αχρίδας
http://prologue.orthodox.cn/March9.htm

***

Μάτουσκα Λιούμπουσκα (=Αγάπη) η δια Χριστόν Σαλή του Σουσάνινο

Λιούμπουσκα-Αγάπη η δια Χριστόν Σαλή του Σουσάνινο_старицы Любушки Сусанинской_Lyubushka of Susanino_2 (1)22Η Μάτουσκα Λιούμπουσκα (= Αγαπούλα) γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου το 1912 κοντά στην έρημο της Όπτινα σε μια μεγάλη οικογένεια αγροτών “στην περιοχή Σμολένσκ.” Έμεινε 5 ετών ορφανή από την μητέρα της και σύντομα κοιμήθηκε κι ο πατέρας της. Την πήρε μαζί της μια θεία της έως 18 χρονών όπου πήγε στην Πετρούπολη κοντά στον μεγάλο αδελφό της. Εργάστηκαν ένα διάστημα σε ένα εργοστάσιο. Ασθένησε και οι γιατροί συνέστησαν να αλλάξει δουλειά έτσι αργότερα αποφάσισε να γίνει μια προσκυνήτρια. Επισκέφθηκε πολλές εκκλησίες και μοναστήρια στη Ρωσία, αλλά ο πιο αγαπημένος της τόπος ήταν η Βίριτσα όπου έζησε ο πνευματικός πατέρα της, άγιος Σεραφείμ. Και μετά το θάνατο του γέροντα της Σεραφείμ, η Λιούμπα έρχονταν συχνά στην Βίριτσα, όπου προσεύχονταν ώρες στον τάφο του γέροντος της.

Μιμούμενη τον Κύριο που είπε, “αι αλώπεκες φωλεούς έχουσι και τα πετεινά του ουρανού κατασκηνώσεις, ο δε Υιός του ανθρώπου ουκ έχει που την κεφαλήν κλίνη” (Ματθ. 8, 19-20- Λουκ. 9, 57-58) «Οι αλεπούδες έχουν φωλιές και τα πετεινά του ουρανού προσωρινές κατοικίες, αλλά ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι του» έτσι κι αυτή δεν είχε που να ακουμπήσει. Περιπλανήθηκε για χρόνια καθώς ο Κύριος την προετοίμαζε να την κάνει όργανο του θελήματος Του στην πνευματική διακονία των ανθρώπων. Ήταν αφημένη τελείως στο έλεος του Κυρίου και στηρίζονταν για τα πάντα εξ ολοκλήρου σε Αυτόν.

Προσεύχονταν αδιαλείπτως, και μιλούσε λίγο … Όταν προσεύχονταν ήταν λες και βρισκόταν αλλού…
Τα αληθινά πιστά παιδιά του Θεού κρύβουν συνήθως τον εσωτερικό θησαυρό των καρδιών τους με την ταπείνωση και τη σιωπή.
Έτσι κι η Λιούμπουσκα έκρυβε τις αρετές της από τα μάτια των ανθρώπων.

Κοιμόνταν όπου μπορούσε, συχνά κάτω από τον ουρανό. Πεινασμένη, παγωμένη από το κρύο και τη βροχή, ξυπόλητη, μισόγυμνη. Ζούσε στο δάσος, στα νεκροταφεία. Όπως είπε ο Απόστολος Παύλος,’’ άνθρωποι για τους οποίους δεν είναι άξιος ο κόσμος, γυρίζοντας σε ερημιές και σε βουνά, σε σπηλιές και στις τρύπες της γης’’ (Εβρ. 11, 38).
Η Λιούμπουσκα γύριζε στους δρόμους, ψάχνοντας τη βασιλεία των ουρανών, ικετεύοντας τον Κύριο για έλεος για όλο τον κόσμο. Αλλά πάντα μετά από κάθε περιπλάνηση επέστρεφε στη Βιριτσα, στον πνευματικό της πατέρα.
Μετά την κοίμηση του αγίου Σεραφείμ στις 3 Απριλίου του 1949 πήρε ευλογία από την σταρίτσα Μαρία (Ματουκάσοβα) της Όπτινα μια πνευματική κόρη του γέροντα Βαρνάβα της Γεθσημανή ( 1906) και μετέπειτα του φίλου του και συνασκητού του αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα.
Προβλέποντας τον θάνατό της η γερόντισσα Μαρία ανέθεσε την πνευματική διακονία της στην Λιούμπουσκα, λέγοντας: ‘’Αυτή είναι πολύ μεγάλη!’’, και έτσι η Λιούμπουσκα πλέον εγκαταστάθηκε στην Βίριτσα, στο σπίτι μιας οικογένειας. Κι όταν αυτή μετακόμισε στο Σουσάνινο πήγε μαζί τους. Εκεί πίσω από τον τοίχο του δωματίου της έμενε μια γειτόνισσα η οποία ήταν πολύ δυσαρεστημένη, γιατί από το δωμάτιο της Λιούμπουσκα ακούγονταν όλη νύχτα δυνατοί κλαυθμοί. Έκλαιγε για τον κόσμο που χάνεται και ικέτευε για τον λαό. Μέχρι και στην αστυνομία πήγαινε κάνοντας παράπονα, ότι δίπλα της ζούσαν παράνομα αλλά η αστυνομία δεν την άγγιζε γιατί είχε την προστασία του Θεού. Τα τελευταία χρόνια έζησε σ’αυτό το χωριό, σαράντα χιλιόμετρα από την Αγία Πετρούπολη. Εκεί έγινε τόπος προσκυνήματος για όλους τους ανθρώπους που έρχονταν όχι μόνο από την Ρωσία, αλλά και από άλλες χώρες.

Έγινε η παρηγοριά των πονεμένων και το στήριγμα όσων πήγαιναν κοντά της. Οι άνθρωποι πήγαιναν κοντά στην Λιουμπούσκα ως σε μια προφήτισσα: ζητούσαν έναν λόγο της, και τον έπαιρναν ως απάντηση από το στόμα του Θεού.
Προσεύχονταν θερμά, ιδιαίτερα τη νύχτα. Ποτέ δεν κοιμόταν, όπως κοιμούνται οι άνθρωποι. Τυλιγμένη σε μια κουβέρτα κάθοταν στον καναπέ κι εκεί κοιμόνταν λίγο. Προσεύχονταν νύχτα-μέρα, συνέχεια. Πόσους ανθρώπους βοήθησε!
Σε όλους αποκάλυπτε το θέλημα του Θεού. Μπροστά της όλες οι καρδιές ήταν σαν ανοικτό βιβλίο. Έρχονταν κοντά της για συμβουλές και στήριξη όχι μόνο οι λαϊκοί, αλλά και μοναχοί και κληρικοί, διάσημοι συγγραφείς και απλοί άνθρωποι. Ήταν η πνευματική μητέρα για πολλούς μοναχούς και ιερείς σε ολόκληρη τη χώρα. Ο πατέρας Ναούμ, Αρχιμανδρίτης της Αγίας Τριάδας-Σεργίου Λαύρας, συχνά έστελνε τα παιδιά του να την συμβουλευθούν. Κι αυτή Έστελνε πολλούς να προσευχηθούν στον τάφο του Αγίου Ιωάννη της Κρονστάνδης και στον τάφο της αγίας Ξένιας. Αγαπούσε ιδιαιτέρως την Μητέρα του Θεού, η ευλογημένη Λιουμπούσκα, επειδή ήταν ορφανή, την αγαπούσε με όλη της την καρδιά, με όλη της την ψυχή, σαν τη δική της μητέρα. Έλεγε ότι η Βασίλισσα του Ουρανού της εμφανίζονταν πολλές φορές.
Η Λιουμπούσκα πάντα υπερασπίζονταν τους άδικα διωκόμενους, τους συκοφαντημένους, τους αδικημένους, – γι ‘αυτούς τους ανθρώπους προσευχόταν τόσο δυνατά κι επίμονα που πάντα εισακούονταν από τον Θεό.

Έδωσε την ευλογία της και καθοδήγησε την γερόντισσα Μαρία-Μαγδαληνή Le Beller του σπηλαίου του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος στο όρος Σινά (+ 2013 ), να εγκαταβιώση στην έρημο του Σινά.

Έσωσε όχι μόνο ψυχές, αλλά κι ολόκληρες πόλεις. Το 1991, σε ένα προάστιο του Sosnovy Bor, της Πετρούπολης έγινε ένα ατύχημα. Έγινε με τον ίδιο τρόπο όπως στο Τσερνομπίλ. Την παραμονή η Λιούμπουσκα ήταν πολύ ανήσυχη, έλεγε, «Φωτιά, φωτιά!”. Σταύρωνε το δρόμο για την πόλη, μέχρι το πρωί έμεινε άγρυπνη, προσευχόμενη – και το κακό δεν συνέβη …  
Για 22 χρόνια έφερε αθόρυβα τον ευλογημένο σταυρό της δια Χριστόν σαλότητος. Η προσκυνήτρια Λιούμπουσκα έχοντας παράδειγμα τον Σωτήρα Χριστό σταυρώθηκε στο σταυρό, τον οποίο έφερε υπομονετικά σε όλη την ζωή της.
Πριν από το θάνατό της επισκέφθηκε μερικά μοναστήρια. Όταν πήγε στο Diveevo, έγινε δεκτή με μεγάλη τιμή, προσκυνώντας τα λείψανα του Αγίου Σεραφείμ, είπε: “Τι δυναμη! Είναι ζωντανός. “
Έζησε σε έναν διαφορετικό κόσμο. Προείδε την κοίμηση της κατά την ημέρα της Αποτομής της Κεφαλής του Ιωάννη του Προδρόμου, 11 Σεπτεμβρίου το 1997 με το νέο ημερολόγιο. Κοιμήθηκε στην Μονή της Παναγίας του Καζάν του Βισνύ-Βολότσκ στο Τβερ, όπου ηγουμένη ήταν μια πνευματική της κόρη. Η ηγουμένη Θεοδώρα ήταν η μόνη μάρτυρας των τελευταίων λεπτών της ζωής της, Μέχρι την τελευταία της στιγμή προσευχόταν, μισή ώρα πριν παραδώσει τη δίκαιη ψυχή της στον Κύριο το πρόσωπό της άρχισε να φωτίζεται, κι αμέσως διεγράφει ένα χαρούμενο χαμόγελο στο πρόσωπό της. Αυτό το θεωρεί ένα μεγάλο δώρο του Θεού στη ζωή της. Είχε πει όταν ζούσε ότι η ίδια η Μητέρα του Θεού του Καζάν θα έρθει για εκείνη με ένα λευκό φόρεμα. Ήταν μια αληθινή προφήτισσα της εποχής μας. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε το μέγεθος της αγιότητας της.

Η συνάντηση με τη μακάρια Λιούμπουσκα που γνώριζε τον γέροντα Σεραφείμ της Βίριτσα.

Το όνομα Λιούμπουσκα (Αγαπούλα) προέρχεται από τη λέξη Λιουμπόβ που σημαίνει αγάπη.
Το χειμώνα του 1986, επισκεφθήκαμε για πρώτη φορά τη μακάρια Λιούμπουσκα. Σ’ αυτή μας έστειλε ο γέροντας Ν. από τη Λαύρα της Αγίας Τριάδος και του οσίου Σεργίου -για να μάθουμε τη Θέληση του Θεού και το τί πρέπει κάνουμε, αφού δύο φορές μας είχαν «κόψει» από τη χειροτονία.
Έμενε στη Βίριτσα, κοντά στην Αγία Πετρούπολη, όπου κάποτε ζούσε ο γνωστός, μεγάλος γέροντας Σεραφείμ της Βίριτσα…

ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΒΙΡΙΤΣΑ_Σεραφείμ-Saint Seraphim of Vyritsa_Преп. Серафим, Вырицкий__7c205y_92f012c6Οσο περιμέναμε τη μακάρια μέχρι την αρχή της λειτουργίας, συναντηθήκαμε με μία ηλικιωμένη ενορίτισσα, η οποία μας μίλησε για τη Λιούμπουσκα και για τις συναντήσεις της με το γέροντα Σεραφείμ της Βίριτσας.

– Αυτός ήταν ένας μεγάλος δούλος του Θεού, προορατικός, έτσι άρχισε την διήγηση της. Απευθύνθηκα σ’ αυτόν με την παράκληση να με βοηθήσει με το γιο μου, τον οποίο κατήγγειλαν, για κατάχρηση περιουσίας, και ήθελαν να φυλακίσουν. Ο πατήρ Σεραφείμ μου είπε αμέσως: «Να μην στεναχωριέσαι. Δυστυχώς θα τον φυλακίσουν.
Όμως μετά από ένα χρόνο ο υιός σου θα βγει από τη φυλακή, θα τακτοποιηθεί και όλα θα είναι εντάξει». Έλεγε και άλλα θαυμαστά πράγματα. Προέβλεψε ότι πριν από τα έσχατα (το τέλος του Κόσμου) οι Δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης θα αποκόπτονταν απ’ τη Ρωσία. Η Ρωσία θα γινόταν πιο μικρή, όπως ήταν στα χρόνια του βασιλέως Ιβάν του Τρομερού. Προείδε επίσης ότι θα γίνονταν μεγάλες μετακινήσεις λαών, πολλά έθνη θα συγκεντρώνονταν στη δική τους γη και θα υπήρχε πολλή δυστυχία και φτώχεια. Μιλούσε για τους κάλπικους κυβερνήτες και την τρομερή διαφθορά που θα βασίλευε παντού στην αμαρτωλή Γη μας. Κάποια απ’ αυτά έχουν ήδη γίνει.

Η συνομιλία αυτή έγινε στα τέλη της δεκαετίας του ’40, λίγο πριν το θάνατο του πατέρα Σεραφείμ. Εγώ αυτά τα λόγια τα άκουσα έπειτα από σαράντα και πλέον έτη.
Πράγματι, όλα όσα θα συμβούν στο μέλλον στη χώρα μας, όλα τα γνωρίζει το Άγιο Πνεύμα και έτσι τα απεκάλυψε στον όσιο πατέρα Σεραφείμ πριν από πολλά χρόνια. Τα λόγια αυτά εντυπώθηκαν βαθιά στην ψυχή μου και πάντοτε θα τα θυμάμαι.
π. Ιωάννου Κογκάν «Από την αιχμαλωσία στο φως»

***

Άγιος  Παΐσιος ο Αγιορείτης

«Να αγαπάτε τον Χριστό, να έχετε ταπείνωση, να κάνετε το καθήκον σας και ο Χριστός θα προδώση την αρετή σας στα μάτια των ανθρώπων». Η αρετή έχει τυπικό να προδίδη τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται αυτός. Ακόμη και να κρυφθή, και να υποκριθή με την δια Χριστόν σαλότητα, η αρετή θα τον προδώση, έστω και αργότερα, και ο αποθηκευμένος του θησαυρός, που θα ανακαλυφθή τότε μαζεμένος, θα βοηθήση πάλι πολλές ψυχές ∙ ίσως τότε περισσότερο.

***

Κρύψτε τους πνευματικούς θησαυρούς σας
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ξένη ἡ διὰ Χριστὸν Σαλή_St. Xenia of Petersburg_ Святая Ксения Петербургская_3198 (2)Κρύψτε τους πνευματικούς θησαυρούς σας, μην τους αποκαλύπτετε χωρίς λόγο! Δείτε, πώς οι άνθρωποι κρύβουν και κρατούν μυστικό τον υλικό πλούτο τους και πώς, όταν αναγκαστούν να αποκαλύψουν πόσα πολλά έχουν, κρύβουν πάντα το μεγαλύτερο ποσό και αποκαλύπτουν μόνο τα λιγότερα. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που θέλουν να αποκαλύψουν όλα όσα κατέχουν, και ακόμη πιο ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δήλωναν ότι έχουν περισσότερα από ό, τι πραγματικά κατέχουν. Αυτούς ο κόσμος τους θεωρεί επιπόλαιους και ανόητους. Αυτό δείχνει καθαρά πόσο θα πρέπει να κρύβετε τον πνευματικό πλούτο σας, που είναι, οι αρετές σας, τα καλά σας έργα, οι νηστείες σας, οι αγρυπνίες και οι προσευχές σας.
Γιατί τα σοφά παιδιά του κόσμου τούτου δεν αποκαλύπτουν τον υλικό πλούτο τους; Για δύο λόγους: Πρώτον, για να μην ακούσουν οι κλέφτες και δεύτερον, να μην προκαλέσουν τον φθόνο των κακών ανθρώπων.
Φθονεροί, ζηλότυποι κλέφτες και άρπαγες υπάρχουν επίσης και στο θέμα του πνευματικού θησαυρού. Είναι τα πνεύματα του φθόνου. Από τη στιγμή που θα αποκαλύψεις τον πνευματικό θησαυρό σου, θα προσπαθήσουν να σου τον μειώσουν και να τον σκορπίσουν. Αφ’ ης στιγμής τον αποκαλύψεις, χωρίς να υπάρχει ανάγκη -ας πούμε, από ματαιοδοξία, για να σε επαινέσουν-, τα πνεύματα αυτά τον αρπάζουν και τον διασύρουν, κι εσύ, ω άνθρωπε του πνευματικού θησαυρού, ανεπαίσθητα και ξαφνικά θα έχεις γίνει ένας φτωχός άνθρωπος. Πολλοί που ήταν πνευματικά πλούσιοι, όπως οι άγιοι, παρίσταναν τους τρελλούς στον κόσμο, έτσι ώστε με το να εμφανίζονται ανόητοι, να κρύβουν τη μεγάλη σοφία και δύναμη που έφεραν μέσα τους.
Ο Αββάς Ησαΐας γράφει, «Τα καλά έργα που γίνονται εν τω κρυπτώ, αυτά είναι πιο ευάρεστα στον Θεό.” Ο άγιος Νείλος του Σινά, λέει, «Το καλυμμένο δέρμα του σώματος είναι λευκό, αλλά το δέρμα το ακάλυπτο είναι ξεραμένο και μαύρο.” Έτσι συμβαίνει με τα κεκρυμμένα και τα φανερά καλά έργα μας!
http://livingorthodoxfaith.blogspot.gr/2009/12/prologue-march-9-march-22.html

Γίνε αόρατος… Να περνάς όσο μπορείς απαρατήρητος. Μάθε να σιωπάς. Τίτο Κολλιάντερ
https://iconandlight.wordpress.com/2018/05/24/23795/

Ένας αλήτης είναι καλύτερος από έναν υποκριτή Χριστιανό. Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου
https://iconandlight.wordpress.com/2018/03/08/%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD-%CF%85/

Απολυτίκιον Γενεθλίου της Θεοτόκου Ήχος δ’.

Η γέννησίς σου Θεοτόκε, χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη, εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, και λύσας την κατάραν, έδωκε την ευλογίαν, και καταργήσας τον θάνατον, εδωρήσατο ημίν ζωήν την αιώνιον.

Απολυτίκιον Οσίου Ηλία του σπηλαιώτη Καλαβρίας ήχ, πλ. δ΄

Ταις των δακρύων σου ροαίς της ερήμου το άγονον εγεώργησας, και τοις εκ βάθους στεναγμοίς εις εκατόν τους πόνους εκαρποφόρησας και γέγονας φωστήρ , τη οικουμένη λάμπων τοις θαύμασιν, Ηλία πατήρ ημών όσιε. Πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Απολυτίκιον αγιας Θεοδώρας της Βάστας
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε

Ως δώρον πολύτιμον, και προσφοράν λογικήν, Χριστώ προσενήνοχας, τω επί πάντων Θεώ, το αίμα σου πανσεμνέ. Όθεν Οσιομάρτυς, Θεοδώρα δυσώπει, άφεσιν των πταισμάτων, και ψυχών σωτηρίαν, δοθήναι τοις ευφημούσι, την θείαν σου άθλησιν.

Απολυτίκιον αγιας Θεοδώρας της εν Αλεξανδρεία.
Ήχος γ΄. Θείας πίστεως.

Δώρον ένθεον, ηγιασμένον, Θεώ ήνεγκας, την βιοτήν σου, Θεοδώρα Οσία πανεύφημε, της μετανοίας το πυρ γαρ εμφαίνουσα, μέσον ανδρών φιλοσόφως διέλαμψας, όθεν πρέσβευε, απαύστως τω σε δοξάσαντι, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Απολυτίκιον αγίου Ευφρόσυνου του μάγειρα 
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.

Ταπεινώσει καρδίας Πάτερ Ευφρόσυνε, τω μαγειρείω προσφέρων διακονίαν την σην, επληρώθης αληθώς Αγίου Πνεύματος· όθεν εγνώρισεν ημίν, την σην δόξαν ο Θεός, δι’ ιερέως οσίου· ης και ημάς θεοφόρε, μετόχους δείξον ταις πρεσβείαις σου.


Ο Χριστός δεν περπατούσε στους δρόμους στρωμένους με χαλιά. Ήταν απλός, η υποκρισία και ο κομπασμός ήταν αποκρουστικά γι ‘Αυτόν. Ο Χριστός φορούσε μόνο ένα χιτώνα πλεγμένο από την Παναγία Μητέρα Του. Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός της Γεωργίας

Προσευχή-αγια-ΝΙΝΑ_PRAYER- Моление-8456ce96d63bc489b24e155e84b2dc5b (1)Κατάθεση του Αρράφου Χιτώνος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στη Μόσχα το 1625.
Αγία Νίνα Ισαπόστολος της Γεωργίας, συγγενής του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιόφορου (4ος αιών).
Άγιοι Σαράντα Πέντε Μάρτυρες οι εν Νικόπολει της Αρμενίας μαρτυρήσαντες (319), των και προκρίτων της πόλεως
Άγιοι Μύριοι Πατέρες της Νιτρίας, μάρτυρες υπό Θεοφίλου πατριάρχου στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου (398)
Άγιος Τιθόης ο Μάρτυρας
Άγιοι Βιάνωρ και Σιλουανός της Πισιδίας (4ος αιών) και Απολλώνιος ο εκ Σάρδεων της Λυδίας (3ος αιών)
Άγιος Αθανάσιος ο Πεντασχοινίτης (7ος αιών)
Οσία Αμαλία (στη φλαμανδική γλώσσα Αμαλβέργη ή Αμέλια) του Μομπέζ του Βελγίου (690 ), μητέρα των αγίων Εμβέρτου επισκόπου Καμπραί, Γουδούλης Οσίας, Ραϊνέλδης οσιομάρτυρος, της Οσίας Ερμιλένδης και Φαραΐλδης Οσίας.
Αγία Αμαλία (ή Αμαλβέργη) της Τέμσε, Flanders, του Βελγίου (741-772)
Όσιος Αντώνιος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου ο Εσφιγμενίτης (1073)
Όσιοι Παρθένιος (1905) και Ευμένιος (1920) της μονής Κουδουμα της Κρήτης
Σύναξη του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου εν τοις Βιάτου ή Βεώτου
Αγίου Γρηγορίου επισκόπου Άσσου της Εφέσου (1150), ανακομιδή ιερών λειψάνων του εν Γέρα Λέσβου (1935)
Σύναξη της Παναγίας του Κόνεβιτς

Εορτάζουν στις 10 Ιουλίου

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς : 
«Οι άγιοι είναι έσοπτρα κεκαθαρμένα, απαστράπτοντα, στα οποία αντανακλάται η ομορφιά και η δύναμη του μεγαλειώδους προσώπου του Χριστού. Είναι οι καρποί που φέρει επάνω του το Δέντρο της Ζωής: το Δένδρο είναι ο Χριστός και οι καρποί , οι άγιοι. . . . Όπως τα σταφύλια ωριμάζουν επάνω στο κλήμα, έτσι οι άγιοι ωριμάζουν εν Χριστώ.
Ότι είναι ο ήλιος ανάμεσα στα αστέρια, είναι και ο βασιλιάς ανάμεσα στους υπηκόους του, είναι και ο Χριστός ανάμεσα στους αγίους Του.
Υπάρχουν δυο δρόμοι, ορθοί και οι δυο: από τον Χριστό προς τους αγίους και από τους αγίους προς τον Χριστό “.

***

Άγιος Γαβριήλ του Σαμτάβρο της Γεωργίας

Κατάθεση ιερού Χιτώνος Κυρίου_the Precious Robe of our Lord Jesus Christ in Moscow_Положение ризы Господней в Успенском Соборе_Polozhenie-chestnoi-Rizy-Gospoda-Η πίστη είναι σαν ένας ωκεανός. Μη κολυμπάτε πολύ βαθιά, αλλιώς οι καρχαρίες θα σας καταπιούν. Ζήστε το μέτρο σας και περπατήστε κατά μήκος του βασιλικού μονοπατιού.

Ο π. Γαβριήλ έλεγε συχνά: — Μαζί με την πίστη, αν δεν έχεις και σταθερότητα, δεν είσαι τίποτα! Αν σε βρίζουν για την πίστη σου κι εσύ στέκεσαι αμίλητος, τότε φοβάμαι πως είσαι χειρότερος κι από έναν άπιστο. Το να ντρέπεσαι να ομολογήσεις την πίστη σου μπορεί να είναι έργο του πονηρού. Στην πίστη δεν υπάρχει καθόλου ντροπή.

Ο π. Γαβριήλ εξηγούσε ότι η αληθινή πίστη περνάει μέσα από την καρδιά κι όχι μόνο από το νου. Μια φορά είπε σε μένα:
— Σήμερα να μείνεις στη Μτσχέτα. Μη φεύγεις, γιατί σε περιμένει δοκιμασία. Πήγαινε στο Σβετιτσχοβέλι και να πεις στον ηγούμενο να σε αφήσει να μείνεις εδώ.
Έτσι κι έκανα. Μου παραχώρησαν ένα δωμάτιο. Στο δωμάτιο ήταν ένα τραπέζι και πάνω σε αυτό το Ευαγγέλιο. Το πήρα και σιγά σιγά άρχισα να το διαβάζω. Όλη τη νύχτα σκεφτόμουν τις αμαρτίες μου. Το πρωί εξομολογήθηκα και κοινώνησα. Όταν πήγα στον π. Γαβριήλ, μου είπε:
—Όλη τη νύχτα ήμουν μαζί σου. Αληθινή εξομολόγηση δεν είναι μόνο να πεις τις αμαρτίες σου. Είσαι πιστός, αλλά μέχρι να εδραιώσεις την πίστη σου λείπουν ακόμη πολλά. Πρέπει να πέσεις πολλές φορές και άλλες τόσες να σηκωθείς. Δεν υπάρχει αμαρτία που να ξεπερνά τη μετάνοια.

Ποιό δυνατή προσευχή από το Πάτερ ημών δεν υπάρχει, έλεγε.

Όλα τ’ άφησα στα χέρια του Θεού… θέλω να θυμάστε καλά πως ό,τι και να συμβεί στη ζωή σας, να μη χάσετε ποτέ την ελπίδα σας στον Κύριο.

Η αγάπη υπερτερεί όλων των κανόνων και των νόμων. Αγαπήστε τους πάντες. Αν δεν μπορείτε τουλάχιστον να έχετε καλή προαίρεση.

Πως να αγαπήσεις τον κακό άνθρωπο; Να μισείς το κακό, αλλά να αγαπάς εκείνον που το διαπράττει. Ποιός ξέρει, ίσως κάποια μέρα με την δύναμη της προσευχής να μετανοήσει, να αποκτήσει δάκρυα και να εξομολογηθεί κι έτσι να γίνει άγγελος.
Το κακό στον άνθρωπο είναι συμπτωματικό. Κι εσείς νέοι μην αποστρέφεστε όσους είναι τρομακτικοί, βρώμικοι, μεθυσμένοι, υβριστές (που δυστυχώς έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια). Η εικόνα του Θεού διατηρείται βαθιά μέσα τους ακόμα κι αν αυτοί δεν το ξέρουν. Μοιάζουν σαν μια εικόνα που μαύρισε με τον καιρό και αν πέσει σε καλά χέρια θα καθαριστεί και θα αρχίσει πάλι να λάμπει.

Να απευθύνεσαι σε όλους με λέξεις αγαθές. Ο καλός λόγος έχει μεγάλη δύναμη.

***

Γεώργιος_Νίνα της Γεωργίας-προσευχη_Св Георгий Победоносец родственник-Св Нина_St. George and his kinswoman St Nino2333314Στους έσχατους χρόνους τους ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλοσύνη. Η καλωσύνη ανοίγει τις πόρτες του Παραδείσου. Η ταπείνωση σε οδηγεί στην Βασιλεία. Όποιος έχει αγάπη, θα δει τον Θεό.

Νά κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλοσύνη σας. Η γη κατά το ήμισυ έγινε Άδης. Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα. Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη. Παντού θα γίνονται διωγμοί… Μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα- δεκαπέντε μαζί. Βοηθείτε ο ένας τον άλλο.

Όταν δεν έβλεπε στον άνθρωπο αγάπη, η καρδιά του πονούσε και παραπονιόταν:
Εκεί που δεν υπάρχει η αγάπη βρίσκεται η κόλαση. Ο Κύριος σου δείχνει τη δυστυχία του άλλου για να δει πώς θα αντιδράσεις. Θα προσευχηθείς για τον πλησίον σου; Θα τον βοηθήσεις; Και με αυτό τον τρόπο σε καλεί να εκπαιδεύεσαι στην αγάπη και να την καλλιεργείς.

Κάποια φορά ο Γέροντας, ενόσω μας μιλούσε στο κελί του, άρχισε ξαφνικά να «κατηγορεί» κάποιον που κατείχε μεγάλη θέση:
— Τέτοιον εχθρό, σαν αυτόν, δεν είχε ξανά η Γεωργία. Είναι δυνατόν να μη βρέθηκε κανείς να τον σκοτώσει για να ελευθερώσει τον λαό; Τον φονιά του θα τον εκτελέσουν αμέσως. Αλλά εγώ θα τον ελεήσω!
Ένας πιστός, που ήταν εκεί, σκέφτηκε: «Εγώ, π. Γαβριήλ, μπορώ να τον σκοτώσω». Κι αμέσως ο Γέροντας του είπε:
Αν μισήσεις έστω κι έναν άνθρωπο, είσαι μακριά από τη Βασιλεία των Ουρανών!
Με τέτοιον τρόπο δίδασκε ο άγιος στους ανθρώπους την αγάπη.

Ο π. Γαβριήλ μας είχε φανερώσει την επιθυμία του να γράψει κάπου με χρυσά γράμματα «Ο Θεός είναι αγάπη» και να το κρεμάσει στο λαιμό του. Αλλά ο Θεός του είπε:
Γαβριήλ, το όνομα μου πρέπει να το χαράξεις στην καρδιά σου και όχι να το κρεμάς στο στήθος.

***

– Ποιοι θα σωθούν; ρώτησε κάποιος διάκος.

– «Και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων διά το όνομά Μου. Ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται» (Μαρκ. 13:13). Ιδού ο Θεός! Ισχυρός και μέγας, για τον οποίο δεν γνωρίζουμε ούτε την αρχή ούτε το τέλος Του. Η σοφία Του είναι ανεξερεύνητη και η καλοσύνη Του κρυφή. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ο Κάιν πάντα σκοτώνει τον Άβελ και ο δρόμος του τελευταίου κατευθύνεται προς την ευλογημένη αιωνιότητα.

Αμάρτησες; Μετανόησε αμέσως.

Μέχρι να γίνεις φίλος του Χριστού, θα χρειαστεί να πολεμάς συνέχεια με τον πονηρό. Γι’ αυτό να προσεύχεσαι. Πάντα να προσεύχεσαι, όσο μπορείς. Η προσευχή μπορεί να μετακινήσει από τη θέση τους, ακόμη και τα βουνά.

Ο π.Γαβριήλ συχνά αναφερόταν στο εξής χωρίο: ”Γίνεσθε ουν φρόνιμοι ως οι όφεις και ακέραιοι ως αι περιστεραί”.
Και εξηγούσε:
– Αν σήμερα δεν συμπεριφέρεστε με σοφία και δεν είστε αγνοί και άδολοι, δεν θα σωθείτε.
– Που βρίσκεται η σοφία;
– Στην εποχή μας, σήμερα, βρίσκεται στη σιωπή και στην υπομονή.

Κάποιος, αγανακτισμένος από τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε, του είπε:
– Δεν αντέχω άλλο, τί να κάνω;
– Για όλα πρέπει να κάνεις υπομονή.
– Εσείς αντέχετε, π.Γαβριήλ, τόση αδικία;
– Εγώ πάντα κάνω υπομονή, και πρόσθεσε γελώντας:
 – Και τώρα υπομένω. Για όλα λέω τόσα ”Σε ευχαριστώ, Κύριε”, όσες είναι οι πέτρες της θάλασσας και τα αστέρια του Ουρανού.

Αν κάποιος παραπονιόταν για δυσκολίες, ο π.Γαβριήλ του θύμιζε τη Θυσία του Χριστού:
Τί να πει τότε κι ο Χριστός, που ένας άπειρα Αθώος και Δίκαιος Άνθρωπος σταυρώθηκε!

***

Νίνα Γεωργίας Προσευχή_St Nina of Georgia_წმინდა ნინო_Св Нина Грузије_св Нины Иберии_ Nino_98%e1%83%9cερικοί λένε: “Έχω αγάπη”. Όμως ξέρουν τι είναι αγάπη;
Ποιος μπορεί να φτάσει την αγάπη; Για πείτε μου τι είναι αγάπη;
“Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνετι, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία. Πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει”. 
Αυτή είναι η αληθινή αγάπη, εδώ βρίσκεται η ευτυχία του ανθρώπου. 
Και βέβαια το σπουδαιότερο είναι η αγάπη, αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι το πως μαθαίνουμε αυτή την αγάπη.  
Πρέπει να απαρνηθούμε τον εαυτό μας, τη θέλησή μας, να συναισθανόμαστε ότι είμαστε αμαρτωλοί. Ο άνθρωπος πρέπει να κοπιάσει για να φτάσει στην αληθινή πίστη, για να χτίσει, να πετύχει την αληθινή αγάπη και ζωή. 
Στην αγάπη αντιτίθεται ο εγωισμός. Ο εγωιστής δεν δίνει τίποτα. Μεριμνά μόνο για τον εαυτό του, αλλά και να αποκτήσει όλα τα πλούτη του κόσμου πάλι δεν θα χορτάσει. “Εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς κάι προσεύχεσθε υπέρ των επηρρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς, όπως γένησθε υιοί του πατρός υμών του εν ουρανοίς, ότι τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους”.

Όλους, όσοι πήγαιναν σ’ αυτόν για ευλογία, τους παρακαλούσε κλαίγοντας: να κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλωσύνη σας. Η γη κατά το ήμισυ έγινε Άδης. Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα. Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη. Παντού θα γίνονται διωγμοί… μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα-δεκαπέντε μαζί. Βοηθείτε ο ένας τον άλλον.

Στους εσχάτους χρόνους να μην κοιτάτε τον ουρανό. Μπορεί να πλανηθείτε από τα ψευδοσημεία που θα παρουσιάζονται εκεί. Θα εξαπατηθείτε και θα απολεσθείτε…

Θα βάλουν το χάραγμα του Αντιχρίστου στο χέρι και στο μέτωπο. Τα διάφορα προιόντα δεν μπορούν να σας προκαλέσουν βλάβη. Έστω κι’ αν βάζουν σ’ αυτά τον αριθμό του Αντιχρίστου, αυτό δεν είναι ακόμη το χάραγμα. Πρέπει να λέτε το ‘Πάτερ ημών’, να κάνετε τον Σταυρό σας και η τροφή σας θα αγιάζεται. Στα χρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του διαβόλου. Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια από τους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες.

Ρώτησαν τον Στάρετς αν μπορεί κανείς να κλέψει τροφή, όταν δε θα μπορεί να την αγοράσει. Απάντησε έτσι: «Αν κλέψεις, θα παραβείς μία από τις δέκα εντολές. Όποιος ενεργεί έτσι, ακόμη και έτσι δέχεται τον Αντίχριστο. Ο πιστός άνθρωπος πρέπει να ελπίζει στο Θεό. Ο Κύριος στους έσχατους χρόνους θα ενεργεί τέτοια θαύματα, ώστε ένα φυλλαράκι από το δένδρο θα φθάνει για τροφή ενός μηνός. Στ’ αλήθεια. Ο πιστός άνθρωπος θα σταυρώνει τη γή, και εκείνη θα του δίνει ψωμί. Αν βιάσουν ένα κορίτσι, το διακορεύσουν χωρίς τη θέληση του, αυτό ενώπιον του Θεού θα παραμείνει παρθένος. Έτσι θα γίνει και με το χάραγμα του Αντιχρίστου. Αν δώσουν το χάραγμα ενάντια στη θέληση του ανθρώπου, αυτό δεν θα ενεργεί επάνω του. Στο Ευαγγέλιο είναι γραμμένο ότι παντού θα γίνονται διωγμοί αλλά και θλίψη σε όποιον προδίδει το Ευαγγέλιο. Θα έρθει καιρός που θα είναι απαραίτητο να φύγετε στα βουνά, μόνο να μην το κάνετε ένας-ένας.

Ομαδικά να φεύγετε στα βουνά και στα δάση. Για τους πιστούς χριστιανούς η μεγαλύτερη θλίψη θα είναι ότι αυτοί θα φεύγουν στο δάσος, αλλά οι κοντινοί τους άνθρωποι θα δέχονται το χάραγμα του Αντιχρίστου. Στους εσχάτους καιρούς οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές. Όμως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό Χριστιανό».

Ο Οικουμενισμός είναι μια σούπερ αίρεση.

Έλεγε ότι στην αρχή θα είναι μια αίρεση και αργότερα θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα. Μετά την εμφάνιση του οικουμενισμού θα έρθει ο Αντίχριστος. Μια μέρα ήρθε κάποιος στο Σαμτάβρο που πήγε να κάνει τον δάσκαλο στον Γέροντα γύρω από το θέμα αυτό. Ο π. Γαβριήλ, σαν να μην καταλάβαινε τίποτα, τον σταμάτησε και τον ρώτησε:
-Τι οικούμενα; Ποια οικούμενα και πράσιν’ άλογα; Δεν καταλαβαίνω! Και απευθυνόμενος στους άλλους συνέχισε:
-Τι σας εμποδίζει να σωθείτε αν οι άλλοι βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση;

Νίνα της Γεωργίας_St Nina of Georgia_წმინდა ნინო_Света Нина Грузије_св Нины Иберии_nino01-ΑγίαΝίνα– Θα έρθουν οι καιροί που ο Χριστιανός θα δυσκολευτεί να σωθεί. Τότε τι θα γίνει ο άπιστος
Έπειτα αναφέρθηκε στις έσχατες μέρες, στις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουμε οι χριστιανοί, αλλά και στους πνευματικούς πατέρες, που αντί να σώζουν τις ψυχές θα τις καταστρέφουν.
– Τότε με ποιο κριτήριο πρέπει να διαλέξουμε τον πνευματικό μας πατέρα, Γέροντα;
– Από τα έργα του.

Ένας ταπεινός άνθρωπος προστατεύεται από τους πειρασμούς. Κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού χωρίς ταπείνωση.

Η αγάπη είναι η μοναδική δύναμη με την οποία ο άνθρωπος θα μπορέσει ν’ αντέξει τις παγίδες του Αντιχρίστου.

– Αλοίμονο στον μοναχό ή στη μοναχή που δεν νιώθουν τον πόνο του λαού τους! Πώς μπορεί ο μοναχός να είναι καλά όταν ο λαός βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση; Όπου είναι ο λαός εκεί είναι και ο μοναχός!

Σήμερα ο πιστός ψάχνει τον άγιο με τα βιβλία. Αυτό όμως είναι πολύ δύσκολο. Τον άγιο θα τον βρείτε με την καρδιά και με την ψυχή!

Τους ταπεινούς η οποιαδήποτε δοκιμασία δεν θα τους κλυδωνίσει. Ο Θεός τους έδωσε Χάρη. Σε όλους τους ανθρώπους να φέρεστε με ταπεινοφροσύνη, αγάπη και καλοσύνη, Αρετές χωρίς τις οποίες κανείς δεν θα μπει στη Βασιλεία των Ουρανών.

Η πίστη και η αγάπη κατανοούνται μέσα από τα βάσανα.

Ο Χριστός δεν περπατούσε στους δρόμους στρωμένους με χαλιά. Ήταν απλός, η υποκρισία και ο κομπασμός ήταν αποκρουστικά γι ‘Αυτόν. Ο Χριστός φορούσε μόνο ένα χιτώνα πλεγμένο από την Παναγία Μητέρα Του.

Από το βιβλίο: Ο Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής, 1929-1995, Μαλχάζι Τζινόρια, μτφρ. Νάνα Μερκβιλάτζε, Αθήνα 2013

Σβετιτσχοβέλι Μτσχέτα_Светицховели- სვეტიცხოველი- Mtskheta in GeorgiaSvetitskhoveli_fresco._King_MirianΑπολυτίκιον του Αρράφου Χιτώνος του Χριστού . Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Προσκυνούντες τον τόπον εναποθέσεως του Σού Αρράφου Χιτώνος, Λόγε Θεού και Θεέ, οι πιστοί πανευλαβώς Σε ικετεύομεν· Εν τη ενότητι της Σης αγαπήσεως ημάς συντήρει εις τους αιώνας και στίφη αιρετιζόντων δίωκε, Σώτερ, η Αλήθεια.

Απολυτίκιον Αγίας Νίνας ισαποστόλου της Γεωργίας
Ήχος πλ. α’. Τον Συνάναρχον Λόγον.

Ως ωραίοι οι πόδες σου οι ζηλώσαντες ακολουθήσαι ταις τρίβοις των αποστόλων Χριστού, Νίνα, σκεύος Παρακλήτου παμφαέστατον· όθεν τιμώντές σε πιστώς, Γεωργίας φρυκτωρέ φωτόλαμπρε, σε αιτούμεν· ημών τα σκότη λιταίς σου της αγνωσίας πόρρω σκέδασον.

Απολυτίκιον. Άγιοι 45 Μάρτυρες — Ήχος δ´ . Ταχύ προκατάλαβε

Οι Μάρτυρες σου Κύριε, εν τη αθλήσει αυτών, το στέφος εκομίσαντο της αφθαρσίας, εκ σου του Θεού ημών· σχόντες γαρ την ισχύν σου, τους τυράννους καθείλον· έθραυσαν και δαιμόνων τα ανίσχυρα θράση. Αυτών ταίς ικεσίαις Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών.

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α΄

Αμαλίαν Οσίαν δεύτε τιμήσωμεν, ότι δόξαν ανθρώπων καταφρονήσασα, και τον Νυμφίον της Χριστόν ακολουθήσασα, μοναζουσών η καλλονή, ανεδείχθης ηρωίς, ασκήσεως και αγώνων, διό μη παύση πρεσβεύειν, ελεηθήναι τάς ψυχάς ημών.

Απολυτίκιον των Οσίων Πατέρων Παρθενίου και Ευμενίου
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.

Κουδουμά του σεμνείου τους νέους κτίτορας, τους αυταδέλφους οσίους εν τοις εσχάτοις καιροίς εγκρατείας και ευχής βολαίς εκλάμψαντας, θείον Ευμένιον ωδαίς και Παρθένιον σοφόν, τιμώντες αξιοχρέως υπέρ υμών τας εντεύξεις προς τον Χριστόν αυτών αιτούμεθα.

Αρράφου Χιτώνος του Χριστού
Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ΄. Τη Υπερμάχω.

Μετανοίας με χιτώνα τάχος ένδυσον
και αεί με εν ενότητι συντήρησον
μετ’ αγίας Εκκλησίας Σου, Ζωοδότα,
του Αρράφου Σου Χιτώνος τόπον άγιον
εν Ματσχέτα προσκυνούντα, Λόγε Κτίσαντος
και κραυγάζοντα· Δόξα, Σώτερ, τω κράτει Σου.

Μεγαλυνάριον.

Άρραφον Χιτώνά Σου, Λυτρωτά, ον ευρείν επόθει εν Ματσχέτα τη ιερά η Αγία Νίνα, ποθούμεν προσκυνήσαι εν γη τον κεκρυμμένον, Σώτερ Θεάνθρωπε.

Χαίροις, θεία Νίνα, η εκτενώς εν τη βάτω Μτσχέτα δεομένη του ανευρείν Άρραφον Χιτώνα Κυρίου, υποκάτω ον προσκυνούντες Στύλου αγιαζόμεθα.

Συγκεκροτημένοι πανευσεβώς, ώσπερ συναυλία, ης ο Κύριος οδηγός, εν τη Νικοπόλει, οφθέντες Αθλοφόροι, προς πόλιν ουρανίαν κατεσκηνώσατε.

Ωδή ς΄.Τον βασιλέα.

Ως τον Χιτώνα, εύρες Νίνα Δεσπότου, τούτω σκέπε τους πόθω σε τιμώντας, και ψυχάς ψυγείσας, θέρμανον προσευχαίς σου.

Του Οσίου Αντωνίου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου. Εις το Στίχον. Ήχος πλ. α΄. Χαίροις ασκητικών.

Στ. Καυχήσονται Όσιοι εν δόξη και αγαλλιάσονται επί των κοιτών αυτών.
Χαίροις, ο της Ρωσίας βλαστός* και το του Άθωνος ευώδες απάνθισμα,* μιγάδων ο πρωτοπόρος,* εν του Κιέβου τη γη,* ο την ερημίαν πολισάμενος·* πατήρ ο δειξάμενος* τέκνων απείρων εν πνεύματι*, α προς Πατέρα* τον ουράνιον έργοις σου* καθοδηγήσας,* ναούς δειξάμενος Πνεύματος.* Δόξα σοι, πανσεβάσμιε,* Αντώνιε Όσιε,* δέχου ημών τε τον ύμνον* και της καρδίας την πρόθεσιν,* προχέων σοίς φίλοις,* ευλογίαν την εξ ύψους* παθών τε λύτρωσιν.


Κανείς ας μην απελπίζεται! Λίγες στιγμές αρκούν. Το επιθανάτιο κλάμα του αρχιληστή. Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ.

Η Τελική Κρίση _The Last Judgement_ Страшный суд IMG_0086Η μεταθανάτια εμπειρία ενός αρχιληστή 
Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ.

Αλλά και οι αμαρτωλοί πού ειλικρινά μετανοούν, αξιώνονται του θείου ελέους, όπως φαίνεται από την επόμενη διήγηση.
Στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαυρίκιου (582-602), ήταν στη Θράκη ένας αρχιληστής άγριος και σκληρός, πού οι αρχές δεν μπορούσαν να τον συλλάβουν. Ο αυτοκράτορας, ακούγοντας γι` αυτόν, του έστειλε τον επιστήθιο σταυρό του και του μήνυσε να μη φοβάται. Του συγχωρούσε όλα τα κακουργήματα πού είχε διαπράξει, φτάνει να διορθωνόταν. Ο ληστής κατανύχθηκε. Πήγε στον βασιλιά κι έπεσε στα πόδια του μετανοημένος. Και ο Μαυρίκιος, όπως είχε υποσχεθεί, τον συγχώρησε.

‘Ύστερ’ από λίγες μέρες ο ληστής αρρώστησε. Επειδή η κατάστασή του όλο και χειροτέρευε, τον έβαλαν στο νοσοκομείο του Αγίου Σαμψών. Τη νύχτα, στον ύπνο του, είδε το φοβερό κριτήριο του Κυρίου. Ξυπνώντας, κατάλαβε ότι πλησίαζε το τέλος του και άρχισε να προσεύχεται με δάκρυα:

Φιλάνθρωπε Κύριε, Εσύ που έσωσες τον όμοιό μου ληστή, στείλε και σ’ έμενα το έλεός Σου. Σου προσφέρω το επιθανάτιο κλάμα μου. Όπως δέχτηκες εκείνους πού ήρθαν την «ενδεκάτη ώρα», μολονότι τίποτα το σπουδαίο δεν έπραξαν, δέξου και τα δικά μου λιγοστά δάκρυα. Βάπτισέ με σ’ αυτά και καθάρισέ με από τίς αμαρτίες μου. Τίποτε’ άλλο μη μου ζητήσεις, γιατί δεν έχω καιρό- οι δανειστές πλησιάζουν γιά ν’ απαιτήσουν τα χρέη μου. Μην αναζητήσεις μέσα μου κανένα καλό- δεν πρόκειται να βρεις. Νυχτώθηκα πια, και με πρόλαβαν οι ανομίες μου. Αναρίθμητα είναι τα κακουργήματά μου. Όπως δέχτηκες τον πικρό κλαυθμό τού αποστόλου Πέτρου, έτσι δέξου και τον δικό μου, Φιλάνθρωπε, και ρίξε τα δάκρυά μου πάνω στο χρεόγραφο των αμαρτημάτων μου. Σβήσε τα όλα με το σφουγγάρι της ευσπλαχνίας Σου.

Έτσι προσευχόταν γιά μερικές ώρες ο ληστής, σκουπίζοντας μ’ ένα μαντήλι τα δάκρυά του, ώσπου παρέδωσε το πνεύμα.

Την ώρα τού θανάτου του, ο αρχίατρος του νοσοκομείου, πού κοιμόταν στο σπίτι του, είδε το εξής όνειρο: Στο κρεβάτι του ληστή ήρθαν δαίμονες, σαν Αιθίοπες, με χαρτιά, όπου ήταν γραμμένα τα πολυάριθμα αμαρτήματά του. Μετά πλησίασαν δύο πανέμορφοι νέοι με μια ζυγαριά. Ήταν άγγελοι. Οι δαίμονες έβαλαν στον ένα δίσκο της ζυγαριάς τα χαρτιά με τίς αμαρτίες του ληστή.

Αμέσως ο δίσκος αυτός, βαραίνοντας, χαμήλωσε, ενώ ο άλλος ανέβηκε.
—     Δεν έχουμε εμείς να βάλουμε κάτι εδώ; αναρωτήθηκαν οι άγιοι άγγελοι.
—     Τί να έχουμε; είπε ο ένας απ’ αυτούς. Δεν είναι πάνω από δέκα μέρες πού σταμάτησε να σκοτώνει.
—     Ας ψάξουμε, ωστόσο, είπε ο άλλος, κάτι το καλό μπορεί να βρούμε.
Ψάχνοντας, βρήκαν το μαντήλι τού ληστή ποτισμένο με τα δάκρυά του.
—     Ας το βάλουμε στον άλλο δίσκο της ζυγαριάς μαζί με τη φιλανθρωπία τού Θεού, είπαν, και βλέπουμε…
Μόλις έβαλαν το μαντήλι στον δίσκο, αυτός βάρυνε τόσο, πού σήκωσε ψηλά τον άλλο με τίς αμαρτίες του ληστή. Οι άγγελοι αναφώνησαν χαρούμενοι:
—     Νίκησε η φιλανθρωπία του Θεού!
Πήραν, λοιπόν, μαζί τους την ψυχή του ληστή, ενώ οι δαίμονες έφυγαν ντροπιασμένοι με θρηνητικές κραυγές.

Ο γιατρός, ξυπνώντας, πήγε στο νοσοκομείο. Πλησιάζοντας στο κρεβάτι του ληστή, βρήκε το σώμα του ζεστό άλλά εγκαταλειμμένο ήδη από την ψυχή. Το μαντήλι του, μουσκεμένο από τα δάκρυα, ήταν απλωμένο πάνω στα μάτια του. Μαθαίνοντας από τούς άλλους άρρωστους αλλά τα σχετικά με τίς τελευταίες του ώρες, πήρε το μαντήλι και πήγε στον αυτοκράτορα Μαυρίκιο.
—     Βασιλιά μου, του είπε, ας δοξάσουμε τον Θεό. Σώθηκε ο ληστής!

Ωστόσο, όπως πολύ συνετά σημειώνει στο τέλος της διηγήσεως ο συντάκτης της, είναι πολύ καλύτερα να ετοιμάζει κανείς έγκαιρα τον εαυτό του γιά τη φοβερή ώρα του θανάτου με τη μετάνοια. Γιατί, παρατηρεί ο όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, «όποιος έχει ζυμωθεί πια με την κακία, από τη μακροχρόνια συνήθεια, μένει τελείως αδιόρθωτος» «Η κακή συνήθεια τύραννε! πολλές φορές και τον άνθρωπο πού πενθεί» επισημαίνει με θλίψη ο μεγάλος διδάσκαλος των μοναχών.

Ας προσθέσουμε σ’ αυτά πώς η αληθινή μετάνοια προϋποθέτει ορθή πίστη και ακριβή —έστω και απλή— γνώση αυτής της πίστεως. Η αληθινή μετάνοια είναι ξένη προς κάθε αίρεση και κάθε διαφθορά του νου. Όσοι, λοιπόν, υιοθετούν τίς απόψεις των αιρετικών βιβλίων ή των κοσμικών περιοδικών γιά τίς αρετές και τούς κανόνες της ζωής, δεν μπορούν να έχουν αληθινή μετάνοια.
Σε τέτοια βιβλία και περιοδικά, πολλά θανάσιμα αμαρτήματα, πού οδηγούν στον άδη, παρουσιάζονται σάν ασήμαντα και συγγνωστά παραπτώματα και πολλά αμαρτωλά πάθη παρουσιάζονται σάν ελαφριές και ευχάριστες αδυναμίες. Υπάρχουν άνθρωποι πού παραδίνονται άφοβα σε τέτοια πάθη, ενώ βρίσκονται κιόλας μπροστά στις πύλες του θανάτου. Πόσο μεγάλη συμφορά είναι η άγνοια του Χριστιανισμού!

Ο Κύριος μάς καλεί σε μετάνοια και σωτηρία ως την τελευταία στιγμή της επίγειας ζωής μας. Αυτή την τελευταία στιγμή είναι ακόμη ανοιχτή η θύρα της φιλανθρωπίας τού Θεού σ’ όποιον θελήσει να τη διαβεί. Κανείς ας μην απελπίζεται! Λίγες στιγμές αρκούν. 

Πρβλ. Αναστασίου πατριάρχου Αντιόχειας του Σιναίτου, Λόγος εις τον έκτον ψαλμό (απόσπασμα). (Σ.τ.Μ.: Πρβλ. Ευχή του επί Μαυρίκιου βασιλέως αρχιληστού ψυχορραγοϋντος και σύν δάκρυσι γιά πολλοίς τε και πικροίς έπι πολλάς ώρας λέγοντος ταύτην [’Α. Δ. Σιμωνώφ, Μέγα Προσευχητάριο, έκδ. Πελεκάνος, Άθήναι  σελ. 440]).
Λόγος γιά τα πνεύματα-Λόγος γιά τον θάνατο: Ἅγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ. 
 ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ιερά Μονή Παρακλήτου.

Κανών α’, ᾨδὴ γ’, Τριῳδίου
Ἦχος πλ. β’ Στερέωσον Κύριε

Προφθάσωμεν, κλαύσωμεν, καταλλαγῶμεν Θεῷ πρὸ τέλους· φοβερὸν γὰρ τὸ κριτήριον, ἐν ᾧ πάντες, τετραχηλισμένοι στησόμεθα.

Κανών α’, Ωδή θ’, του Τριωδίου
Ήχος γ’ Σε την ακατάφλεκτον βάτον

Άνοιξον ημίν του ελέους σου, τα άχραντα σπλάγχνα, ο μετάνοιαν βροτοίς εις σωτηρίαν, δωρησάμενος, μόνε Σωτήρ πολυέλεε.

Όμβρησον ημίν ευσπλαγχνίας, Ευεργέτα ρανίδα, κατακλύζουσαν ημών, τον ρύπον πάντα, αφορμάς μετανοίας ημίν παρεχόμενος.

Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου,
Πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας
Και αργολογίας μη μοι δως.
Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,
Υπομονής και αγάπης
Χάρισαί μοι τω σω δούλω.
Ναι, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι
Του οράν τα εμά πταίσματα, και
Μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου`
Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων,
Αμήν.


Κυρία Θεοτόκε, φρόντισε το κανδήλι της ψυχής μας να μη σβήση…

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciation_ უბისის მონასტერი4%d0%b2Ματρώνα η εν Θεσσαλονίκη η ομολογήτρια (γ΄-δ΄ αι.)
Φιλητός ο συγκλητικός, Λυδία η συζυγός του και τα τέκνα τους Θεοπρεπιος και Μακεδόνος(c. 121) και Αμφιλόχιος ο δούκας και Κρονίδης ο κομενταρησιος, μάρτυρες στην Ιλλυρία(c. 121)
Βαρούχιος και Ιωάννης μάρτυρες
Προφήτης Ανανίας – (Β΄ Παραλ. 16:7-10).
Ιωάννης της Λυκοπόλεως, ο διορατικός, στην Θηβαΐδα της Αιγύπτου (6 Φεβρουαρίου 395)
Παφνούτιος, μαθητής αγ. Αντωνίου του Μεγάλου, στην Αίγυπτο ( 4ος αἰ.)
Όσιοι Παύλος Σημειοφόρος, επίσκοπος Κορίνθου (950), ἀδελφός αγ. Πέτρου επίσκοπος Ἄργους και Ναυπλίου. Ευτύχιος και Κήρυκος ο εν Άπρω Θράκης
Εφραίμ, αρχιεπίσκοπος Ροστόβ της Ρωσίας (1454)
Αμβρόσιος, πατριάρχης Γεωργίας (1927)
Παναγία η Γλυκοφιλούσα

Εορτάζουν στις 27 Μαρτίου

Μας διηγήθηκε ο οσιότατος Διονύσιος, ο πρεσβύτερος και σκευοφύλακας της αγιότατης Εκκλησίας των Ασκαλωνιτών, για τον αββά Ιωάννη τον αναχωρητή ότι υπήρξε πραγματικά μέγας άνθρωπος κατά Θεόν στη σημερινή γενιά· και για να δείξει την προς Θεόν ευαρέστησή του, διηγιόταν τούτο το θαύμα που συνέβαινε σ’ αυτόν: «Ο γέροντας», λέει, «ησύχαζε στα μέρη του χωριού Σοχούς, είκοσι σχεδόν μίλια από τα Ιεροσόλυμα. Είχε δε ο γέροντας στο σπήλαιό του μια εικόνα της Παναγίας αχράντου Δεσποίνης ημών και αειπάρθενου Μαρίας να κράτα στην αγκαλιά το Θεό μας. Κάθε φορά λοιπόν που ήθελε να πάει σε κάποιο τόπο, ή σε μακρινές ερήμους ή στα Ιεροσόλυμα, για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό και τους αγίους Τόπους, ή και στο όρος Σινά, για να προσκυνήσει, και σε ναούς μαρτύρων που απείχαν από τα Ιεροσόλυμα μεγάλη και μακρινή απόσταση -ήταν φιλομάρτυρας ο γέροντας και τώρα μεν πήγαινε στον άγιο Ιωάννη στην Έφεσο, έπειτα στον άγιο Θεόδωρο στα Ευχάιτα, και πριν λίγο μεν στη χώρα των Ισαύρων, στην αγία Θέκλα στη Σελεύκεια, τώρα δε στον άγιο Σέργιο στο Σάφας· και τη μια φορά προς αυτόν, την άλλη δε προς εκείνον τον άγιο πορευόταν ετοίμαζε λοιπόν την καντήλα και την άναβε, όπως είχαν συνήθεια. Έπειτα έστεκε σε προσευχή και ικέτευε το Θεό να κατευθύνει την πορεία του κι έλεγε στη Δέσποινα προσβλέποντας την εικόνα της:

«Αγία Δέσποινα Θεοτόκε, επειδή πρόκειται να βαδίσω μεγάλο δρόμο, που έχει πολλών ημερών απόσταση, φρόντισε την καντήλα σου κι αν πάει να σβήσει, φύλαξέ την, κατά τη διάθεσή μου, επειδή εγώ φεύγω έχοντας τη βοήθειά σου συνοδοιπόρο».

Και λέγοντας αυτά μπροστά στην εικόνα, έφευγε. Έκανε λοιπόν την προγραμματισμένη πορεία και επέστρεφε πότε σε ένα μήνα, πότε σε δύο και τρεις, καμιά φορά και σε πέντε κι έξι κι έβρισκε την καντήλα περιποιημένη κι αναμμένη όπως ακριβώς την άφησε φεύγοντας για την πορεία και ποτέ δεν την είδε σβησμένη από μόνη της, ούτε όταν σηκωνόταν από τον ύπνο ούτε όταν επέστρεφε από ταξίδι ούτε όταν ερχόταν από την έρημο στο σπήλαιο».
(Ιωαν. Μόσχου, «Λειμωνάριον», εκδ. Ι.Μ. Σταυρονικήτα, Αγ. Όρος)

***

Φωτοδόχον λαμπάδα, τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν, ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν Παρθένον21-Φωτοδόχον-λαμπάδα (1)ΔΙΗΓΕΙΤΟ ο Αββάς Ιωάννης ο Κολοβός για κάποιο Γέροντα Πνευματικό, που είχε μεγάλη φήμη στην πόλι, πως πήγε και κλείστηκε σε μια σπηλιά πολύ βαθειά στην έρημο για ν’ αποφύγη τη δόξα των ανθρώπων. Κάποτε τον ειδοποίησαν πως ένας ετοιμοθάνατος φίλος του τον γύρευε να εξομολογηθή.

– Ας αφήσω να νυχτώση, συλλογίστηκε ο Γέροντας, για να μη με ιδούν οι άνθρωποι και με τιμήσουν.

Σαν βράδυασε και βγήκε από τη σπηλιά του, δυό Άγγελοι παραστάθηκαν δεξιά κι αριστερά του με λαμπάδες αναμμένες και τον συνώδευαν σ’ όλη του την οδοιπορία. Οι κάτοικοι της πόλεως, που είδαν το παράξενο εκείνο φως – τους Αγγέλους δεν τους έβλεπαν – βγήκαν από τα σπίτια τους και υποδέχτηκαν τον Όσιο με ζωηρές εκδηλώσεις.

Όσο εκείνος από ταπεινοφροσύνη απόφευγε τη δόξα, τόσο τον τιμούσε ο Θεός.

***

Την ώρα που λέγει κανείς την “ευχή” το Άγιον Πνεύμα κατέρχεται, όπως η νεφέλη στο Όρος Θαβώρ.

Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ είναι η πύλη τ’ ουρανού, συνήθιζε να λέγη ο παραπάνω Αββάς Ιωάννης. Δια μέσου αυτής μπήκαν οι Πατέρες μας στην πόλι του Θεού.

Όλοι οι Άγιοι Πατέρες καταλήγουν στο: Τέλειος Χριστιανός θα πει ταπεινός άνθρωπος.
Ο Κύριος σε όλη Του την Ζωή εδίδαξε και εφήρμοσε την ταπείνωση. Γέροντας Ιγνάτιος Καπνίσης

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ο αληθινός άνθρωπος της προσευχής βρίσκεται πάντα σε πραγματική μετάνοια. Οι υπερήφανοι έχουν τα μάτια τους διαρκώς υψωμένα προς το Θεό. Οι καρδιές τους όμως είναι κολλημένες στη γη. Αυτοί δεν ευαρεστούν στο Θεό. Ευάρεστοι στο Θεό είναι οι ταπεινοί άνθρωποι, οι πράοι, που έχουν τα μάτια τους χαμηλωμένα στη γη, μα οι καρδιές τους είναι γεμάτες ουρανό.

Κυρία Θεοτόκε, φρόντισε το κανδήλι της ψυχής μας να μη σβήση….

π. Δανιήλ Τούντορ. Ο Άγιος των ρουμανικών γκούλαγκ με την πύρινη προσευχή!
https://iconandlight.wordpress.com/2020/11/18/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%b7-%ce%b3%ce%b7-%cf%83%ce%b5-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b8%ce%bb%ce%af%ce%b2%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%cf%8c%ce%bb%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7/

Η Παναγία ενδύει με θεοΰφαντα, ουράνια ιερατικά άμφια τους λειτουργούς του Υιού της
https://iconandlight.wordpress.com/2016/03/23/%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%b5%ce%bd%ce%b4%cf%8d%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%b0%cf%86%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1-%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%bd%ce%b9%ce%b1/

Η Παναγία έβγαλε το χέρι της από την αγιογραφία και τον άρπαξε.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/03/23/22088/

Είναι μεγάλο αγαθό να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού. Έτσι παραδόθηκε στον Θεό η Υπεραγία Παρθένος. Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/03/25/28011/

Η φλεγόμενη και μη κατακαιόμενη βάτος, Ο Προφήτης Μωϋσής
https://iconandlight.wordpress.com/2014/09/05/3754/

Αββάς Παφνούτιος ο εν Κεφαλά, Να άνθρωπος αληθινός, όπου μπορεί να γιατρέψει και να σώσει ψυχές.
https://iconandlight.wordpress.com/2020/02/25/%ce%b1%ce%b2%ce%b2%ce%ac%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%86%ce%bd%ce%bf%e1%bd%bb%cf%84%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%ce%b5%ce%bd-%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%ac/

Αββάς Παφνούτιος της Θηβαΐδος, Εφάνη Άγγελος Κυρίου, και του είπε, ότι ο Θεός τον έχει στα μέτρα του κλαριντζή, που παίζει στις χαρές και στα πανηγύρια.
https://iconandlight.wordpress.com/2019/04/07/%CE%B1%CE%B2%CE%B2%CE%AC%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%86%CE%BD%CE%BF%E1%BD%BB%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B8%CE%B7%CE%B2%CE%B1%CE%90%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B7/

Ήχος πλ. α’. Τω Σωτήρι Θεώ.

Φωτοδόχε λαμπάς, την ταπεινην μου ψυχήν, έσκοτισμένην πλημμελήμασιν , ως αγαθή τω φωτί σου καταλάμπρυνον ωδήν χαριστήριον όπως βοήσω σοι.

Χαίρε θρόνε Θεού, δεδοξασμένη αγνή• χαίρε παλάτιον ευρύχωρον, χαίρε σκέπη των πίστει έκζητούντων σε, το άνθος της πίστεως• χαίρε πανθαύμαστε.

Χαίρε στάμνε χρυσή, το θείον Μάννα, φρικτώς, εν ση κοιλία η χωρήσασα, τον φωτοδότην Παρθένε και λυτρωτήν Ιησούν, τον πάντα εδράσαντα θείω βουλήματι.

Φωτοδόχον λαμπάδα, τοις εν σκότει φανείσαν, ορώμεν την αγίαν Παρθένον. Το γαρ άϋλον άπτουσα φώς, οδηγεί προς γνώσιν θεϊκήν άπαντας, αυγή τον νουν φωτίζουσα, κραυγή δε τιμωμένη ταύτα.
Χαίρε, ακτίς νοητού ηλίου. Χαίρε, βολίς του αδύτου φέγγους.
Χαίρε, αστραπή τας ψυχάς καταλάμπουσα. Χαίρε, ως βροντή τους εχθρούς καταπλήττουσα.
Χαίρε, ότι τον πολύφωτον αναβλύζεις φωτισμόν. Χαίρε, ότι τον πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν.
Χαίρε, της κολυμβήθρας ζωγραφούσα τον τύπον. Χαίρε, της αμαρτίας αναιρούσα τον ρύπον.
Χαίρε, λουτήρ εκπλύνων συνείδησιν. Χαίρε, κρατήρ κιρνών αγαλλίασιν.
Χαίρε, οσμή της Χριστού ευωδίας. Χαίρε, ζωή μυστικής ευωχίας.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.


Είπε δε Μαριάμ• ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα Σου, Η ολοκληρωτική μας παράδοση στη βούληση του Θεού αποτελεί την πεμπτουσία όλων των πράξεών μας και των κόπων για την πίστη, με μια λέξη ολόκληρης της ζωής μας. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ευαγγελισμος της Θεοτόκου Παναγιας_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_4061Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου
Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Βάτου, εν τω όρει Σινά

Εορτάζει στις 25 Μαρτίου

Ευαγγελίζου γη χαράν μεγάλην, αινείτε ουρανοί Θεού την δόξαν.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο ταπεινός έχει όλα τα πνευματικά αρώματα: απλότητα, πραότητα, αγάπη χωρίς όρια, καλωσύνη, ανεξικακία, θυσία, υπακοή κ.λπ. Επειδή έχει την πνευματική φτώχεια, έχει και όλον τον πνευματικό πλούτο. Είναι επίσης και ευλαβής και σιωπηλός, γι’ αυτό συγγενεύει και με την Κεχαριτωμένη Θεοτόκο Μαρία, η οποία είχε μεγάλη ταπείνωση. Ενώ είχε μέσα της ολόκληρο τον Θεό σαρκωμένο, δεν μίλησε καθόλου, μέχρι που μίλησε ο Χριστός στα τριάντα Του χρόνια. Στον ασπασμό του Αγγέλου είπε: «Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμά σου» Λουκ. 1, 38. Δεν είπε: «Εγώ θα γίνω μητέρα του Υιού του Θεού».

Η Παναγία, για την ταπείνωσή της, κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος. «Χαίροις μετά Θεόν η Θεός, τα δευτερεία της Τριάδος η έχουσα» , λέει ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης. Να είναι δούλη, να είναι και Νύμφη του Θεού! Να είναι παρθένος, να είναι και μητέρα! Να είναι πλάσμα του Θεού, να είναι και Μητέρα του Πλάστου! Αυτά είναι τα μεγάλα μυστήρια, τα παράξενα, που δεν εξηγούνται, αλλά μόνο βιώνονται!

Η Παναγία έφερε στον κόσμο την παραδεισένια χαρά.
Εύχομαι η Παναγία να σου δώση την χαρά του Ευαγγελισμού και ο Άγγελος να σε ευλογήση, για να έχης πνευματική πρόοδο. Αμήν.

***

Ομιλία
για την Παναγία Παρθένο Θεοτόκο
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Είπε δε Μαριάμ• ιδού η δούλη Κυρίου. (Λουκ. α’ 38)

Δείτε, αδελφοί μου, μία αληθινή δούλη του Κυρίου! Αν δούλη είναι αυτή που ανταλλάσσει πλήρως το θέλημά της με το θέλημα του Θεού, τότε η Παναγία είναι η πρώτη μεταξύ όλων των δούλων του Κυρίου!
Ευαγγελισμος της Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_Γεωργιος_15v_Krit_f1bc73f0tΑν δούλη είναι αυτή που προσβλέπει στον Κύριό της με τέλεια αφοσίωση, τότε και πάλι η Παρθένος Παναγία είναι η πρώτη μεταξύ των δούλων του Κυρίου.
Αν δούλη είναι εκείνη που ταπεινά κι αγόγγυστα υπομένει κάθε προσβολή και δοκιμασία, προσδοκώντας μονάχα την ανταμοιβή από τον Κύριό της, τότε ακόμη περισσότερο η Παναγία Παρθένος είναι η πρώτη και υπερέχουσα όλων των άλλων δούλων του Κυρίου. Διότι εκείνη δεν μεριμνούσε για να αρέσει στον κόσμο, φρόντιζε μόνο να αρέσει στον Θεό. Δεν φρόντιζε να δικαιώσει τον εαυτό της ενώπιον του κόσμου, αλλά μόνον ενώπιον του Θεού. Η ίδια η Παναγία είναι η υπακοή· η ίδια αυτή είναι η διακονία· η ίδια αυτή είναι η πραότητα! Ιδοὺ η δούλη Κυρίου: Η Παρθένος Παναγία μπορούσε όντως να εκφέρει αυτό τον λόγο στον άγγελο του Θεού.

Η μεγαλύτερη δυνατή τελειότητα αλλά και η μεγαλύτερη τιμή, που μπορεί μια γυναίκα να επιτύχει επί της γης, είναι να γίνει δούλη του Κυρίου! Η Εύα έχασε αυτή την τελειότητα και τιμή στον Παράδεισο, ακόπως. Η Παρθένος Μαρία πέτυχε αυτή την τελειότητα και αυτή την τιμή, εκτός του Παραδείσου, με τους κόπους της!

Διά πρεσβειών της Υπεραγίας Παρθένου Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς!
Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο πρόλογος της Αχρίδος: Δεκέμβριος, εκδ. «Άθως», σ. 246-247.

***

Ό Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπάρθενου Μαρίας
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Όταν η Παρθένος Μαρία έκλεισε τα δεκατέσσερα χρόνια της και αφού είχε ζήσει ένδεκα χρόνια στο ιερό του Ναού των Ιεροσολύμων, διακονώντας, οι ιερείς της είπαν ότι σύμφωνα με τον Νόμο δεν μπορούσε να παραμείνει στον Ναό, αλλά έπρεπε να μνηστευθεί και να έλθει σε γάμου κοινωνία. Προς μεγάλη έκπληξη των Ιερέων, η Παναγία Παρθένος απάντησε ότι είχε αφιερώσει όλη τη, ζωή της στον Θεό και επιθυμούσε να παραμείνει παρθένος μέχρι τον θάνατό της και να μην παντρευτεί κανέναν! Τότε, κατά Θεία Οικονομία, ο αρχιερέας Ζαχαρίας και πατέρας του αγίου Προδρόμου, σε συμφωνία με τους άλλους ιερείς, συγκέντρωσε δώδεκα άγαμους άνδρες από τη, φυλή του Δαυίδ με σκοπό να εμπιστευτούν την Παρθένο Μαρία σ’ έναν άπ’ αυτούς, ο οποίος θα την φρόντιζε και θα διαφύλασσε την παρθενία της. Την εμπιστεύτηκαν στον Ιωσήφ από τη, Ναζαρέτ, ο οποίος ήταν συγγενής της.

Στην κατοικία του Ιωσήφ, του μνήστορος, η Παναγία συνέχισε να ζει όπως πριν στον Ναό του Σολομώντος, αφιερώνοντας τον χρόνο της στην ανάγνωση των ιερών Γραφών, την προσευχή, τη μελέτη του Θεού, τη νηστεία και το εργόχειρο. Σπανίως πήγαινε οπουδήποτε εκτός του σπιτιού και δεν ενδιαφερόταν για τα κοσμικά θέματα και τις εκδηλώσεις του κόσμου.

 Εάν μιλούσε, μιλούσε ελάχιστα και ποτέ χωρίς ιδιαίτερη ανάγκη. Συναναστρεφόταν κυρίως τις δυο θυγατέρες του Ιωσήφ.

Όταν, όπως είχε προφητεύσει ο Δανιήλ ο Προφήτης, έφθασε το πλήρωμα του χρόνου και ο Θεός ευδόκησε να εκπληρώσει την επαγγελία Του προς τον εξόριστο άπ’ τον Παράδεισο Αδάμ και τους προφήτες, ο μέγας Αρχάγγελος Γαβριήλ εμφανίστηκε στην κατοικία της Παναγίας Παρθένου (σ.τ.μ. για να της μεταφέρει το χαρμόσυνο άγγελμα της Ενανθρωπήσεως του Θεού).

Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The AnnunciationБлаговещение Пресвятой Богородицы, 2Όπως σημειώνουν κάποιοι εκκλησιαστικοί συγγραφείς, αυτή η αιφνίδια επίσκεψη του Γαβριήλ συνέβη την ίδια ακριβώς στιγμή πού εκείνη κρατούσε ανοικτό το Βιβλίο του Προφήτη Ησαΐα, αναλογιζόμενη τη μεγάλη προφητεία του: Ιδού η παρθένος εν γαστρι έξει και τέξεται υιόν (Ήσαΐας 7,14). Ό Γαβριήλ της εμφανίστηκε με την απαστράπτουσα αγγελική λαμπρότητά του και της απεύθυνε χαιρετισμό: Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου (Λουκ. 1,28). Ακολούθησε στιχομυθία μεταξύ τους, όπως περιγράφεται στο Ευαγγέλιο του Αποστόλου Λουκά. Με αυτόν τον αγγελικό χαιρετισμό και την επέλευση του Αγίου Πνεύματος στην Παρθένο Μαρία, ξεκίνησε το σχέδιο της σωτηρίας και αποκαταστάσεως του ανθρωπίνου γένους.

Ουσιαστικά η Καινή Διαθήκη ανοίγει με τον χαιρετισμό του αρχαγγέλου Γαβριήλ: Χαίρε Κεχαριτωμένη. Αυτό δείχνει ότι η Καινή Διαθήκη σηματοδοτεί τη χαρά για όλη την Ανθρωπότητα και για όλη την κτίση. Επομένως, ο Ευαγγελισμός δεν είναι μόνο μία μεγάλη εορτή, αλλά μία πανευφρόσυνη εορτή!
Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο πρόλογος της Αχρίδος: Μαρτιος, εκδ. «Άθως»

***

Να δένεις τις κλωστές στον ουρανό

Όλα σου τα έργα , όποια πράξεις, αλλά όχι εν ονόματι του ουρανού και χωρίς την άδεια του ουρανού, θα φέρουν πικρό καρπό, αφού ο ουρανός δεν θα τα περιβάλει με την χαρισματική του βροχή ούτε θα τα φωτίσει με το ζωοδόχο του φως.
Ό,τι και να σκοπεύεις, άκουσε τη συμβουλή του ουρανού. Ό,τι και να υφαίνεις, να δένεις τις κλωστές στον ουρανό.
(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς “Στοχασμοί περί του καλού και του κακού”)

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Όταν ένας άνθρωπος αναβιβάσει το νου του από τα γήινα προς τον Θεό, με την επιθυμία να γίνει ευάρεστος στον Θεό, Εκείνος τότε του αποκαλύπτει το θέλημα Του πολυτρόπως. Γράφει ο άγιος Πέτρος ο Δαμασκηνός: ” Αν ένας άνθρωπος επιθυμήσει ολοκληρωτικά να ευαρεστήσει τον Θεό, ο Θεός τον διδάσκει το θέλημα Του είτε δια των σκέψεων, είτε μέσω κάποιου άλλου προσώπου, είτε δια της Αγίας Γραφής”. Ένας τέτοιος άνθρωπος γίνεται παρατηρητικός και πρόθυμος και αναμένει την απάντηση του Θεού ένδοθεν και έξωθεν. Γι’ αυτόν παύει να υπάρχει τύχη. Όλος ο κόσμος γίνεται σαν μια λύρα δεκάχορδη, που δεν βγάζει ήχο, αν δεν την αγγίξει το χέρι του Θεού.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Πνευματικό Ημερολόγιο – Ο Πρόλογος της Αχρίδος (Απρίλιος)

Η ολοκληρωτική μας παράδοση στη βούληση του Θεού αποτελεί την πεμπτουσία όλων των πράξεών μας και των κόπων για την πίστη αλλά και όλων των σκέψεων και αισθημάτων και ενεργειών μας, με μια λέξη ολόκληρης της ζωής μας. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

«εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα»

Ελεήμον Θεέ, γνωρίζεις την αδυναμία μου. Σε παρακαλώ, δώσε μου ταπεινό πνεύμα, γιατί κατά την ευσπλαγχνία Σου δίνεις στην ταπεινή ψυχή να ζει κατά το θέλημά Σου· αποκαλύπτεις σε αυτήν όλα τα μυστήριά Σου· δίνεις σε αυτήν να γνωρίσει Εσένα και πόσον πολύ Εσύ μας αγαπάς. Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

«Ω, Κύριε, αξίωσέ μας με τη δύναμη της χάριτος του Αγίου Πνεύματος να ζούμε σύμφωνα με το άγιο θέλημά Σου».Παναγία φλεγόμενη βάτος_Icon of the Mother of God the Unburnt Bush_Богоматерь Неопалимая Купина_ 4 Σεπτεμβρίου-_1Η φλεγόμενη και μη κατακαιόμενη βάτος, Ο Προφήτης Μωϋσής
https://iconandlight.wordpress.com/2014/09/05/3754/

Η Παναγία έφερε στον κόσμο την παραδεισένια χαρά. Εύχομαι η Παναγία να σου δώση την χαρά του Ευαγγελισμού. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/03/24/27932/

Να «αφουγκραζόμαστε» από το πρωί μέχρι το βράδυ για να ακούσουμε τις υποδείξεις του Θεού, πού μας λέει τι να κάνουμε και πώς να ενεργούμε. Γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/10/04/33157/

Η ολοκληρωτική μας παράδοση στη βούληση του Θεού αποτελεί την πεμπτουσία όλων των πράξεών μας και των κόπων για την πίστη. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2018/05/19/%ce%b7-%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b2%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7/

Να ζητάμε πρώτα την Βασιλεία των Ουρανών και ύστερα όλα τα άλλα «προστεθήσεται ημίν». Ο Θεός γνωρίζει τί χρειάζεται για τον καθέναν. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2020/03/23/%ce%bd%ce%b1-%ce%b6%ce%b7%cf%84%ce%ac%ce%bc%ce%b5-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bb%ce%b5%ce%af%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b1%ce%bd/

«Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμα Σου». Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
https://iconandlight.wordpress.com/2017/03/24/17261/

Να ‘χα δύο μεγάφωνα να τα βάλω στα πεύκα και να βάλω στο μαγνητόφωνο το «Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον…» δεν το έγραψαν άνθρωποι αλλά το Άγιον Πνεύμα. Κλαίω, κάθε φορά πού το ακούω. Άγιος Πορφύριος o Καυσοκαλυβίτης
https://iconandlight.wordpress.com/2020/03/24/%ce%bd%ce%b1-%cf%87%ce%b1-%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%b2%ce%ac%ce%bb%cf%89-%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b5%cf%8d%ce%ba/

Τώρα μια μπόρα θα είναι, μια μικρή κατοχή του αντίχριστου σατανά. Να ζητούμε μετάνοια για όλον τον κόσμο.. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/10/07/%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CF%8C%CF%81%CE%B1-%CE%B8%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%87/

Απολυτίκιον Ήχος δ’.

«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον, και του απ’ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις. Ο Υιός του Θεού Υιός της Παρθένου γίνεται, και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν˙ Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.»

Κοντάκιον

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου Θεοτόκε. Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσαν, ίνα κρά­ζω σοι, Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε

Κανών α’, Ωδή θ’
Ήχος δ’

Ευαγγελίζου γη χαράν μεγάλην, αινείτε ουρανοί Θεού την δόξαν.

«Ως εμψύχώ Θεού κιβωτώ, ψαυέτω μηδαμώς χείρ αμυήτων. Χείλη δε πιστών τη Θεοτόκω ασιγήτως· Φωνήν του Αγγέλου αναμέλποντα, εν αγαλλιάσει βοάτω· Χαίρε Κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού».

Ήχος πλ. β’ Όλην αποθέμενοι

Θεός όπου βούλεται, νικάται φύσεως τάξις, φησίν ο Ασώματος, και τα υπέρ άνθρωπον διαπράττεται. τοις εμοίς πίστευε, αληθέσι ρήμασι, Παναγία υπεράμωμε· Η δε εβόησε· Γένοιτό μοι νυν ως το ρήμά σου, και τέξομαι τον άσαρκον, σάρκα εξ εμού δανεισάμενον, όπως αναγάγη τον άνθρωπον, ως μόνος δυνατός, εις το αρχαίον αξίωμα, διά της συγκράσεως.

Βουλήν προαιώνιον, αποκαλύπτων σοι Κόρη, Γαβριήλ εφέστηκε, σε κατασπαζόμενος, και φθεγγόμενος· Χαίρε γη άσπορε, χαίρε βάτε άφλεκτε, χαίρε βάθος δυσθεώρητον, χαίρε η γέφυρα, προς τους ουρανούς η μετάγουσα, και κλίμαξ η μετάρσιος, ην ο Ιακώβ εθεάσατο· χαίρε θεία στάμνε του Μάννα, χαίρε λύσις της αράς, χαίρε Αδάμ η ανάκλησις, μετά σου ο Κύριος.


Ο αββάς Δανιήλ της Σκήτεως διηγείται τον βίο της Αγίας Αναστασίας της Πατρικίας

ασκητριες μοναχες_34977669Οσίας Αναστασίας της Πατρικίας (567)
Αγίου Μάρτυρος Κοδράτου του εν Κορίνθω, και των συν αυτώ· Ανεκτού, Παύλου, Διονυσίου, Κυπριανού και Κρήσκεντος (258)
Άγιου Μάρτυρος Μαρκιανού, ξύλοις θλασθείς, τελειούται.
Οσίου Αγάθωνος, του ασκήσαντος εν τη Μονή του Αγ. Συμεών, εν τω Χαλεπίω της Συρίας
Άγιος Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Μαυρουδής, εκ Γρανίτσης Ευρυτανίας, εν Θεσσαλονίκη, εν έτει 1544, πυρί τελειούται
Οσίου Ιωάννου της Khakhuli του Γεωργιανού.((10ος-11ος αιώνας)
Σύναξη των ερημιτών των δασών Ροσλάβλ
Παύλου του Δικαίου του Ταγκαρόνγκ (+ 1879).
Αλεξάνδρου ιερέως, της Βολόγδας (Μπαντάνωφ, + 1913).

Εορτάζουν στις 10 Μαρτίου

Στίχοι
Η Πατρικία πάντα λιπούσα τάδε,
Πάντων κατέστη κυρία εν τω πόλω.
Δεκάτη Αναστασίαν γηθόσυνον ένθεν άειραν.

Από το Γεροντικό

Κάποιος ευνούχος έμενε στη βαθύτερη έρημο της Σκήτεως. Το κελλί του βρισκόταν δεκαοχτώ περίπου μίλια μακριά από τη Σκήτη. Μια φορά λοιπόν την εβδομάδα επισκεπτόταν τον αββά Δανιήλ κατά τη διάρκεια της νύχτας, χωρίς να το γνωρίζει κανείς παρά μόνο αυτός και ο μαθητής του. Ο γέροντας είχε δώσει εντολή στο μαθητή του να γεμίζει ένα σταμνί με νερό γι’ αυτόν τον ευνούχο μία φορά την εβδομάδα, να το τοποθετεί στην είσοδο του κελλιού του και να χτυπά και να φεύγει χωρίς να μιλά μαζί του και του είπε:

› Αν όμως βρεις κανένα κεραμίδι, γραμμένο στην είσοδο της σπηλιάς, να το φέρεις.

Έτσι λοιπόν έκανε ο μαθητής. Μια ημέρα βρίσκει ένα κεραμίδι που έγραφε τα εξής:

› Φέρε τα εργαλεία και έλα εσύ μόνο και ο αδελφός.

Όταν το διάβασε ο γέροντας, έκλαψε πάρα πολύ και είπε:

› Αλλοίμονο στη βαθύτερη έρημο! Τι στήριγμα χάνει σήμερα!

Και λέει στο μαθητή του:

› Βάστα αυτά τα εργαλεία και ας τρέξουμε να προλάβουμε το γέροντα, μήπως χάσουμε τις ευχές του, γιατί πηγαίνει στον Κύριο.

Και αφού έκλαψαν κι οι δύο, βγήκαν και πήγαν στη σπηλιά και τον βρήκαν να κατέχεται από υψηλό πυρετό. Έπεσε ο γέροντας στα πόδια του και έκλαψε λέγοντας:

Είσαι μακάριος, γιατί φροντίζοντας γι’ αυτή την ώρα καταφρόνησες την επίγεια βασιλεία.

Ο ευνούχος απάντησε:

Μακάριος είσαι συ, νέε Αβραάμ, γιατί, πόσους καρπούς δέχεται ο Θεός από αυτά τα χέρια!

Λέει ο γέροντας:

› Κάνε προσευχή για μας.

Απαντά ο ευνούχος:

› Εγώ έχω ανάγκη από πολλές προσευχές αυτή την ώρα.

Και λέει ο γέροντας:

› Αν ήμουν εγώ σαν και σένα, τότε θα μπορούσα να σε ενισχύσω.

Ανακάθισε ο ευνούχος στην ψάθα του, αγκάλιασε το κεφάλι του γέροντα και το ασπαζόταν λέγοντας:

› Ο Θεός που με οδήγησε σ’ αυτόν τον τόπο, Αυτός ας δώσει ώστε τα γηρατειά σου να είναι όπως του Αβραάμ.

Και παίρνοντας ο γέροντας το μαθητή του, τον έβαλε να γονατίσει, λέγοντας στον ευνούχο:

› Ευλόγησε και το τέκνο μου τούτο.

Αυτός τον φίλησε και είπε:

› Θεέ μου, εσύ που είσαι εδώ αυτή την ώρα για να με χωρίσεις από αυτό το σώμα, εσύ που γνωρίζεις πόσα βήματα έκανε ο αδελφός μέχρι αυτό το κελλί για το όνομά Σου, κάνε να έρθει επάνω του η πνευματική δύναμη των πατέρων του, όπως έκανες να έρθει επάνω στον Ελισσαίο η πνευματική δύναμη του προφήτη Ηλία, και να επικληθεί το όνομα των πατέρων του αδελφού σ’ αυτόν.

Και λέει στον γέροντα:

› Για το όνομα του Κυρίου, μη μου βγάλετε αυτά που φορώ, αλλά έτσι όπως είμαι στείλετέ με στον Κύριο, και να μη μάθει ποτέ κανένας άλλος τα σχετικά μ’ εμένα παρά μόνο εσείς.

Λέει έπειτα:

› Δώσε μου να κοινωνήσω.

Και του μετέδωσε. Όταν κοινώνησε, λέει:

› Προσευχηθείτε για μένα

και αφού κοίταξε προς την ανατολή και δεξιά, το πρόσωπό του έλαμψε περισσότερο από τον ήλιο. Κάνει τότε το σημείο του σταυρού στο στόμα του και λέει:

Θεέ μου, στα χέρια Σου παραδίδω το πνεύμα μου,

και με αυτό τον τρόπο παρέδωσε την ψυχή του.

Και έκλαψαν και οι δύο. Ύστερα άνοιξαν τάφο μπροστά από τη σπηλιά, και ο γέροντας έβγαλε το μανδύα του και λέει στο μαθητή του:

› Ντύσε τον πάνω από αυτά που φορεί.

Προσευχή_PRAYER- Моление-ασκήτρια_anchoress_Orthodox_iocn_of_Saint_Melania_2_1024x1024Φορούσε δε χιτώνα από κουρέλια και φανέλα από ίνες φοινικιάς. Ντύνοντάς τον ο αδελφός, προσέχει και βλέπει ότι τα στήθη του ήταν γυναικεία, σαν δύο ξερά φύλλα, όμως δε μίλησε. Όταν λοιπόν τον έθαψαν και προσευχήθηκαν, λέει ο γέροντας:

› Ας καταλύσουμε τη νηστεία σήμερα και ας γευθούμε κάτι σε ένδειξη αγάπης εδώ στον τάφο του γέροντα.

Ύστερα πήραν το εργόχειρό του κι έφυγαν δοξάζοντας το Θεό. Βαδίζοντας στο δρόμο, λέει ο μαθητής στο γέροντα:

› Ξέρεις, πάτερ, ότι εκείνος ο ευνούχος ήταν γυναίκα; Γιατί είδα τα στήθη της.

Και απαντά ο γέροντας:

› Θέλεις να σου διηγηθώ τα σχετικά με αυτήν;

Λέει αυτός:

› Βεβαίως θέλω.

Συνεχίζει ο γέροντας:

› Αυτή ήταν πατρικία του παλατιού κι ο βασιλιάς Ιουστινιανός την εκτιμούσε πολύ και ήθελε να την πάρει στο παλάτι επειδή ήταν πολύ συνετή. Η Θεοδώρα όμως η αυγούστα εξοργίστηκε γι’ αυτό και την εξόρισε στην Αλεξάνδρεια. Αυτή λοιπόν οικοδομεί ένα κοινόβιο μεγάλο που το ονομάζουν “της πατρικίας”, στο Πέμπτο της Αλεξάνδρειας. Όταν οικοδόμησε αυτό το κοινόβιο, άκουσε ο βασιλιάς Ιουστινιανός γι’ αυτήν και άρχισε να την τιμά για την πολλή της σύνεση. Αυτή τότε έφυγε νύχτα από την Αλεξάνδρεια και ήρθε εδώ κοντά μου και με παρακάλεσε να της δώσω κελλί, αφού μου διηγήθηκε όσα άκουσες. Έχει λοιπόν σήμερα εικοσιοχτώ χρόνια στη Σκήτη, και κανένας δε γνώρισε τα σχετικά με αυτή παρά μόνο εγώ, εσύ και κάποιος άλλος γέροντας μοναχός. Γιατί όταν ήταν να απουσιάσω σε άλλο τόπο, του έδινα εντολή να γεμίζει ένα σταμνί με νερό, να του το αφήνει και να φεύγει. Κανείς όμως δεν έμαθε ποιος είναι, παρά μόνο εσύ. Πόσους αξιωματούχους δεν έστειλε ο βασιλιάς ερευνώντας γι’ αυτήν, κι όχι μόνο ο βασιλιάς, αλλά και ο αρχιεπίσκοπος και ολόκληρη σχεδόν η Αλεξάνδρεια! Και δεν υπάρχει ούτε ένας μέχρι σήμερα που να έμαθε σε ποιο τόπο βρίσκεται.

Να λοιπόν πώς αγωνίζονται εναντίον του διαβόλου και συντρίβουν τα σώματά τους άνθρωποι που βρίσκονται στα ανάκτορα. Ενώ εμείς, όταν βρισκόμασταν στον κόσμο δεν είχαμε να χορτάσουμε ψωμί, κι αφού ήρθαμε στο μοναχισμό σπαταλούμε και δεν μπορούμε να αποκτήσουμε μία αρετή. Ας προσευχηθούμε προς τον Κύριο να μας αξιώσει να βαδίσουμε τον ίδιο δρόμο, και να βρούμε έλεος εκείνη την ημέρα μαζί με τούς αγίους Πατέρες μας και τον αββά Αναστάσιο τον ευνούχο –γιατί ονομαζόταν Αναστασία–, με τις ευχές και πρεσβείες της κυρίας μας Θεοτόκου και όλων των Αγίων. Γιατί στον Κύριο ανήκει τιμή, δοξολογία και προσκύνηση, στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
(Πηγή: από το βιβλίο «Ο αββάς Δανιήλ της Σκήτεως», εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη, 1988, σελ. 16.)

***

Συναξάρι
Αγίας Αναστασίας της Πατρικίας

Προσευχή_PRAYER- Моление-3333333Η Αγία Αναστασία ζούσε στην Κωνσταντινούπολη επί βασιλείας Ιουστινιανού ( 527 – 565 μ.Χ. ). Καταγόταν από πλούσια οικογένεια ευγενών και ο αυτοκράτορας την τιμούσε ως πρώτη πατρικία του παλατιού. Μην δίνοντας, ωστόσο, σημασία στην επίγεια δόξα, φύλαγε η μακαρία στην καρδία της τον φόβο του Θεού και φρόντιζε με ζήλο να τηρεί τις εντολές του. Ο δαίμονας όμως, άσπονδος εχθρός όσων επιθυμούν τον ενάρετο βίο, παίρνοντας αφορμή την εύνοια του αυτοκράτορα προς αυτήν έσπειρε αισθήματα ζηλοφθονίας στην ψυχή της αυτοκράτειρας. Όταν η Αναστασία πληροφορήθηκε ότι υπήρξε αιτία σκανδάλου, εκμεταλλευομένη το γεγονός αποχώρησε από την αυλή λέγοντας: « Σώζου, ψυχή μου, ώστε να λυτρωθεί η αυτοκράτειρα από την παράλογη ζήλεια, εσύ δε να ετοιμαστείς για την Βασιλεία των ουρανών ». Κράτησε μικρό μέρος της περιουσίας της, μοίρασε τα υπόλοιπα στους πτωχούς και αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια. Εκεί, κοντά στην πόλη ίδρυσε γυναικεία μονή, σε τόπο ονομαζόμενο Πέμπτον, η οποία αργότερα ονομάσθηκε Μονή της Πατρικίας.

Μερικά χρόνια αργότερα, αφ’ ότου εκοιμήθη η αυτοκράτειρα Θεοδώρα ( 548 μ.Χ. ), ο αυτοκράτορας αναζήτησε παντού την όμορφη και ενάρετη Αναστασία για να την παντρευτεί. Μόλις εκείνη το πληροφορήθηκε εγκατέλειψε την μονή και μετέβη νύκτα στην Σκήτη, στον αββά Δανιήλ, για να του εκθέσει το πρόβλημα. Ο Γέροντας την έντυσε τότε με αντρικά ενδύματα, της έδωσε το όνομα Αναστάσιος και την εγκατέστησε σε σπήλαιο μακριά από την Σκήτη, βάζοντάς της κανόνα κανόνα να ζήσει εκεί με νηστεία και προσευχή χωρίς ούτε να εξέλθει ούτε να δεχθεί κανένα. Μία φορά την εβδομάδα ένας μαθητής του πήγαινε και της άφηνε μια στάμνα νερό στην είσοδο του σπηλαίου και αποσυρόταν σιωπηλά με μια μετάνοια.

Επί είκοσι οκτώ ολόκληρα έτη έζησε με αυτόν τον τρόπο η γενναία και ανδρεία ψυχή, τηρώντας με ακρίβεια τον κανόνα του Γέροντα. Υπερνικώντας την φυσική αδυναμία και τους μαλθακούς τρόπους της αυλής αγωνιζόταν νυχθημερόν κατά της πείνας, της δίψας, του ύπνου και προπαντός κατά των σκοτεινών δαιμόνων που της υπέβαλλαν να αφήσει την ησυχία. Έγινε έτσι με την προσκαρτερία της σκεύος εκλογής του Αγίου Πνεύματος και ειδοποιημένη για την επικείμενη εκδημία της έγραψε πάνω σε κεραμίδι στον αββά Δανιήλ να φέρει τα σύνεργα για τον ενταφιασμό της. Ο γέροντας, ο οποίος ειδοποιήθηκε μες στη νύκτα με θείο όραμα, έστειλε τον υποτακτικό του στην σπηλιά. Μόλις διάβασε το μήνυμά της έσπευσε να παραυρεθεί στις τελευταίες στιγμές της και έπεσε στα πόδια της ζητώντας της να μεσιτεύσει παρά Κυρίου για τον ίδιο και τους μαθητές του. Αφού κοινώνησε των αχράντων Μυστηρίων, η αγία χαιρέτησε τους αγγέλους που παρουσιάστηκαν στο πλευρό της και με το πρόσωπο ολόφωτο παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο. Επιστρέφοντας στην Σκήτη ο αββάς Δανιήλ αποκάλυψε στους μαθητές του ότι ο ευνούχος Αναστάσιος ήταν η ξακουστή πατρικία, που αναζητούσε ο αυτοκράτορας Ιουστιανιανός για να την νυμφευθεί.
( Ιερομονάχου Μακάριου Σιμωνοπετρίτη, Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου εκκλησίας. Διασκευή εκ του γαλλικού: Σωτήρης Γουνελάς, Μάρτιος. Αθήναι 2006, εκδ. Ίνδικτος, σ. 103 – 105 )

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α΄. Τον Συνάναρχον Λόγον.

Βασιλείου αξίας και δόξαν πρόσκαιρον, καταλιπούσα εμφρόνως Αναστασία σεμνή, την ισάγγελον ζωήν στερρώς διήνυσας, και δοξασθείσα εκ Θεού, ως δοχείον αρετών, δυσώπει Οσία Μήτερ, υπέρ των πίστει τιμώντων, της πολιτείας σου την άσκησιν.

Ήχος πλ. α΄. Χαίροις ασκητικών.

Χαίροις, Αναστασία σεμνή, της Αναστάσεως Χριστού η επώνυμος, ης πίστει εισδεδεγμένη, την μυστικήν αστραπήν, ένδον εν καρδία θείω Πνεύματι, το σκότος κατέλιπες, κοσμικής ματαιότητος, και των Αγγέλων, την ζωήν επεόθησας, ως ασώματος, μετά σώματος ζήσασα· όθεν νυν την ισάγγελον, εκτήσω φαιδρότητα, και ουρανίων θαλάμων, περιφανώς κατηξίωσαι, αεί δυσωπούσα, ταίς ψυχαίς ημών δοθήναι, το μέγα έλεος.

Χαίροις, Αναστασία σεμνή, η φερωνύμως ανιστώσα εκάστοτε, εκ λάκκου ταλαιπωρίας, και εκ βυθού πειρασμών, τους τη ση πρεσβεία καταφεύγοντας, και πάσιν παρέχουσα, την θερμήν προστασίαν σου, τοις τω ναώ σου, τω αγίω προστρέχουσι, και την μνήμην σου, την σεπτήν εορτάζουσι· χάριν γαρ θείαν είληφας, πληρούν τα αιτήματα, ημών και νέμεις εκάστω, ρώσιν ψυχής ρώσιν σώματος, Χριστόν δυσωπούσα, ταίς ψυχαίς ημών δοθήναι, το μέγα έλεος.

Ωδή ζ’. Αντίθεον πρόσταγμα.

Ισχύν την ουράνιον ενδεδυμένη, εχθρού απεγύμνωσας την πονηρίαν άπασαν· στερρώς γαρ ηγώνισαι, εγκεκλεισμένη σεμνή, εν τω σπηλαίω κράζουσα· ο ων ευλογημένος και υπερένδοξος.